e-Galatsi

σερφάροντας στο Γαλάτσι

 

Στο μετεμφυλιακό Γαλάτσι και μέχρι το 1968 επί της Γαλατσίου στη Στάση Γεφυράκι, εκεί που  σήμερα είναι το φανάρι του  συγκροτήματος Δημοτικών Σχολείων (1ο ,6ο, 12ο και 14ο , στην πλευρά καθόδου της Λ. Γαλατσίου), υπήρχε  το εστιατόριο της Κυρά Μαρίας από το Τρίστενο Φωκίδας με ένα παιδί τον Βασίλη, χήρας του Ιωάννη Ραπτοδήμου από το Δάφνο Φωκίδας. 

Το εστιατόριο στην ταμπέλα του έγραφε, ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΝ "Ο ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΨΗΛΑ ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ". Από αυτή την ταμπέλα και σε σύντμηση είχε προκύψει το "πάμε να φάμε στην Παρνασίνα.

Εκεί σε αυτό το μαγαζί ο πατέρας μου εργάστηκε ως σερβιτόρος από το 1954 έως και το 1968 που ο γιός της κυρά Μαρίας το γκρέμισε και έφτιαξε μαγαζί στο ισόγειο και δύο οροφοδιαμερίσματα από πάνω που υπάρχουν και σήμερα

Αναφέρομαι με απέραντο σεβασμό στη μνήμη αυτής της γενναίας γυναίκας που αγωνίστηκε σε όλη της τη ζωή για να αναστήσει τον Βασίλη (δεν ζει πλέον)που έμεινε ορφανός από πολύ μικρός και που αντιστάθηκε στις πιέσεις της ασφάλειας όλων των μετεμφυλιακών και μέχρι τη χούντα κυβερνήσεων, προκειμένου να  διώξει τον κομμουνιστή υπάλληλο της.

Ήθελε πολύ σθένος και περίσσευμα συνέιδησης , μια γυναίκα μόνη με ένα μικρό παιδί να αψηφά τις απειλές τους εκβιασμούς και τις αθλιότητες του φασίζοντος μετεμφυλιακού προτεκτοράτου 

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ του ΘΑΝΑΣΗ

 

Προς το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Γαλατσίου

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και Κύριοι Σύμβουλοι 

Η αυτονόητη υποχρέωση "πρώτα οι ανάγκες της κοινωνίας του Γαλατσίου" έχει πάει περίπατο από την πρώτη μέρα της θητείας αυτής της Δημοτικής Διοίκησης. Ειδικότερα στον αθλητικό τομέα από το 2015 η Δημοτική αρχή κακοποιεί τα αθλητικά Σωματεία και τη νεολαία του Γαλατσίου που απασχολείται αθλητικά σε αυτά

Από την μέρα που άνοιξε το Ολυμπιακό ακίνητο  σε ένα - ένα τους χώρους, από την κεντρική σάλα μέχρι τα βοηθητικά, εκδιώχθηκαν τα σωματεία και παραδόθηκαν στους ιδιώτες. Και τώρα στα δύο μπαλόνια, προσωρινής λύσης το ίδιο δόγμα. Στους ιδιώτες και ότι περισσεύει στα σωματεία. Η παράδοση δε και των μπαλονιών στα ιδιωτικά συμφέροντα υπερβαίνει τα όρια της όποιας ανοχής απέναντι σε αυτή την καταχρηστική και ανομολόγητη  συνέργεια και μάλιστα τις πιο δραστικές ώρες του 24ώρου- από τις 20.30 και μετά - συνιστά "ασέλγεια"  που στοχεύει στη διάλυση των σωματείων Είναι οι ώρες που μπορούν αθλητές εργαζόμενοι και μαθητές αθλητές να συμμετέχουν στις προπονήσεις αλλά είναι και οι ώρες διεξαγωγής των αγώνων. Εκτός αν ο απώτερος σκοπός του Δήμου και του Δημάρχου είναι η διάλυση  των φορέων  αθλητικής και κοινωνικής  προσφοράς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και η παράδοση στην ιδιωτική εκμετάλλευση και στους αθλητέμπορους.

Δυστυχώς αυτή είναι η περιρρέουσα πεποίθηση και η συναίνεση του Δημοτικού Συμβουλίου, ιδιαίτερα της πλειοψηφίας συνιστά  συνέργεια σε "ασέλγεια" και αποτελεί ανεξίτηλο στίγμα σε βάρος της αθλούμενης Γαλατσιώτικης νεολαίας και των αθλητικών φορέων του.

Και στο τέλος-τέλος οι Δημοτικές εγκαταστάσεις δεν είναι περιουσία σας για να την εκποιείτε ερήμην των φορέων και των Γαλατσιωτών και ενάντια στις ανάγκες τους τις οποίες είστε υποχρεωμένοι να εξασφαλίζεται. 

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ του ΘΑΝΑΣΗ

 

Υ.Γ. Ο Κος Δήμαρχος προκειμένου να κάμψει τότε τις αντιδράσεις για την παράδοση του βοηθητικού στον περιβόητο Κοκλώνη, διέδιδε ότι  από τα ενοίκια που είναι πολλά, θα προκύψει οικονομική δυνατότητα  για νέους αθλητικούς χώρους . Είναι δε μια απορία που πρέπει να αφορά όλο το Δ.Σ. του Δήμου αλλά και ζήτημα διαφάνειας για την κατεύθυνση  αυτών και των άλλων εσόδων εντός του Ολυμπιακού ακινήτου, αφού σύμφωνα με αυτά που διαδίδει ο Δήμαρχος , τα μπαλόνια γίνονται από ιδιώτη με ανταποδοτική δέσμευση παραχώρησης ωφέλιμου χρόνου σε βάρος των αναγκών άθλησης της Γαλατσιώτικης νεολαίας και των αθλητικών φορέων του Δήμου

Γύρω στο 1958-59 η κοινότητα Γαλατσίου, προκηρύσσει διαγωνισμό για την αποκομιδή των σκουπιδιών. Τελικά επιλέγεται η προσφορά του μπάρμπα Σπύρου από το Καματερό - δεν θυμάμαι πλέον το επώνυμο του -. Και έτσι τρεις φορές την εβδομάδα, Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή περνούσε ο μπαρμπα Σπύρος με ένα κάρο με υπερυψωμένα παραπέτια που το έσερνε ένα άλογο και συγκέντρωνε τα σκουπίδια για να τα πετάξει μετά στη χωματερή των Άνω Λιοσίων . 

Το πρώτο αυτοκίνητο (φορτηγό)  αποκτήθηκε το 1964 από το Δήμο Γαλατσίου πλέον, με Δήμαρχο τον Παπαδιονυσίου και οδηγό τον Βασίλη Παντελιά, πατέρα του Δημήτρη και του Βασίλη Παντελιά 

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ του ΘΑΝΑΣΗ

 

 

Η Φωτό από την Λευκάδα του 1950....Κος Ζώης Ζακυνθινός 

 

 

 

 Κάτι ανάλογο συνέβαινε και στην Αθήνα