
Το Τμήμα Παραδοσιακών Χορών του Κέντρου Καλλιτεχνικών Δραστηριοτήτων και Εκπαίδευσης, που βρίσκεται στο Κλειστό Ολυμπιακό (ΠΑΛΑΙ) Δήμου Γαλατσίου, παρουσιάζει σήμερα Δευτέρα 26 25 Μαΐου 2025 , την χορευτική παράσταση: «Βήμα Βήμα να χορεύω και σε τόπους ταξιδεύω», στο Ανοιχτό Θέατρο του Άλσους Βεΐκου, η οποία ήταν προγραμματισμένη για την Κυριακή 25 Μαΐου και αναβλήθηκε λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών.
Είκοσι χοροί και ένα τραγούδι μας ταξιδεύουν σε διάφορες περιοχές της στεριανής και θαλασσινής Ελλάδας, πλαισιωμένα από παραδοσιακές φορεσιές της αντίστοιχης περιοχής προέλευσης του εκάστοτε χορού. Σημειώνεται ότι για τη συγκεκριμένη παράσταση συνεργάστηκαν όλοι οι μαθητές των τμημάτων Παραδοσιακών Χορών.
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, οι μαθητές καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς διδάχθηκαν βήματα, λαογραφία, ήθη και έθιμα και παραδόσεις της Ελλάδας, από την καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής, με ειδικότητα στους ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς, κα. Ελένη Σαραντοπούλου.
Σημαντικό ρόλο έπαιξαν η συνέπεια και η καλή συνεργασία με τους μαθητές. Μια παράσταση είναι πάντα αποτέλεσμα της συμμετοχής και της συνεργασίας ενός συνόλου ανθρώπων, συμβάλλοντας ο καθένας όπως μπορεί, με αγάπη και μεράκι.
H ΔΡΑΣΗ για την Κοινωνία, τον Πολιτισμό και την Ποιότητα Ζωής και οι Εκδόσεις Κούρος, σας προσκαλούν στο Πολιτιστικό Κέντρο Γαλατσίου "Καμίνι", στην εκδήλωση για την ποιητική συλλογή της Νίκης Σιγάλα "Πέρα από τη θάλασσα"

![]()
Την Κυριακή 18 Μαΐου στις 8:30 το βράδυ, προβάλλεται στο Σινέ Αμπάριζα(Στέκι Αμπάριζα Γαλακηδών 11 & Λυσίου) , η ταινία « Suburbicon »
ΗΠΑ. 2017. Διάρκεια: 104΄
Σκηνοθεσία: Τζορτζ Κλούνεϊ
Πρωταγωνιστούν: Ματ Ντέιμον, Τζούλιαν Μουρ, Τζος Μπρόλιν
Με υποδειγματική σκηνοθετική ακρίβεια και πικρό, κατάμαυρο χιούμορ, ο Κλούνεϊ μετατρέπει ένα παλιό σενάριο των αδερφών Κοέν σε μια βιτριολική σάτιρα πάνω στην αμερικανική κοινωνική, ηθική και πολιτική πραγματικότητα.
Πρωταγωνιστής σε τέσσερις ταινίες τους, ο Τζορτζ Κλούνεϊ είναι ένας από τους στενότερους φίλους και συνεργάτες των αδερφών Κοέν. Καθώς, λοιπόν, έγραφε μαζί με τον μόνιμο συνεργάτη του Γκραντ Χέσλοβ ένα σενάριο βασισμένο στα αληθινά γεγονότα των ρατσιστικών ταραχών στο Λεβιτάουν της Πενσιλβάνια το 1957, αποφάσισε πως θα μπορούσε να ενσωματώσει σε αυτό πολλές ιδέες από ένα παλιό, αχρησιμοποίητο σχέδιο των Κοέν. Έτσι γεννήθηκε το Σαμπέρμπικον, μια μεταπολεμική ειδυλλιακή πόλη-προάστιο, την πλήρη τάξη κι ευδαιμονία της οποίας διαταράσσει η μετακόμιση μιας οικογένειας Αφροαμερικανών (των Μέγερς, ακριβώς όπως ονομαζόταν και η ανάλογη οικογένεια στο Λεβιτάουν). Βρισκόμαστε στο 1959, η αντίδραση των μεσοαστών λευκών είναι άμεση, οι Λοτζ όμως έχουν άλλα προβλήματα. Φιλήσυχη οικογένεια της πόλης δέχεται την επίθεση δύο αγνώστων που εισβάλλουν στο σπίτι της και εν πλήρει ηρεμία δολοφονούν τη μητέρα του μικρού Νίκι.
Γιατί όμως, όταν λίγο αργότερα τους κρατάει ως υπόπτους η αστυνομία, ο πατέρας και η αδερφή της μητέρας του λένε πως δεν τους αναγνωρίζουν; Λίγο πριν από την αλλαγή της δεκαετίας, την εκλογή Κένεντι και την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης γύρω από τα πολιτικά δικαιώματα των Αφροαμερικανών, η παστέλ Αμερική αποχαιρετά την εποχή της αθωότητας. Μια τραυματική αλλαγή την οποία έχουμε ξαναδεί να αποτυπώνεται με πάμπολλους τρόπους στο χολιγουντιανό σινεμά, σπανίως όμως με τόσο πικρό, κατάμαυρο χιούμορ και σκληρή πολιτική ειλικρίνεια.
Συνδυάζοντας μια συναρπαστική πλοκή, που ενσωματώνει στοιχεία κωμωδίας σε ένα αγωνιώδες θρίλερ και μια σκηνοθεσία υποδειγματικής ακρίβειας, η οποία γεμίζει το γεωμετρικό, τακτοποιημένο (σαν το Σαμπέρμπικον) κάδρο της με ανατρεπτικές λεπτομέρειες, ο Κλούνεϊ ενορχηστρώνει μια πολυφωνική, επώδυνα βιτριολική σάτιρα πάνω στην αμερικανική κοινωνική και ηθική πραγματικότητα. Βάζει το μαχαίρι ως το κόκαλο, δεν αφήνει κανένα άλλοθι άγνοιας ή καλής πρόθεσης στη γενιά των επιφανειακά χαζοχαρούμενων μα πλήρως διεφθαρμένων ’50s και, φέρνοντάς τα σε μετωπική σύγκρουση με το μέλλον τους, κλείνει το μάτι στον πολιτικοκοινωνικό «εμφύλιο» που βιώνει αυτήν τη στιγμή η χώρα του.
Ελάτε να τραγουδήσουμε, να διασκεδάσουμε, να φάμε και να πιούμε σε μια βραδιά γεμάτη μουσική, κέφι και καλή παρέα.
Αν μπορείς , φέρε το κάτι τι σου για μεζέ.
Σάββατο 17 Μαΐου στις 9.00μμ
Παίρνω Αμπάριζα - Λυσίου κ Γαλακήδων 11 Γαλάτσι.


Την Κυριακή 11 Μαΐου στις 8:30 το βράδυ, προβάλλεται στο Σινέ Αμπάριζα(Στέκι Αμπάριζα Γαλακηδών 11 & Λυσίου) , η ταινία « Ερωτική Επιθυμία / In the Mood for Love »
Ένα σημαντικό κομμάτι του πόνου που συνοδεύει κάθε μεγάλο χωρισμό αφιερώνεται στο πικρό συναίσθημα της ανεπάρκειας. Της ανασφάλειας, δηλαδή, πως ο εαυτός υπήρξε λιγοστός απέναντι σε ένα πρόσωπο αγαπημένο, στο βλέμμα του οποίου, όμως, δεν αντανακλάται πια το γνώριμο συναίσθημα του πόθου. Η αποξένωση που φέρνει λίγο πριν και μετά τον αποχωρισμό η αγάπη, αλλά και o αιφνιδιαστικός τρόπος με τον οποίο μπορεί να γεννηθεί αμέσως μια νέα, αποθεώνονται στη βραδυφλεγώς ορμητική «Ερωτική Επιθυμία», μέσα από την τυχαία γνωριμία μιας γυναίκας (Μάγκι Τσενγκ) και ενός άντρα (Τόνι Λουνγκ) στο Χονγκ Κονγκ του 1962. Γείτονες σε διπλανά διαμερίσματα ενός μικροσκοπικού ορόφου, οι δυο τους αποκτούν μια τρυφερή φιλία, η οποία αλλάζει υφή όταν συνειδητοποιήσουν πως οι σύζυγοί τους έχουν σχέση μεταξύ τους. Θα μοιραστούν έτσι και τα πρώτα σκιρτήματα ενός φρέσκου έρωτα, ο οποίος βρίσκεται εγκλωβισμένος εν τη γενέσει. Ο συντηρητισμός της εποχής, ο οποίος αποθαρρύνει τις κοινωνικές συναναστροφές εάν δεν πρόκειται για παντρεμένο ζεύγος, βρίσκει πάτημα στις προσωπικές αναστολές των ηρώων, οι οποίοι υπό το φόβο της έκθεσης επιλέγουν μια μαρτυρική αυτοσυγκράτηση. Εκείνη αποτυπώνεται στη συμπεριφορά και το ντύσιμό τους (τα μαγευτικά όσο και πνιγηρά φορέματα της Τσενγκ την καλύπτουν ως το λαιμό), μέχρι και στην κινησιολογία της κάμερας, η οποία δεν τολμά να μπει στα δωμάτιά τους. Στέκεται στους ασφυκτικούς διαδρόμους σαν να κρυφοκοιτάζει, σαν να είναι και εκείνη μία από τους ενοίκους.
Έτσι το επίμονο απωθημένο του ανολοκλήρωτου πυρακτώνει την οθόνη, ωστόσο, δεν είναι μόνο τα «ρομερικών» αποχρώσεων ηθικά διλήμματα που συγκρατούν τους ήρωες. Όσο η ερωτική επιθυμία δεν πραγματώνεται, δεν αποκαθηλώνεται και η αψεγάδιαστη εντύπωση που έχουν ο ένας για τον άλλο οι δυνάμει εραστές. Αυτό τους διαχωρίζει από το έτερο παράνομο ζευγάρι. Έτσι, ψηλαφώντας αυτήν τη μαζοχιστική δυστοκία, ο Γουόνγκ Καρ-Βάι εξυμνεί τις εμμονές του έρωτα, τη λυτρωτική επίδραση του συναισθηματικού συγχρονισμού και εντέλει τους ψιθύρους αγάπης που θάβονται στο στέρνο δύο αγαπημένων. Τα πλάνα αρχείου με τα οποία ολοκληρώνεται η ταινία δεν είναι τυχαία. Η πολιτική αλληγορία για την ανεκπλήρωτη υπόσχεση της Δύσης που κουβαλούσε το Χονγκ Κονγκ στα 60ς, πλαισιώνει κοινωνικά και την ερωτική επιθυμία που δεν μετουσιώνεται. Ολα είναι παροδικά, σ' ένα κυριολεκτικό και συμβολικό τράνζιτ. Ολοι μετακομίζουν, όλοι αποχωρούν. Κι όμως, το σύντομο δεν ήταν εφήμερο. Το μοναχικό συντροφεύτηκε. Η καρδιά χτύπησε και το θυμάται. Το μυστικό κρατήθηκε αγνό, αμόλυντο, ολόκληρο - στα ιερά ερείπια της Ιστορίας. Κι αφήνει ερείπια κι εμάς, κάθε φορά, με το που πέφτουν οι τίτλοι τέλους.
Ερωτική Επιθυμία
In the Mood for Love (2000)
του Γουόνγκ Καρ Γουάι