Η παρούσα εργασία του Γαλατσιώτη Βασίλη Ἀναστασόπουλου(***) δημοσιεύθηκε στον τόμο «Πελοποννησιακὰ» τῆς Εταιρείας Πελοποννησιακών Σπουδών και μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει οδηγό, για εξορμήσεις στην Αρκαδική γη
Ὁ χώρος της ἀρκαδικῆς γης έχει μονοπάτια εύκολα καὶ δύσκολα, διέσχιζαν –κι ακόμα διασχίζουν– υψώματα, ρέματα, φαράγγια, κορφές, πλάγια, σε ὁδηγούν όπου επιλέξεις νὰ κατευθυνθείς, συντομεύοντας τις αποστάσεις των προορισμών.
Δουλεμένα ἀπὸ αιώνες, χαραγμένα μὲ τρόπο σοφὸ στὰ κατάλληλα μέρη του γεωγραφικοῦ ανάγλυφου, εξυπηρέτησαν τὸν κάτοικο του χώρου - και συνεχίζουν νὰ τον εξυπηρετούν στὸν καιρό μας.
Εισαγωγή
Ὅταν κατὰ τὴν παιδικὴ ἡλικία βρίσκεσαι σ᾽ ἕνα μονοπάτι ἐπειδὴ αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἡ ἀνάγκη τῆς οἰκογένειας, δὲν σκέφτεσαι κἂν τὸ μονοπάτι. Πατᾶς πάνω του καὶ πηγαίνεις στὸν σκοπό σου, στὸν δρόμο σου δὲ ἴσως συναντήσεις ἕνα λαγὸ νὰ φεύγει τρομαγμένος σὰν σὲ δεῖ, μπορεῖ νὰ δεῖς ἕνα φίδι νὰ σέρνεται καὶ ν᾽ ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸ πέρασμά σου, ἀκόμα μπορεῖ ν᾽ ἀπαντήσεις μιὰ πέρδικα μὲ τὰ περδικόπουλα νὰ πηγαίνουν γιὰ βοσκὴ - ὅλα αὐτὰ τὰ ὄντα τῆς φύσης τ᾽ ἀφήνεις στὴ δουλειά τους καὶ σὺ ἀκολουθεῖς τὸ μονοπάτι σου, δὲν βγαίνεις ἀπ᾽ αὐτό. Δίχως σκέψεις τοῦ μυαλοῦ, γίνεσαι μέρος τῆς Ἁρμονίας.
Κατὰ τὴν τρίμηνη περίπου παρουσία μου κάθε χρόνο στὴν ἀρκαδικὴ γῆ –σὰν παιδὶ τῆς πόλης ποὺ ἐπισκεπτόμουν τὸν παπποὺ καὶ τὴν γιαγιά–, γινόμουν ἕνα μὲ τὴ φύση. Ὄχι ἐπειδὴ τὸ ζητοῦσα, ἢ τὸ καταλάβαινα, ἀλλὰ ἀκριβῶς διότι δὲν ὑπῆρχαν σκέψεις ν᾽ ἀποπροσανατολίσουν καὶ νὰ βαρύνουν τὸ μυαλό. Τότε τὴν λέξη Ἁρμονία δὲν τὴν γνώριζα, σὰν μέρος της ὅμως ἔνοιωθα ὅταν βρισκόμουν στὴν ἀρκαδικὴ γῆ. Οὔτε εἶχα λόγους νὰ μιλήσω γι᾽ αὐτήν. Ὅταν ἀποτελεῖς μέρος τῆς Ἑνότητας, τοῦ ΠΑΝ(ντός), δὲν συντρέχουν λόγοι γι᾽ αὐτὰ τὰ ζητήματα, τὸ μόνο ποὺ κάνεις εἶναι νὰ πράττεις, διότι μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ λειτουργεῖ ἡ νοημοσύνη, ὅπως ἔχω ἀκούσει νὰ λένε...
Οἱ παλιοὶ ἄνθρωποι ποὺ θεμελίωσαν τὴν ζωή, ποὺ ἔφτιαξαν μονοπάτια γιὰ νὰ καλύπτουν τὶς ἀνάγκες τους, μπορεῖ νὰ ὑστεροῦσαν σὲ πολλὰ πράγματα, ὅμως ἡ σχέση τους μὲ τὴν Φύση ἦταν ἄρρηκτα δεμένη, ἕνας κρίκος ἦταν τῆς ἀδιάσπαστης ἁλυσίδας. Ἡ δική μας ἡ σχέση σήμερα μ᾽ ἕνα μονοπάτι, γιὰ ν᾽ ἀποτελέσει μέρος τῆς φυσικῆς ἁλυσίδας τῆς ζωῆς, ἀπαιτεῖ προσοχή. Μόνο ἔτσι, ὅταν ἔχουμε τὴν προσοχή μας σὲ κάθε μας βῆμα ποὺ μετεωρίζεται πρὸς τὸ χῶμα ἢ τὴν πέτρα, ἀρχίζουμε καὶ παρατηροῦμε τὸ μονοπάτι καὶ στὴν προέκτασή του τὸν χῶρο.
Ὁ χῶρος τῆς ἀρκαδικῆς γῆς ἔχει μονοπάτια εὔκολα καὶ δύσκολα, διέσχιζαν –κι ἀκόμα διασχίζουν– ὑψώματα, ρέματα, φαράγγια, κορφές, πλάγια, σὲ ὁδηγοῦν ὅπου ἐπιλέξεις νὰ κατευθυνθεῖς, συντομεύοντας τὶς ἀποστάσεις τῶν προορισμῶν. Δουλεμένα ἀπὸ αἰῶνες, χαραγμένα μὲ τρόπο σοφὸ στὰ κατάλληλα μέρη τοῦ γεωγραφικοῦ ἀνάγλυφου, ἐξυπηρέτησαν τὸν κάτοικο τοῦ χώρου - καὶ συνεχίζουν νὰ τὸν ἐξυπηρετοῦν στὸν καιρό μας. Τὸ μόνο ποὺ ἔχει ἀλλάξει εἶναι ὁ τρόπος χρήσης τους. Ἀπὸ τὴν ἀνάγκη τῆς ἐπιβίωσης φτάσαμε στὴν ἀνάγκη τῆς ἐπιστροφῆς στὴ Φύση, κι ἕνας τρόπος γιὰ τὴν ἐπίτευξη αὐτῆς εἶναι νὰ νοιώσει τὸ μονοπάτι τὴν πατημασιά μας. …............
Η Διαδρομή συνεχίζεται ἀνοίγοντας τὸ ἀρχεῖο PDF(ΚΛΙΚ ΕΔΩ)...ή πατώντας πάνω στην φωτό
ΥΓ:(***)
Ὁ Βασίλης Κ. Ἀναστασόπουλος γεννήθηκε στο Γαλάτσι,όπου συνεχίζει αδιαλείπτως να ζει, τὴν Πρωτομαγιὰ τοῦ 1958. Ἀπὸ τὴν 1η Μαΐου 1975 ἕως καὶ τὴν 28η Ἰουλίου 2016 ἐργάστηκε σὲ ὅλο τὸ φάσμα τῆς Διανομῆς ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν.
Στὸν ἐλεύθερο χρόνο του δημιούργησε τὰ κάτωθι ἔργα:
Τὸ 1995 δημιούργησε τὴ διαδικτυακὴ σελίδα www.opsarion.gr (Ψάρι Ἠραίας Ἀρκαδίας).
Ἀπὸ τὸ 2002 καί γιὰ μία δεκαετία ἀρθρογραφοῦσε στὴν ἡμερήσια ἀθηναϊκὴ ἐφημερίδα «Ἐλεύθερος Τύπος», μὲ περισσότερα ἀπὸ 650 ἄρθρα γιὰ τὴ φύση καὶ τὸ κυνήγι στὴν Ἑλλάδα, χρησιμοποιῶντας τὰ ψευδώνυμα «Ὁ Ἄρτος τοῦ Δία» καὶ «Ὁ Μυθοπλάστης».
Τὸ 2004 δημιούργησε τὴ διαδικτυακὴ σελίδα www.arcadians.gr Ἀρκάδες Ἐσμὲν (Ἀρκαδία).
Τὸ 2005 ὀργάνωσε καὶ φιλοξένησε στὸν διαδικτυακὸ τόπο www.arcadians.gr τὸ «Α΄ Παγκόσμιο Παναρκαδικὸ Διαδικτυακὸ Συνέδριο», στὴ διεύθυνση: http://conference.arcadians.gr
Τὸ 2007, σὲ συνεργασία μὲ τὸν καθηγητὴ τοῦ Πανεπιστημίου Αἰγαίου Δημήτρη Λαγὸ καὶ τὴ Δρα Δωροθέα Παπαναστασίου, δώρισαν στὸν τέως Δῆμο Ἠραίας μελέτη τους μὲ τὸν τίτλο «Πολιτιστικὸ Ἀπόθεμα τῆς Ἠραίας».
Τὸ 2008, σὲ συνεργασία μὲ τὸν καθηγητὴ τοῦ Πανεπιστημίου Αἰγαίου Δημήτρη Λαγό, ἐπιμελήθηκαν τῆς ἔκδοσης τῶν Πρακτικῶν Ἡμερίδας ποὺ πραγματοποιήθηκε στὶς 9 Αὐγούστου 2007, στὴν ἕδρα τοῦ τέως Δήμου Ἠραίας, στὸν οἰκισμὸ Παλούμπα, μὲ τὸν τίτλο «Ἱστορικὲς & Τοπογραφικὲς ἀναζητήσεις στὴν περιοχὴ τοῦ Δήμου Ἠραίας» - www.arcadians.gr/cashe/praktika.iraias.pdf
Τὸ 2011 δημοσιεύθηκε μελέτη του μὲ τὸν τίτλο «Ψάρι Ἠραίας Ἀρκαδίας, Τοπωνύμια – Δημογραφικὰ Στοιχεῖα ἀπὸ Ὀθωμανικὰ Κατάστιχα 1461-1574», στὰ Πελοποννησιακά, τόμος Λ΄2, ἔκδοση τῆς Ἑταιρείας Πελοποννησιακῶν Σπουδῶν, Ἀθῆναι 2011.
Τὸ 2013, σὲ συνεργασία μὲ τὴν ἱστορικὸ Μάρθα Ἀθ. Ἰσαακίδη, παρουσίασαν στὸ Δ’ Ἀρκαδικὸ Συνέδριο (Τρίπολη 1-2 Νοεμβρίου, Δημητσάνα 3 Νοεμβρίου) τὴ μελέτη τους «Παραχωρητήρια Ἐθνικῶν Γαιῶν μετὰ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 καὶ εἰδικότερα στὸ Ψάρι Ἠραίας Ἀρκαδίας», ποὺ δημοσιεύθηκε στὰ Πελοποννησιακά, τόμος Β΄, ἔκδοση τῆς Ἑταιρείας Πελοποννησιακῶν Σπουδῶν, Ἀθῆναι 2018, καὶ στὴ σελίδαwww.opsarion.gr/images/gallery/paraxoritiria.psari.pdf
Τὸ 2017 δημοσίευσε τὸ διήγημα «Ἡ εὔμορφη Γώγα» στὴ σελίδα www.opsarion.gr/images/gallery/goga.pdf
Τὸ 2017, σὲ συνεργασία μὲ τὸν καθηγητὴ τοῦ Πανεπιστημίου Αἰγαίου Δημήτρη Λαγό, δημοσίευσαν τὴ μελέτη τους «Τοπωνύμια οἰκισμῶν περιοχῆς Ἠραίας Γορτυνίας Ἀρκαδίας», στὴ σελίδα www.arcadians.gr/images/stories/top.iraias.pdf.
Τὸ 2019 ἐξέδωσε (αὐτοέκδοση) τὸ βιβλίο «Ψάρι Ἠραίας Ἀρκαδίας – Πηγὲς Γραπτὲς ἐπὶ τοῦ χάρτου & ἐπὶ τοῦ ἐδάφους», Ἀθήνα.
Τὸ 2020 ἐξέδωσε τὸ βιβλίο «Ὁ Φύλακας τῆς ἀρχαίας Ἠραίας & οἱ ἀπόκρυφες πόλεις της», ἐκδόσεις Τσότρας, Ἀθήνα.
Τὸ 2020 ἐξέδωσε τὸ βιβλίο «Ποῦ εἶναι ἡ Ἀρκαδία;», ἐκδόσεις Τσότρας, Ἀθήνα.
Τὸ 2021 ἐξέδωσε τὴν ποιητική του συλλογή «Ποίησις ἔκ τοῦ προχείρου», ἐκδόσεις Τσότρας, Ἀθήνα.
Τὸ 2021 ἐξέδωσε τὸ βιβλίο «Λεηλασίες», ἐκδόσεις Τσότρας, Ἀθήνα.
Τὸ 2023 ἐξέδωσε τὸ βιβλίο «Μία καθὼς πρέπει στρατιωτικὴ θητεία (Ἕβρος Καβύλη 502 μ.τ.π. &ΓΕΕΘΑ)», ἐκδόσεις Τσότρας, Ἀθήνα.
Τὸ 2024 ἐκδίδεται τὸ βιβλίο «Χάνια & Ὁδικοὶ Ἄξονες τῆς Ἀρκαδίας», ἐκδόσεις Ἐπίκεντρο, Θεσσαλονίκη.
Τὸ 2025, τὸ ὑπὸ ἔκδοση βιβλίο «Ἡ Διανομὴ τοῦ Τύπου στὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τὰ ἀνέκδοτα ἀρχεῖα του ἐφημεριδοπώλη (τοῦ ἀκούραστου ἐργάτη της)».
Εἶναι μέλος τῆς Ἑταιρείας Πελοποννησιακῶν Σπουδῶν.
