e-Galatsi

σερφάροντας στο Γαλάτσι

Είναι γενικά παραδεκτό, ότι το σύστημα διακυβέρνησης ενός Δήμου, είναι άκρως Δημαρχοκεντρικό. Για παράδειγμα, στο Γαλάτσι, η πλειοψηφία ψήφισε τον Γιώργο Μαρκόπουλο και όχι την Δημοτική του παράταξη. Το 62% που έλαβε στις τελευταίες εκλογές ,ήταν αυτό  που παρέσυρε στην εκλογή με μεγάλο νούμερο ψήφων και τους Δημοτικούς Συμβούλους της παράταξής του.

Προφανώς το γεγονός αυτό, μπορεί να εξηγήσει και την στάση της πλειονότητας των Δημοτικών Συμβούλων της Δημοτικής Αρχής. Αναγνωρίζοντας ,ότι ο άσσος στο μανίκι τους είναι ο Δήμαρχος, έχουν επιλέξει την μη συμμετοχή και παρουσίαση στα δρώμενα του Δήμου.

Και έτσι έχουμε το κάπως σπάνιο φαινόμενο…ο Δήμαρχος να εκτελεί και καθήκοντα Αντιδημάρχων καθώς επίσης κι εκείνα των Προέδρων των Νομικών Προσώπων, αναλαμβάνοντας και τις ευθύνες αυτών.

Το φαινόμενο αυτό ,έχει γίνει πολύ πιο έντονο κατά την διάρκεια της νέας θητείας της Δημοτικής Αρχής και είναι πολύ ευδιάκριτο για έναν προσεκτικό παρατηρητή των Δημοτικών Συμβουλίων και των ανακοινώσεων του Δήμου..

Ο Δήμαρχος είναι αυτός που μονοπωλεί την παρουσίαση κάθε θέματος που έρχεται στο Δημοτικό Συμβούλιο, είναι αυτός που αναλαμβάνει ευθύνες για την τήρηση ή μη του τεχνικού προγράμματος, είναι αυτός που απαντά στα ερωτήματα και την κριτική της αντιπολίτευσης.

Ο Δήμαρχος ανακοινώνει το κλείσιμο και άνοιγμα του Άλσους …των αθλητικών εγκαταστάσεων και των δημοτικών βρεφονηπιακών σταθμών. Ο Δήμαρχος παρεμβαίνει για βλάβες στην ΔΕΗ , στην ΕΥΔΑΠ, ρίχνει αλάτι στους χιονισμένους δρόμους.

Και βέβαια ,όλα καλά και ρόδινα ,όσο ο Δήμαρχος τα καταφέρνει στο ρόλο του One Man show.Όπως πάντα όμως, έρχονται και στιγμές λάθος επιλογών και αποφάσεων …έντονης κριτικής ή ακόμα και καταγγελιών.(Σε αντίθεση με το  Παπικό αλάθητο δεν υπάρχει το Δημαρχιακό αλάθητο [1])
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.

Όταν ο Δήμαρχος, όσο ικανός και να ' ναι, χωρίς κανένα δίχτυ προστασίας, χωρίς άλλους ενεργούς  συνεργάτες που θα μπορούσαν να  απορροφήσουν  τυχόν  κραδασμούς , αρχίζει να φθείρεται, παρασύρει όπως είναι λογικό και αυτούς που είχαν ποντάρει πάνω του τα ρέστα τους και τα …όνειρα της επανεκλογής τους.

Συμπέρασμα: Στο πόκερ, ένας άσσος, δεν φέρνει την  Άνοιξη. Πρέπει να συνοδεύεται και από 2,3 ή 4 άλλα καλά φύλλα…Kάτι ανάλογο συμβαίνει και στον Δήμο ,αλλά και στη κοινωνία γενικότερα.

 

[1] Παπικό αλάθητο ή Αλάθητο του Πάπα είναι ένα δόγμα της Καθολικής Εκκλησίας και περιλαμβάνεται στην εγκύκλιο «Pastor Aeternus» («Αιώνιος Ποιμήν»), που δημοσιοποιήθηκε στις 18 Ιουλίου του 1870 και αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «Ο Ρωμαίος ποντίφικας όταν ομιλεί εκ καθέδρας, δηλαδή όταν υπό την ιδιότητα του ποιμένα και διδάσκαλου όλων των χριστιανών, δυνάμει της υπέρτατης αποστολικής του εξουσίας, ορίζει ότι κάθε διδασκαλία που αφορά στην πίστη και τη χριστιανική ηθική πρέπει να γίνει αποδεκτή ως αληθής από ολόκληρη την Εκκλησία, βάσει της Θείας Επιφοιτήσεως υποσχεθείσης σ' εκείνον δια του αποστόλου Πέτρου, τότε χαίρει του αλάθητου , εκείνου που ο Θείος Λυτρωτής θέλησε να χαρίσει στην Εκκλησία.

Χ.Γ.(Χαμαιλέων ο Γαλατσεώτης)