Στο Γαλάτσι κυκλοφόρησε ανακοίνωση για την προστασία του δάσους, όπου απουσίασε η ΔΡΑΣΗ. Ορισμένοι έσπευσαν να πουν τον .... καλό τους λόγο!.
Επ΄ αυτού:
Α. Η σπουδή, που εκδηλώθηκε μέσα στο κατακαλόκαιρο, και η εδώ και τώρα μεθόδευση με όσους παρόντες , δεν εύρισκε σύμφωνη τη ΔΡΑΣΗ, για τον απλούστατο λόγο, ότι δεν ήταν εφικτή η σύγκλιση του Διοικητικού Συμβουλίου του φορέα.
Β. Ο δημοκρατικός και πολυτασικός φορέας μας στην μακρόχρονη πορεία του, πάντοτε ενεργεί στο πλαίσιο ειλημμένων πάγιων θέσεων, βάσει αποφάσεων του Δ.Σ. Ουδέποτε ενήργησε με μονομερείς αποφάσεις που θα μπορούσαν να σπαταλήσουν το κεφάλαιο της εμπιστοσύνης μεταξύ των τακτικών και αναπληρωματικών μελών του.
Γ. Στη πόλη μας, είναι γνωστό ότι μεγάλο μέρος της ιστορίας του φορέα μας , έχει γραφτεί γύρω από την ανάδειξη της σημασίας του δάσους και των κινδύνων που το απειλούν. Ουδείς δικαιούται να το αγνοεί. Χρόνια τώρα, με επιστολές, διαβήματα και προτάσεις( ορισμένες φαίνεται πως υλοποιούνται με καθυστέρηση ) έχει θέσει το ζήτημα και έχει προκαλέσει, όχι λίγες, συνεδριάσεις και αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου.
Δ. Η «προστασία του δάσους» θα απασχολήσει εντονότερα την πόλη τα προσεχή χρόνια ( οπωσδήποτε από φθινόπωρο ), καθόσον τρέχουν εξελίξεις σε βάρος της δασικής – αναδασωτέας περιοχής ,ιδιαίτερα μετά τον χαρακτηρισμό επιλεγμένων τμημάτων του δάσους ως χορτολιβαδικά από διορισμένη επιτροπή, που κρίνει τις «αντιρρήσεις» των «κληρονόμων» κατά του δασικού χάρτη Γαλατσίου.
Ε. Τα «υιοθετημένα της Δράσης» , ιδιαίτερα μετά την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Γαλατσίου της 25.4.26, αποτελούν , εκ των πραγμάτων , σημαντικότατο παράγοντα αντίστασης της πόλης ( όχι κάποιου φορέα ή παράταξης) στην απειλούμενη οικοπεδοποίηση του δάσους . Αρκεί η ομόφωνη απόφαση να κατανοηθεί και ανάλογα να αξιοποιηθεί..... Η αγνόηση -υποτίμηση του έργου των υιοθετημένων δεν αποτελεί προσφορά στην υπεράσπιση του δάσους.
ΣΤ. Η ΔΡΑΣΗ εκτιμά ότι το ζήτημα του δάσους δεν είναι ένα ακόμη ζήτημα. Είναι το «εθνικό μας» ζήτημα !. Δεν παλεύεται όπως αρκετά άλλα θέματα που τα ξεκινούσαμε, τα προβάλλαμε με ανακοίνωση και κάποια συγκέντρωση και μετά το ξεχνούσαμε ! Αρκούν οι ήττες που έχουμε υποστεί ως Γαλάτσι ( Ολυμπιακοί αγώνες – ΠΑΛΑΙ – ΜΕΤΡΟ ). Όχι άλλα λάθη και υπαναχωρήσεις.
Ο αγώνας, συνεπώς, για την σωτηρία του δάσους, δεν επιδέχεται, συμψηφισμούς, στρογγυλεύσεις και μεθοδεύσεις .
Ζ. Απέναντί μας έχουμε την προωθούμενη κυβερνητική πολιτική της ...ανάπτυξης σε βάρος του περιβάλλοντος, αλλά και τους «κληρονόμους» και την δυνατότητά τους να εξασφαλίζουν θετικές γι’ αυτούς δικαστικές αποφάσεις. Η προωθούμενη μέσω του Δημοτικού Συμβουλίου, ιδιαίτερα της «λογοδοσίας» στο ΚΑΜΙΝΙ, νομική και τεχνική απάντηση είναι μέτρο θετικό ,πρέπει να συνεχιστεί με πιο συγκεκριμένα μέτρα, όπως η αναδάσωση τμημάτων της περιοχής , όπου ο ρόλος του Δήμου είναι καθοριστικά αναγκαίος. Όμως δεν αρκούν. Στη φάση αυτή δεν δικαιολογείται ο εφησυχασμός ούτε ,όμως, δημιουργία άλλοθι αγωνιστικότητας.
Η. Άμεση η ανάγκη για ένα σύγχρονο ,μαζικό, ανοιχτό κίνημα πόλης, έτοιμο να αντιδράσει αποτελεσματικά στην πρώτη οικοδομική άδεια που πιθανότατα θα συνοδεύεται από «δώρα» στην πόλη ( μην ξεχνάμε το ΠΑΛΑΙ και τις προσπάθειες της κοινοπραξίας να προσηλυτίσει τη πόλη μέσω παραγόντων και ενεργών πολιτών.... .
Θ. Αλήθεια, πως στήνεται ένα αποτελεσματικό κίνημα με φωνή – λόγο καθαρό , ενωτικό με αύρα καινούργιου απαλλαγμένου από εγωπάθειες, στειρότητες αγκυλώσεις , το οποίο , για να αποκτήσει δύναμη και αποτελεσματικότητα ,θα πρέπει να είναι μαζικό; Η πόλη οφείλει να ανατρέξει στις εμπειρίες της , και στις αρνητικές. Η ΔΡΑΣΗ , ανταποκρίθηκε σε σχετικές με το θέμα προσκλήσεις και προσήλθε με την εμπειρία της και το σχέδιό της και έμεινε έξω από το κλίμα της κειμενολογίας.
Ι. Τέλος, στο χτίσιμο κινήματος – μετώπου πόλης δεν επιτρέπεται να αγνοήσουμε το κλίμα και τις θέσεις που επικρατούν στις συνεδριάσεις του Δημ .Συμβουλίου, ιδιαίτερα στις δύο «λογοδοσίες» στο ΚΑΜΙΝΙ και ότι δεν είναι σοφό να κατασκευάζουμε εχθρούς. Αρκεί η βασική θέση του κινήματος πως όσοι συμπορευτούν άμεσα ή έμμεσα με τους εχθρούς του δάσους ,στο όνομα κάποιου δώρου στη πόλη , θα παραδοθούν στην «δημόσια χλεύη».
ΙΑ. Η ακεραιότητα του δάσους είναι υπαρξιακό ζήτημα. .Δεν χωράνε προχειρότητες, ασχετοσύνη, άναρθρες κραυγές. Η ΔΡΑΣΗ, στο πρώτο μετά το θέρος Δ.Σ . θα επικαιροποιήσει τις ιστορικές πάγιες θέσεις που την χαρακτηρίζουν και βέβαια θα θέσει τις δυνάμεις της και το σωρευμένο κεφάλαιο στην σωτηρία του δάσους.
Ίκαρος Πετρόπουλος
