e-Galatsi

σερφάροντας στο Γαλάτσι

 

Γράφει : Ίκαρος Πετρόπουλος                      

Απουσίασε ο Δήμαρχος!   

Δεν διακρίναμε την παρουσία του Δήμαρχου Γαλατσίου ,έστω εκπροσώπου του,  στην τηλεδιάσκεψη  του περιφερειάρχη Αττικής  κ .Γ .Πατούλη  με τους Δήμαρχους Αττικής.  Γιατί άραγε;
Κι όμως τα θέματα ήταν αμέσου ενδιαφέροντος ,γιατί επηρεάζουν  την ποιότητα ζωής των  κατοίκων στο λεκανοπέδιο. ( Αντιμετώπιση πανδημίας -  στήριξη του επιχειρείν -  διαχείριση απορριμμάτων – πολυεπίπεδη διακυβέρνηση -  υλοποίηση αναπτυξιακών έργων ). Διαβάσαμε την παρουσία 46  Δημάρχων.Γιατί άραγε απουσίασε ο Δήμαρχος που είναι και εκλεγμένος πρόεδρος στην ΠΕΔΑ;

Ομπάμα δικαιώνει Βαρουφάκη! 

Κυκλοφορεί το βιβλίο του,  επί οκταετία, πλανητάρχη Μπαράκ Ομπάμα   << γη της επαγγελίας >>.Αναφερόμενος στην Ελλάδα  μιλάει για την πολιτική των ισχυρών της Ευρώπης, στα χρόνια της κρίσης – μνημονίων,  τονίζοντας     ότι οι ηγέτες  των μεγάλων ευρωπαικών χωρών  << δεν ανέφεραν ότι οι Γερμανικές και Γαλλικές Τράπεζες  ήταν από τους μεγαλύτερους δανειστές  της Ελλάδας>> και ότι κύριο μέλημά τους ήταν    να σώσουν  τις δικές τους τράπεζες και την  οικονομία τους. Όταν  ο τότε ΥΠΕΘΟ  Γιάνης Βαρουφάκης, γνώστης της ευαίσθητης αυτής πλευράς της Ευρώπης, υπεδείκνυε ανάλογη εθνική πολιτική, μήπως είχε δίκιο; 

Ελλάς – Γαλλία: συμμαχία!

Μπορεί η Αρμενία να βρίσκεται μακριά  από την χώρα μας ,όμως τα αισθήματα των Ελλήνων, από παλιά, ήταν θερμά για την χώρα αυτή.Η πρόσφατη ήττα της,  από το Αζερμπαιζάν, γύρω από το Ναγκόρνο  Καραμπάχ που  συντελέστηκε με την  στρατιωτική στήριξη – επέμβαση  της Τουρκίας και το  << πούλημα >> από τον Πούτιν , παρά την συμφωνία  που  είχαν οι δύο χώρες  ( Ρωσία – Αρμενία ), δεν έσπειρε απογοήτευση μόνον  στους εν Ελλάδι Ρωσόφιλους . Προκάλεσε και  βαθύ προβληματισμό στους Έλληνες ,για τον ρόλο των μεγάλων δυνάμεων, ιδιαίτερα  σήμερα που οι σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας  βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο.. Με δεδομένο ότι το συμφέρον και λιγότερο η ηθική καθορίζει τις σχέσεις των χωρών , η Ελλάδα, επειδή  αργεί η ώρα  που θα σταθεί στα πόδια της με   πολιτική απεξάρτησης από ξένες δυνάμεις,  οφείλει να ρίξει την ματιά της στην Γαλία και στον Μακρόν.                                                                                                                                                 
Η κόντρα Μακρόν -  ΕρΝτογάν,  δεν ανάγεται μόνον  σε θέματα δημοκρατίας και σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο . Εκτείνεται σε σειρά ζητημάτων  όπου θίγονται τα Γαλλικά συμφέροντα απέναντι  στον άξονα Μόσχας – Άγκυρας,που δημιουργείται  σταδιακά   στην Συρία,  στην  Λιβύη, στην Αρμενία, στην Αφρική ( Νίγηρας – Τσαντ -Μαυριτανία), όπου  η Τουρκία ανοίγει πρεσβείες και  εγκαθιστά στρατιωτικές βάσεις και η Ρωσία εξοπλίζει και εκπαιδεύει το  στρατιωτικό προσωπικό.                                                 
Στη σημερινή συγκυρία η Ελλάδα δεν θα πρέπει να αγνοήσει τις Τουρκικές απειλές σε βάρος της ακεραιότητάς της ,συνάπτοντας προσφερόμενη συμφωνία οικονομικής - στρατιωτικής  συνεργασίας  με την Γαλλία .

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου

 

     Γιατί δεν κατέβηκες στις Δημοτικές εκλογές;

     Αντίο....Βασίλη Αποστολίδη

 

 

Του Ίκαρου Πετρόοπουλου

 

<< Θα τολμούσαν  να προτείνουν τέτοιους όρους, αν είχαν απέναντί τους, όχι έναν άνθρωπο( τον Δήμαρχο ), αλλά  μία πόλη και τους ενεργούς πολίτες της ;>>

 Την παραμονή της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου (3/11/20) , η σύμβαση παραχώρησης του ΠΑΛΑΙ από την  ΕΤΑΔ  στον Δήμο Γαλατσίου είχε γίνει γνωστή. Με άρθρο μου είχα ζητήσει  από την αντιπολίτευση να καταψηφίσει την σύμβαση  και τους ταπεινωτικούς όρους της, όχι μόνον για την αξιοπρέπεια της πόλης, αλλά και για το  << αύριο >> της. Tην χαρακτήρισα <<λεόντεια>>.Έγραψα, πέραν άλλων, :
<<Ούτε οι αποικιοκράτες δεν υπέβαλαν τέτοιους  ταπεινωτικούς όρους στους υπηκόους τους>>

Προτείνουν στο Γαλάτσι <<λεόντια>> σύμβαση(!) 

Αδιανόητοι όροι που προσβάλλουν  τους Γαλατσιώτες. 

Το Δημοτικό Συμβούλιο να απορρίψει το κατάπτυστο σχέδιο  των τεχνοκρατών της ΕΤΑΔ 

Πρόκειται,όχι μόνον  για την αξιοπρέπεια της πόλης, αλλά και για  το αύριό της (!).

 Του Ίκαρου Πετρόπουλου

Φαίνεται ότι κάποιοι Δημοτικοί Σύμβουλοι, μάλλον παρεξήγησαν ή ερμήνευσαν εσφαλμένα το γνωστό γνωμικό ' "κρείττον εστί το σιγάν του λαλείν", δηλαδή ''καλύτερα να σιωπά κανείς παρά να μιλάει''!!

Παρακολουθώντας διάφορα Δημοτικά Συμβούλια, τόσο στο παρελθόν , όσο  και στο παρόν και με τη  νέα σύνθεση που προέκυψε από τις πρόσφατες δημοτικές  εκλογές,διαπιστώνουμε ,ό,τι οι περισσότεροι από τους Δημοτικούς Συμβούλους ,κυρίως  της συμπολίτευσης , αλλά και Αντιδήμαρχοι και Πρόεδροι Νομικών Προσώπων , παρίστανται στις συνεδριάσεις των δημοτικών συμβουλίων, μόνο και μόνο, έτσι για να παρίστανται

Τι σημαίνει αυτό; Ότι έρχονται στα δημοτικά συμβούλια, μάλλον από υποχρέωση ή πολλάκις και από αγγαρεία, ψηφίζοντας απλά ΝΑΙ ή ΟΧΙ, χωρίς σχεδόν καμία φορά να έχουν λάβει τον λόγο- ενίοτε χωρίς να γνωρίζουν και το περιεχόμενο των υπό ψήφιση θεμάτων- και χωρίς να πουν τις απόψεις και προτάσεις του για  θέματα που εμπίπτουν μάλιστα στις δικές τους αρμοδιότητες.

Εκτός βέβαια αν τους έχουμε παρεξηγήσει και η σιωπή τους αυτή οφείλεται ,στο ότι έχουν παραχωρήσει στον Δήμαρχο Γιώργο Μαρκόπουλo  και τον δικό τους ρόλο.
Γιατί όπως όλα δείχνουν και όπως όλοι βλέπουμε και ακούμε, είναι ο Δήμαρχος αυτός που  έχει αναλάβει «εργολαβικά» την παρουσίαση των θέσεων της Δημοτικής  Αρχής και τις απαντήσεις στα ερωτήματα και παρεμβάσεις της αντιπολίτευσης. «One man show” !!!

Αυτό βέβαια, ίσως να ...αναδεικνύει  τις ικανότητες του Δημάρχου, σίγουρα όμως αδικεί κάποιους ή τους στερεί το δικαίωμα και της προσωπικής και πολλές φορές διαφορετικής  άποψης.

Αντίθετα, αρκετές ώρες κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων, μιλούν στα κινητά τους ή παίζουν με αυτά διάφορα παιχνίδια στο διαδίκτυο ή βγαίνουν κατά τακτά χρονικά διαστήματα από την αίθουσα, για τσιγάρο, κουτσομπολιό κλπ.

Όπως επίσης τους βλέπουμε λαλίλαστους εκτός δημοτικού Συμβουλίου ή να ποζάρουν χαμογελαστοί σε φωτογραφίες διάφορων κοινωνικών events.

Θα πρέπει όμως να καταλάβουν ότι ο ρόλος του δημοτικού συμβούλου, είναι πολύ σημαντικός και θα πρέπει να τον υπηρετούν σωστά, όχι μόνο με παρουσία  στις συνεδριάσεις, αλλά και με μελέτη των θεμάτων και την έκφραση της προσωπικής τους άποψης. 

Αυτό σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να αφήνουν να μονοπωλεί  τον λόγο ο ίδιος  και ο ίδιος , αλλά να λένε κι αυτοί καμιά κουβέντα.

Οι δημότες τους έστειλαν εκεί και τους  θέλουν ενεργούς και δραστήριους, με προτάσεις, απόψεις και λύσεις και όχι απλά να συμφωνούν σηκώνοντας το χέρι στα προς συζήτηση –ψηφιση θέματα.

 

Ε.Π.

 

 

 

 

Σύμφωνα  με δελτίο τύπου  της<< Εθνικής αρχής Διαφάνειας>>  στα  χρηματικά διαθέσιμα  του   "Πολιτιστικού και Αθλητικού  Οργανισμού του Δήμου Γαλατσίου"  διαπιστώθηκε  έλλειμμα  ποσού  230.οοο ευρώ . 

Επίσης, έλλειμμα  ΄ποσού 25.οοο ευρώ στα χρηματικά διαθέσιμα  του   << Οργανισμού Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης >> .

Πρόκειται για υπεξαίρεση συνολικού ποσού 255.000 ευρώ, και αυτό  μόνο για το διάστημα  1/1/20 έως 30/6/20 , δεδομένου ότι η  έρευνα συνεχίζεται και για προηγούμενες  οικονομικές χρήσεις.

Η Μάγδα Φύσσα η μάνα του Παύλου είναι η μάνα όλων μας. Επτά χρόνια τώρα  κουβαλάει στην πλάτη της το σταυρό του μαρτυρίου της. Γιατί είναι για την ίδια και την οικογένειά της μεγάλος ο πόνος της απώλειας. Είναι πληγή που δεν θα κλείσει ποτέ. όμως αυτή η μάνα είχε το σθένος να υπερβεί το προσωπικό της δράμα και να γίνει η σημαία της αντιφασιστικής εξέγερσης. 

Αντιμετώπισε τις προκλήσεις των δολοφόνων και των συνηγόρων τους ( που είναι τώρα ο Παύλος σου?) με καρτερικότητα, στωϊκότητα και κυρίως α ξ ι ο π ρ έ π ε ι α.

Η ΜΑΝΑ Μάγδα Φύσσα με το άκουσμα της απόφασης, ξέσπασε σε κραυγές που ο πιο σκληρός και αδιάφορος άνθρωπος στο άκουσμά τους, λυγίζει.
Η κραυγή της πέρα από την εξωτερίκευση του συναισθηματικού της φορτίου που επί επτά χρόνια σωρεύονταν στη ψυχή της, είναι κεραυνός που θα κατακαίει τους φασίστες δολοφόνους και αυτούς που που τους στήριξαν και τους στηρίζουν.

Θα κατακαίει.

- Τα κανάλια και τους "λακέδες" δημοσιογράφους που διακίνησαν ότι η δολοφονία του Φύσσα είχε "οπαδικά" κίνητρα, που ονειρεύονταν μια "σοβαρή Χ.Α. ως συμπλήρωμα της δεξιάς πολυκατοικίας, που διέκριναν ότι αποτελεί ξεχωριστό εγχείρημα, που με fake news, προωθούσαν επικοινωνιακά τους ναζί, ότι δήθεν συνόδευαν γριούλες στα ΑΤΜ.
- Τους "μπάτσους" και τους πολιτικούς τους προϊστάμενους υπουργούς, που για δέκα χρόνια τους έκαναν πλάτες για να ΄δερνουν και να σκοτώνουν, μέχρι την ημέρα της δολοφονίας του Παύλου. 
- Την κα Εισαγγελέα, που μάλλον ζούσε σε "γυάλα" και δεν είχε πάρει χαμπάρι τι είδους οργάνωση ήταν, τι έκαναν και με ποιό τρόπο, οι δολοφόνοι ναζιστές.
- Την προηγούμενη κυβέρνηση που εργαλειοποιόντας την υπόθεση, νομοθέτησε για να πέσουν στα μαλακά τα αποβράσματα.
- Τον ΜΙΚΗ που έδειξε ασέβεια στον ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ και τους πολυετείς αγώνες του. Που διαπίστωσε ότι οι Χρυσαυγίτες είναι πατριώτες που αγαπούν την Ελλάδα με     έναν εριστικό τρόπο. ( Η μόνη δικαιολογία για τον Μίκη είναι το γήρας).  

Και τέλος θα κατακαίει τα "κουλά" όσων  τους ψήφισαν 2 και 3 και 4 φορές και τους έστειλαν στη Βουλή, στους Δήμους και στις περιφέρειες.
 
Η μορφή και η στάση της Μάγδας Φύσσα. τσίγκλισμα στη συνείδηση όλων μας ώστε να μην αδρανούμε ούτε στιγμή απέναντι σε κάθε φασιστική έκφανση και σε κάθε φασίστα.
Η δικαστική απόφαση είναι μια νίκη. Ο πόλεμος ενάντια στο φασισμό και στη σαπίλα που τον υπηρετεί και τον στηρίζει, συνεχίζεται.
 
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ
 
 
 
 

 

 

Παπαστεργίου και Αυγενάκης ορίζουν. Ο  Γ. Μαρκόπουλος ; Οι αθλητικοί σύλλογοι;

Βγήκαν, από κοινού, ο πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας ( ΚΕΔΕ) ,κ. Παπαστεργίου και ο υφυπουργός  κ .Αυγενάκης  παρουσίασαν τη νέα ψηφιακή πλατφόρμα «ΠΕΛΟΠΑΣ», για την καταγραφή των αθλητικών εγκαταστάσεων σε όλη την επικράτεια, ,σύμφωνα με τον οποίον :                                                                                                                                                     
 <<…Για πρώτη φορά, θα γίνει πλήρη καταγραφή  όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων και χώρων που  ανήκουν στους Δήμους, στην ΓΓΑ, στην Περιφέρεια ,σε Σωματεία ή σε ιδιώτες.
Θα γίνει, από τους Δήμους, συστηματική καταγραφή όλων των πληροφοριών για κάθε αθλητική εγκατάσταση και έτσι θα μπορεί κάθε φορέας αλλά και κάθε πολίτης να ξέρει τι συμβαίνει, τι υπάρχει διαθέσιμο και σε τι κατάσταση βρίσκεται κάθε αθλητικός χώρος και εγκατάσταση σε όλη την Ελλάδα…>>.

Και το ερώτημα:
Μετά από όσα  έχουν  γίνει από το 2004 ( Ολυμπιακοί αγώνες ) και έχουν γραφτεί από Δημάρχους ,Δημοτικά Συμβούλια και κινήματα πόλης ( ΝΑΙ ,υπήρξαν και κινήματα στο Γαλάτσι   που κράτησαν το ΠΑΛΑΙ στην θέση του ), η σημερινή Διοίκηση του Δήμου θα  δηλώσει το ΠΑΛΑΙ  στον << Πέλοπα >>; 
Δεν θα πρέπει να καταχωρήσει την  ιστορία του από το 2002 που συστήθηκε η   << συντονιστική επιτροπή  Φορέων και πολιτών για την διάσωση του ΠΑΛΑΙ  >> και στην συνέχεια το << κίνημα φορέων – πολιτών >> που  ,εκτός  από την οραματική πρότασή του  απέτρεψε και  την μετατροπή του σε εμπορικό κέντρο ( Χαραγκιώνης- Sonae - Siera);

21/7/20

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

 

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου

 

     Γιατί δεν κατέβηκες στις Δημοτικές εκλογές;

     Αντίο....Βασίλη Αποστολίδη

 

 

Βρισκόμαστε στην 2η εβδομάδα λειτουργίας των σχολείων, εν μέσω του δεύτερου κύματος της πανδημίας Covid-19 και ήδη φάνηκαν οι κραυγαλέες ελλείψεις σε όλα τα επίπεδα, λόγω της συνειδητής επιλογής της κυβέρνησης να μην πάρει κανένα ουσιαστικό μέτρο για την ιδιαίτερα δύσκολη φετινή σχολική χρονιά.

Οι διάφορες στατιστικές της κυβέρνησης πριν το άνοιγμα των σχολείων, όπως επίσης και οι διαβεβαιώσεις ότι έχουν γίνει τα δέοντα για την ομαλή λειτουργία τους, έχουν ήδη διαψευστεί.

Η εικόνα από το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας, αλλά και τα σχολεία στο Δήμο Γαλατσίου, δεν αποτελεί εξαίρεση για την κατάσταση στα σχολεία της χώρας, αλλά τον ίδιο τον κανόνα.

Απέναντι στην στατιστική της Υπουργού Παιδείας, για 17 μαθητές ανά τμήμα, η πραγματικότητα λέει ότι στο 1ο και στο 2ο ΓΕΛ Γαλατσίου που στεγάζονται στο συγκρότημα της Γκράβας,  τα τμήματα της 1ης Λυκείου είναι με 26-27 μαθητές, ότι το 3ο ΓΕΛ Γαλατσίου είναι κατασκευασμένο για 140 μαθητές και φιλοξενεί 240 μαθητές, ενώ στο 1ο και 2ο ΕΠΑΛ Γαλατσίου στη Γκράβα, υπάρχει τεράστιο πρόβλημα καθώς φέτος οι εγγεγραμμένοι μαθητές πλησιάζουν τους 700, αριθμό που σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να καλύψουν οι κτιριακές εγκαταστάσεις.

Εξάλλου, η δημοτική αρχή Μαρκόπουλου στο Γαλάτσι (ΝΔ-ΚΙΝΑΛ) δεν ασχολήθηκε να οργανώσει κανένα σχέδιο αξιοποίησης επιπλέον χώρων, ώστε να μειωθούν τα παιδιά σε 15 ανά τάξη και να επιτευχθεί η μείωση του συγχρωτισμού και οι απαραίτητες αποστάσεις. Αντίθετα κρύφτηκε πίσω από την πολιτική της κυβέρνησης και τα αστήριχτα επιχειρήματά της.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί  το Ολυμπιακό Ακίνητο Γαλατσίου (ΠΑΛΑΙ), το οποίο είναι προτιμότερο για την κυβέρνηση και την δημοτική αρχή να είναι κατειλημμένο από γνωστούς μεγαλοεπιχειρηματίες (Σκάι, Cristhmas Theater κλπ), παρά να αξιοποιηθούν κάποιοι από τους πολλούς χώρους του, με τις κατάλληλες διαμορφώσεις, για να φιλοξενήσουν φέτος αρκετά σχολικά τμήματα.

Και σαν να μην έφταναν αυτά, η δημοτική αρχή Γαλατσίου, αντί να εξασφαλίσει τα προηγούμενα 3 χρόνια τις υποδομές για να λειτουργήσει η δίχρονη προσχολική αγωγή, επέλεξε να χρησιμοποιήσει αίθουσες δημοτικών σχολείων, επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο την κατάσταση, πέραν φυσικά του γεγονότος ότι  τα νήπια και οι παιδαγωγοί θα στεγαστούν σε εγκαταστάσεις ακατάλληλες για τις ανάγκες τους. Και λέμε «θα στεγαστούν», γιατί με το πέρας της 1ης εβδομάδας της νέας σχολικής χρονιάς, δεν είχαν ολοκληρωθεί τα έργα διαμόρφωσης των χώρων αυτών.

Την ίδια στιγμή, είναι τεράστια τα κενά των εκπαιδευτικών, αφού σε σχέση με τις περσινές προσλήψεις αναπληρωτών, μέχρι τώρα έχουν προσληφθεί περίπου οι μισοί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το 4ο Λύκειο Γαλατσίου με 380 μαθητές και 40 καθηγητές, ενώ υπάρχει και το.. προηγούμενο της περσινής σχολικής χρονιάς, όπου στο 2ο ΓΕΛ δεν δόθηκαν βαθμοί σε 4 μαθήματα της Β Λυκείου στο Α τετράμηνο, καθώς δεν έγιναν ποτέ παραδόσεις λόγω έλλειψης καθηγητών. 

Αλλά και στο ζήτημα της καθαριότητας, τα προβλήματα είναι πολλά, καθώς ο αριθμός των εργαζομένων στην καθαριότητα υπολείπεται σημαντικά των αναγκών.  Για τα 20 σχολεία και τα 12 νηπιαγωγεία του Δήμου Γαλατσίου, υπάρχουν μόλις 10 μόνιμοι εργαζόμενοι/ες στην καθαριότητα, ενώ προσλήφθηκαν με συμβάσεις χρόνου άλλοι 10 πλήρους απασχόλησης και 38 μερικής απασχόλησης με 3ωρο (!) ωράριο εργασίας.

Επιπλέον, 10 δημοτικά και 9 νηπιαγωγεία είναι ολοήμερα, δηλαδή οι ώρες λειτουργίας τους ξεπερνάνε το πλήρες ωράριο των εργαζομένων (6,5 ώρες). Αυτό προϋποθέτει βέβαια να λειτουργήσουν τα ολοήμερα, κάτι που όπως πληροφορήθηκαν οι γονείς, «θα το δούμε από Οκτώβρη..», λόγω έλλειψης προσωπικού.

Βέβαια, πέραν από τη διοίκηση του Δήμου Γαλατσίου, και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις στο δημοτικό συμβούλιο, παρά τις όποιες αντιπολιτευτικές κορώνες, συμπλέουν στην ουσία με την ίδια πολιτική της ΕΕ, των κυβερνήσεων και των αστικών κομμάτων, που είναι υπεύθυνη για την άσχημη αυτή κατάσταση.

Έτσι, η μείζονα αντιπολίτευση («Γαλάτσι Ζούμε ΕΔΩ» - ΝΔ) κατηγορεί τη δημοτική αρχή, πολύ βολικά για εκείνη,  ότι εξασφάλισε οικόπεδα για την ανέγερση δημοτικών παιδικών σταθμών αντί για νηπιαγωγεία! Προσπαθεί δηλαδή να σηκώσει έναν ιδιότυπο κοινωνικό αυτοματισμό μεταξύ των γονέων, οι οποίοι τελικά όμως για την σωστή προσχολική αγωγή των παιδιών τους χρειάζονται τόσο βρεφονηπιακούς σταθμούς όσο και νηπιαγωγεία!

Ενώ φυσικά και οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, φέρονται σαν να μην ήταν το κόμμα τους κυβέρνηση για 4,5 χρόνια, ασκώντας κριτική στην «δεξιά» για την κατάσταση των σχολείων, αθωώνοντας την ΕΕ και την πολιτική της υποβάθμισης του δημόσιου σχολείου, που ως κυβέρνηση εξάλλου υπηρέτησαν. 

Το επικίνδυνο αυτό πάζλ για τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς, έρχεται να συμπληρωθεί από τις παραλείψεις και τις ασάφειες στις οδηγίες του ΕΟΔΥ για την διαχείριση επιβεβαιωμένων κρουσμάτων σε μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς. 

Με αυτό τον τρόπο, μεγαλώνει ο φόβος και η αβεβαιότητα στους γονείς, όπως έγινε στο 4ο Νηπιαγωγείο Γαλατσίου, το οποίο συστεγάζεται με το 3ο και το 4ο Δημοτικό. Εκεί, μετά από επιβεβαιωμένα κρούσματα γονέων, έκλεισε το τμήμα, χωρίς όμως καμία οδηγία στο κατά πόσο τα παιδιά πρέπει να μπουν καραντίνα. Την ίδια στιγμή, τα παιδιά που εστάλησαν πίσω στο σπίτι λόγω του κρούσματος, έχουν αδέρφια στα δημοτικά, για τα οποία δεν προβλέπεται οποιοδήποτε μέτρο. Και φυσικά ούτε λόγος για να πραγματοποιηθούν δωρεάν τεστ σε όλους τους μαθητές και το προσωπικό, ώστε να γίνει σωστή ιχνηλάτηση και να παρθούν τα ανάλογα μέτρα.

Γίνεται φανερό, ότι διαμορφώνεται μια εκρηκτική κατάσταση, με θύματα τους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς στο βωμό της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου. 

Είναι τώρα η στιγμή που γονείς,  εκπαιδευτικοί, μαθητές συσπειρωμένοι στους συλλόγους γονέων, εκπαιδευτικών, στα μαθητικά συμβούλια, πρέπει να διεκδικήσουν να μην συνεχιστεί άλλο αυτή η κατάσταση, αλλά βάσει των δυνατοτήτων της εποχής μας να απαιτήσουν :

- 15μελή τμήματα σε όλα τα σχολεία. 

- Προσλήψεις μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού για την κάλυψη όλων των κενών.

- Προσλήψεις προσωπικού καθαριότητας και λοιπού βοηθητικού προσωπικού (πχ τραπεζοκόμοι, φύλακες κλπ)

- Μαζικούς δωρεάν ελέγχους σε μαθητές και εκπαιδευτικούς.

- Εξασφάλιση όλων των μέσων προστασίας (μάσκες, αντισηπτικά κλπ)

 

Σε αυτή την κατεύθυνση, οι κομμουνιστές, τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, θα δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό. Για την οργάνωση της πάλης, για την διεκδίκηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

 

Τάσος Οικονόμου

Μέλος του ΤΓ Άθήνας – Γαλατσίου του ΚΚΕ

Δημοτικός σύμβουλος δήμου Γαλατσίου με την Λαϊκή Συσπείρωση

 

Με  αφορμή την ενδιαφέρουσα πρόταση   του γνωστού στην πόλη οικολόγου Δημήτρη Μπουλούτη για:  <<Δημιουργία τοπικού περιβαλλοντικού συλλόγου >> σκέφθηκα να συμβάλλω με τις παρακάτω σκέψεις:

Α.Σκεπτικό: Μετά από χρόνιες αναδασώσεις, έχει σχεδόν αποκατασταθεί το δασικό περιβάλλον των Τουρκοβουνίων. Απομένει, όμως, η φροντίδα και η προστασία του από πυρκαϊές ( κυρίως )που σημειώνονται κάθε χρόνο, ευτυχώς μικρής κλίμακας. Πέραν  ζητημάτων που χρονίζουν,  ιδιοκτησίας, οικιστών ,διακριτές ,κάθε χρόνο, είναι οι καθυστερήσεις στην αποψίλωση ,στην αποκατάσταση των δασικών δρόμων, και γενικά στην έγκαιρη οργάνωση της αντιπυρικής προστασίας του δάσους με τον συντονισμό του ΣΠΑΤ ( Δήμων -πολιτική προστασία ) και με σημαίνοντα τον ρόλο της πυροσβεστικής υπηρεσίας .                                                                                         Εμφανές είναι ότι  πολλά θα μπορούσε να συνεισφέρει ένας ενιαίος αναγνωρισμένος ,κατά τους κανόνες της Π.Υ. ,περιβαλλοντικός σύλλογος προστασίας της δασικής – αναδασωτέας περιοχής που με τον λόγο του, τις παρεμβάσεις του και την δεοντολογική συμμετοχή του, θα μπορούσε να  συμβάλλει στην πρόληψη των πυρκαϊών κι αν απαιτηθεί στην κατάσβεσή τους.   

Β. Στην πόλη- περιοχή σημειώνεται η ενεργή παρουσία εθελοντών οικολόγων που λειτουργούν   είτε συλλογικά ,είτε ατομικά, χωρίς ενιαίο τρόπο έκφρασης και παρέμβασης  ,με αποτέλεσμα να μην έχουν  αποτελεσματικότητα αντίστοιχη της προσφοράς τους. . Χρήσιμη, συνεπώς, κρίνεται η σύμπτωσή τους σε κοινό φορέα ,όπως προτείνει ο Δ. Μπουλούτης ,στο άρθρο του οποίου δεν διέκρινα  αναγνώριση της προσφοράς κάποιων ή παραγνώριση της ύπαρξης ή της προσφοράς άλλων.                                 Το ότι ενεργεί μέσα από την ΔΡΑΣΗ ( Δ.Σ. ), δείχνει απλά το ενδιαφέρον του για το περιβάλλον και όχι μόνον. Άλλωστε, η οικολογία έχει και κοινωνική διάσταση.

Γ.  Ίδρυση - σκοπός: Ο  φορέας, μπορεί να απαρτίζεται   από κατοίκους των Δήμων Γαλατσίου και γιατί όχι της  Ν. Ιωνίας ,Φιλοθέης -Ψυχικού  και του Δ. Αθηναίων  ( Έ  και ΣΤ Δημοτική Κοινότητα ) .  Σκοπός: η  προστασία  του Δημόσιου δασικού – αναδασωτέου χαρακτήρα του Μητροπολιτικού  Πάρκου Τουρκοβουνίων  από πυρκαγιές,  καταπατήσεις, δουλείες….

Δ. Ο φορέας θα απαρτίζεται από πολίτες των ανωτέρω  περιοχών που συμμερίζονται τους παραπάνω σκοπούς και προσφέρονται να συγκροτήσουν,  αρχικά, εθελοντική  ομάδα  η οποία  θα συνεργάζεται στενά  με τον ΣΠΑΤ, τους Δήμους και την Π.Υ.  στην βάση ενός προγράμματος  και ενεργειών που έγκαιρα θα έχουν  συμφωνηθεί με αποφάσεις τους.    

Ε. Με δεδομένο  ότι ο <<>> πολύτιμος πνεύμονας πρασίνου Αττικής >> δηλαδή ,ο   υπερτοπικός πόλος δασικής αναψυχής Τουρκοβουνίων – Αττικού Άλσους  _Ευελπίδων- Πεδίο Άρεως, ξεκινάει από την δασική περιοχή της Ν.Ιωνίας και του ΠΑΛΑΙ ,  στους  σκοπούς του φορέα, πέραν των παραπάνω ,  σκόπιμο κρίνεται να οριστεί  και η διεκδίκηση και οριστική παραχώρηση στον Δήμο ή στους Δήμους ,του ΠΑΛΑΙ , στην  αξιοποίηση του οποίου εντάσσεται  ο ριζικός αναπροσανατολισμός της πόλης  προς το ΠΑΛΑΙ , τους αδόμητους  χώρους πέριξ αυτού , του αθλητικού κέντρου, του άλσους Β.. Παπαδιονυσίου - Βέϊκου και της λοφοσειράς των Τουρκοβουνίων, όπως  έχει αναλυτικά προταθεί.

 ΣΤ.  Η ΔΡΑΣΗ διαθέτει οικολογική ομάδα, όμως ,δεν είναι αμιγώς περιβαλλοντικός Σύλλογος που έχουν ανάγκη τα Τουρκοβούνια.  Παραμένουν στην φροντίδα της τα <<υιοθετημένα>>  και οι ποικίλες δραστηριότητες( κοινωνικές,πολιτιστικές…) που αναπτύσσει στο χώρο. Τούτο δεν είναι ανταγωνιστικό. Αντίθετα, ο πυρήνας αυτός, μαζί με τους διάσπαρτους οικολογικούς πυρήνες της περιοχής, αν συμπέσουν,  χωρίς εγωπάθειες  και συμπάθειες ( συλλογικές,παραταξιακές….), πολυ σύντομα θα δουν να δικαιώνεται, στην πράξη , η ενασχόλησή τους με το δάσος.

Προσβλέπω ότι οι διάσπαρτες πολύτιμες  οικολογικές δυνάμεις της πόλης – περιοχής θα προσέλθουν  σε ιδρυτική συνάντηση, χωρίς εγωϊσμούς  και ανόητους ανταγωνισμούς ασύμβατους με την οικολογία και τον εθελοντισμό. 

Οι απόψεις – σκέψεις που καταθέτω ,μαζί με άλλες  που θα κατατεθούν ,θα συζητηθούν, προφανώς ,σε συνάντηση ,όπου και θα αποφασιστούν τα περαιτέρω.  

 20/7/20                                                                       

Ίκαρος Πετρόπουλος  

 

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου

 

     Γιατί δεν κατέβηκες στις Δημοτικές εκλογές;

     Αντίο....Βασίλη Αποστολίδη

 

Γνωστό είναι ότι το Γαλάτσι δεν έχει κεντρικές πλατείες ή έστω μία κεντρική πλατεία. Εδώ κι εκεί, εμφανίζονται μερικές σκόρπιες μικρό-πλατειούλες, που μετά βίας ξεπερνούν τα δύο στρέμματα εκάστη, δηλαδή, με δυό λόγια, είναι ίσως η μοναδική συνοικία της Ελλάδας που δεν έχει κεντρική πλατεία. Γιατί; Διότι έτσι το θέλησε ο αείμνηστος Παπαδιονυσίου και οι συνεργάτες του, που διαφέντεψαν τα πράγματα στη πόλη μας για δυό δεκαετίες τουλάχιστον. Την εποχή μάλιστα που το Γαλάτσι ήταν ακόμα χωριό, πρίν τη μεταπολίτευση και αμέσως μετά απ’ αυτήν. Την εποχή εκείνη, την αρχαία, τεράστιες αλάνες θα μπορούσαν να είχαν διαμορφωθεί σε πλατείες αλλά καθώς έδειξε η πραγματικότητα, η τότε μόνιμη σχεδόν δημοτική αρχή, δεν είχε στα ενδιαφέροντά της τέτοιου είδους «άχρηστα έργα», τα οράματα των εκλεγμένων συμπολιτών μας τελείωναν μέχρι τον όρο «μπετόν αρμέ».
Το μπετόν, ήταν, εξακολουθεί να είναι φυσικά, η χαρά του εργολάβου, όμως, η ζωή κυλά όπως το φουσκωμένο ποτάμι και αλλάζει διαρκώς, δεν είναι ποτέ η ίδια, έτσι, αν θέλουμε χώρο πρασίνου θα περπατήσουμε δυό περίπου χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης μας για να το βρούμε και να νιώσουμε τις χαρές που δίνει. Άθελά τους, ο πάλαι ποτέ Δήμαρχός μας με τους συνεργάτες του, μας έκαναν και καλό, διότι περπατάμε. Όλα τα ανωτέρω, ήρθαν αίφνης στη σκέψη μου (που αναπαράγει πάντοτε τα παρελθόντα και τα μέλλοντα), όταν ένας ομοτράπεζος σε μία παρέα και μη γνωρίζοντας τα δρώμενα του Γαλατσίου, με ρώτησε: «που έχουν στέκια οι διανοούμενοι της πόλης σας;». Προς στιγμή, με τάραξε η απρόσμενη και ύπουλη ερώτηση του συνέλληνα, όμως δεν με πτόησε παρόλο που ξαφνιάστηκα, και γρήγορα, σχεδόν αυτόματα, του απάντησα: στο καφέ ιντερνέτ!

Βέβαια, στο έν λόγω καφέ, δεν συγκεντρώνεται η διανόηση της πόλης μας, όμως, έδωσα την απάντηση αυτή, διότι, περνώντας μία φορά από εκεί ένα Σάββατο μεσημέρι, άκουσα οχλαγωγία, κοντοστάθηκα και, έγινα μάρτυρας πολιτικών αριστερών αναλύσεων και, ομολογώ εδώ, οι αναλύσεις αυτές στέκονται έξω από το γνωστικό μου πεδίο. Με ξάφνιασαν όμως, οι φωνές, το πάθος των ομιλούντων, όλοι ήθελαν να επιβάλουν τη θέση τους, όλοι μιλούσαν και κανείς δεν άκουγε τον άλλο. Παρατηρώντας τους αστραπιαία όμως, είδα, κατάλαβα, ότι δεν διαφέρουν και πολύ από τους λεγόμενους «διανοούμενους» αυτή τη φυλή δηλαδή των συνανθρώπων μας που τη συναντάς εύκολα σε ένα γκαλά, σε ένα μουσείο να μιλάνε περί τέχνης, σε ένα forum φιλοσοφικό να φλυαρούν, και έν γένει όπου κυριαρχεί η ξύλινη γλώσσα, αυτή που δεν έχει όρια. Ναι, όταν μιλά κάποιος ξύλινα και συνήθως το κάνουν οι πολιτικοί και οι αναλυτές, όταν ακούς έναν τέτοιο λόγο, αντιλαμβάνεσαι εύκολα την κενότητα του ομιλητή. Λέει, λέει, λέει, και δεν λέει απολύτως τίποτε. Μιάς όμως και το έφερε η κουβέντα, ας δούμε με ακρίβεια τον τραχύ βίο ενός διανοούμενου και πόσο δύσκολο είναι το έργο του, όπως έχει καταγραφεί από συμπολίτες μας:

Ο  Διανοούμενος

Το γραφείο μου στο σπίτι, είναι ένα κλασικό ξυλόγλυπτο αριστούργημα καρυδιάς. Γύρω μου, οι βιβλιοθήκες έχουν καλύψει σχεδόν και τους τέσσερις τοίχους του μεγάλου δωματίου, κι αφήνουν ένα κενό – εκεί που υπάρχει το τζάκι. Γύρω από το τζάκι υπάρχει το σαλόνι μου. Τα αναμμένα κεριά δίνουν απόκοσμη έκφραση στα σκληρά χαρακτηριστικά του προσώπου μου που η υποκρισία μου τα μαλακώνει όταν βρίσκομαι μπροστά στο ακροατήριο.

Σε αυτό κάθομαι τώρα και η σκέψη μου επιστρέφει στο παρελθόν.  

Στο σχολείο θυμάμαι, ήθελα πάντα να ξεχωρίζω και η προσοχή των συμμαθητών μου να είναι πάνω μου, γι’ αυτό δημιουργούσα συνεχώς προβλήματα. Ήμουν αλαζόνας, ήμουν εκκεντρικός, πολλές φορές ένιωθα τις μεγάλες διαφορές που είχα εγώ με όλους εκείνους τους συμμαθητές μου. Στο τέλος, κατάφερνα και γινόμουν ο αρχηγός. Μερικοί με αποκαλούσαν φαφλατά. Αυτό όμως δεν το ανεχόμουν (αν και το δεχόμουν σιωπηλά) και επειδή πάντα ήθελα να εντυπωσιάζω έβαλα σαν σκοπό να γίνω ρήτορας.

Διάβαζα επί παντός επιστητού.  Έχω διαβάσει τους περισσότερους σοφούς (αρχαίους και σύγχρονους)  που μιλάνε για ελευθερία, δικαιοσύνη, δημοκρατία και για τις υπόλοιπες αρετές που πρέπει να έχει ένας άνθρωπος - και επειδή δεν μπορούσα να τους κατανοήσω υποβάθμιζα τα νοήματα τους και τους ερμήνευα με βάση το συμφέρον και τις προκαταλήψεις μου.

Έτσι τα κατάφερα και έγινα  αυθεντία. Αυθεντία ονομάζω το μέτρο της άγνοιάς μου. Και άγνοια υπάρχει σε όλα τα πεδία (επιστημονικό, θεολογικό, κοινωνικό, πολιτικό), και αυτή την άγνοια συμπληρώνω με αυθαίρετα συμπεράσματα και δόγματα. Κατάφερα να γίνω ο παγκόσμιος μεταλλάκτης. Μετέτρεπα όλο τον ανθρώπινο φόβο σε ελπίδα για μια ιδανική κοινωνία (σ’ αυτόν ή τον άλλο κόσμο) χωρίς βία, ενώ εγώ εξακολουθούσα να είμαι βίαιος.  Το ακροατήριο που ήταν γεμάτο φόβο (όπως και εγώ) προσπαθούσε να  καλύψει το κενό μέσα από τις θεωρίες μου που θα έδιναν τέλος στις ανασφάλειες και στις αγωνίες τους.

Με την πάροδο του χρόνου η ματαιοδοξία μου μεγάλωνε. Απόκτησα τον σεβασμό  της κοινωνίας. Όταν βρίσκομαι ανάμεσά της, στον δρόμο, σε ένα αμφιθέατρο, σε ένα γκαλά, σε μια εκκλησία, σε μια συγκέντρωση ανθρώπων της τέχνης και των γραμμάτων, στον οποιονδήποτε ναό της σκέψης, με κοιτάζουν με δέος, και πολλές φορές έχω ακούσει να σιγοψιθυρίζουν: «Να ο διανοούμενος». Ήθελα να είμαι παντού αναγνωρίσιμος και όλοι να με θαυμάζουν. Αυτό το κατάφερα μάλλον εύκολα διαπιστώνοντας ότι οι άνθρωποι στο πέρασμα μου χαμήλωναν το κεφάλι τους και με χαιρετούσαν με σεβασμό. Είχα γίνει το μέτρο της μειονεξίας τους.

Περιμένοντας την επόμενη διάλεξη κάνω την αυτοκριτική μου. Θα έλθει μια ομάδα ανθρώπων να πάρουν από την γνώση μου.

Το αγαπημένο μου θέμα διάλεξης είναι για τη ζωή και το νόημά της. Αγνοώντας ότι η σκέψη είναι υποσύνολο της ζωής, αγωνιζόμουν μάταια μέσω αυτής να δώσω απαντήσεις. Παρατηρώ ότι ο τρόπος που η σκέψη την ερμηνεύει λόγω του περιορισμού της είναι λάθος. Στηρίζετε σε θεολογικές, φιλοσοφικές και επιστημονικές απόψεις και δημιουργεί πλάνες. Και πάνω σ’ αυτές τις πλάνες βασίζω την αυθεντία μου, μετατρέποντας με τη ρητορική μου τέχνη τη Γνώμη μου σε γνώση σας.  Όσο μεγαλύτερη είναι η άγνοια μου όσο και η εντύπωση που θέλω να δημιουργήσω, τόσο περισσότερο χρησιμοποιώ πομπώδεις εκφράσεις, ασαφή νοήματα και αφηρημένες έννοιες, και όσο οι ακροατές δεν με καταλαβαίνουν τόσο περισσότερο με περνάνε για σοφό. Έτσι η προσπάθεια μου να συντηρήσω αυτό το είδωλο μέσα στο ακροατήριο (αλλά και έξω από αυτό) με απομονώνει. Εξωτερικά είμαι ο θεός ενώ εσωτερικά αισθάνομαι ερείπιο. Στέκομαι σαν κακομοίρης σε παλιές και αποτυχημένες αντιλήψεις  που η ρητορική μου δεινότητα εμφανίζει σαν νέες. Αρκεί αυτές να εκφράζουν το συμφέρον μου (αυτό το τονίζω σιωπηλά μέσα μου).

Ναι, εγώ είμαι διανοούμενος. Είναι αδύνατον να συζητήσει κανείς μαζί μου γιατί θεωρώ δεδομένο ότι μόνο εγώ ξέρω και όλοι εσείς έχετε άγνοια.. Εσείς, φοβάστε μόνοι σας να προχωρήσετε στην ζωή. Επειδή δεν μπορείτε να σταθείτε στα πόδια σας, σας προσφέρω δεκανίκια. Εγώ, είμαι εδώ, για εσάς. Σαν ενεργειακό βαμπίρ απορροφώ την ενέργεια σας μέσω του θαυμασμού που έχετε για μένα και σας προσφέρω ηρεμία μέσω της ύπνωσης των … λόγων μου.

Πραγματικά απορώ μερικές φορές, σκεπτόμενος, τι θα κάνατε χωρίς εμένα. Ποιόν θα είχατε για να σας μαθαίνει την ζωή. Την ζωή που φοβάστε να κοιτάξετε κατάματα, να την ζήσετε όπως ακριβώς είναι (και όχι όπως το ατομικό συμφέρον απαιτεί να είναι) να γευτείτε την κάθε της στιγμή, να νιώσετε την αύρα της χαράς της. Την αληθινή Ζωή που είναι έξω από τον περιορισμό της σκέψης και της σύγκρουσης που αυτή δημιουργεί. Η δράση της καθαρής ενέργειας (που είναι υπεράνω του νόμου δράσης -αντίδρασης και δημιουργεί σύγκρουση άρα και  φθορά) είναι νοημοσύνη. Βρίσκεται  πάντα στο παρόν και βρίσκεται στην ενότητα και στην ανιδιοτέλεια και όχι στη διαίρεση και στην ιδιοτέλεια που δημιουργεί η σκέψη.. Αδρανειακές δυνάμεις (ή κατά κόσμο συνήθειες) και προκαταλήψεις που αντιτίθενται στην εξέλιξη και διασπούν το σύνολο, δεν επιτρέπουν την εφαρμογή νέων ιδεών και προωθούν την αναβλητικότητα (σήμερα είμαι προβληματικός αλλά σε ένα αβέβαιο μέλλον θα γίνω σωστός).Τελειώνοντας την τελευταία διάλεξη, η αδημονία και η λίμπιντο είχαν φθάσει στο αποκορύφωμά τους. Περιμένω τώρα τις εκδηλώσεις θαυμασμού και τα χειροκροτήματα του ακροατηρίου μου, που πάντα τονώνουν τη ματαιοδοξία μου. Η διάλεξη τελείωσε αλλά τα χειροκροτήματα δεν ήλθαν. Στέκονταν όλοι όρθιοι και σιωπηλοί. Εκείνη τη στιγμή διέκρινα στα παγωμένα βλέμματα όλων, ότι όλη την ενέργεια που τους είχα αφαιρέσει τόσα χρόνια, απαιτούσαν να τους την επιστρέψω.

Από θύτης είχα καταντήσει θύμα. Το είδωλο που τόσα χρόνια προσπαθούσα να συντηρήσω έσπασε. Μ΄ αυτή τη σκέψη κατέρρευσα στο έδρανο. Τότε τα χειροκροτήματα άρχισαν.

"Ο Πεζοπόρος"

Φίλε,

Από το προηγούμενο άρθρο, πήρες   μία λέξη  και έστησες  σκηνικό, δήθεν απορώντας : 
<< Γιατί διαφωνείς  τώρα που το όραμα της κεντρικής πλατείας  γίνεται πραξη ;
Τι να σου απαντήσω; Ότι δεν διάβασες προσεκτικά  ή ότι  παραμένεις  στις ράγες παραταξιακών γραμμών;
Φίλε,
τα κοινωνικά  οράματα, για να γίνουν πράξη  απαιτούν ,πέραν άλλων, συμμετοχή ,ενέργεια ,γνώση και κοινωνική αποδοχή, αλλιώς καταλήγουν όπως το  << πάρκο σκύλων>>. Απαιτούν ,υποχρεωτικά, και μία  μελέτη– οδηγό των επόμενων βημάτων . Διαφορετικά, το όραμα  εκφυλλίζεται . Και είναι  ζημιά να εκφυλίζονται τα οράματα. Ένα ανεκπλήρωτο όραμα  είναι προτιμότερο από ένα εκφυλισμένο όραμα.

Φίλε, φέρε στον νου σου το Γαλάτσι όλο. Δεν σου ζητώ να το συγκρίνεις με άλλους Δήμους τόσο του κέντρου ,όσο  της περιφέρειας  και τι υποδεικνύουν οι βελτιωμένες συνθήκες των εκεί πόλεων που τις τελευταίες δεκαετίες ,όλες, έχουν αναμορφωθεί. Θα βοήθαγε ,όμως, μία σύγκριση .Θα γινόταν κατανοητή η πρόταση του Σπ. Παναγιώτου.
Σκέψου ότι το αστικό  Γαλάτσι,  το μόνο που έχει να επιδείξει  είναι η Λ .Βέϊκου. Γνωρίζεις, ασφαλώς, πόσο η σπουδαία αυτή λεωφόρος δεινοπαθεί από την ανομία και  τις παντός είδους αυθαιρεσίες. Στην πόλη μας καθένας κάνει ότι τον συμφέρει.Γνωρίζεις, επίσης, ότι εκεί όπου η λεωφόρος Βέϊκου  συναντιέται με την<< ανάπηρη>>  Λ. Γαλατσίου,  είναι  ο συγκοινωνιακός κόμβος, (κέντρο της πόλη)ς, που ελάχιστα εξυπηρετεί το Γαλάτσι, όσο κυρίως τους διερχόμενους  κατοίκους του λεκανοπέδιου. Η κεντρική, λοιπόν, πλατεία είναι  ταυτισμένη με τον κόμβο Βέικου – Γαλατσίου.
Σε  ερωτώ ευθέως:
Είναι  κοινωνικά σωστό, το κόστος του τεράστιου αυτού  έργου   να το αναλάβει αποκλειστικά  ο Γαλατσιώτης  ( δάνειο),όπως αποφάσισαν οι σοφές κεφαλές όλου σχεδόν του Δημοτικού φάσματος; Επιτρέπεται να ιδωθεί ξεκομμένα   από την γεμάτη καφετέριες και την ανομία  που επικρατεί στην Λ.Βέίκου;
Είναι δυνατόν να μην ληφθεί υπόψη κι ένας τρίτος παράγοντας που ενσκήπτει ,το ΜΕΤΡΟ και ότι στον ίδιο χώρο προβλέπεται η δημιουργία σταθμού;

Φίλε,

στην πολύπαθη τούτη πόλη έχουν δοθεί αποτελεσματικοί   αγώνες (  κινήματα – συντονιστική ) να μην γίνει το ΠΑΛΑΙ  εμπορικό κέντρο ή να μην  δοθεί στην Α.Ε.Κ. Δεν ήταν στείροι αγώνες .Είχαν όραμα  την μεταφορά του σφυγμού της πόλης στην περιοχή του  ΠΑΛΑΙ, με την σύνδεσή του με το απέναντι αθλητικό κέντρο και Άλσος ( υπογειοποίηση ), με μεταφορά στο ΠΑΛΑΙ της εφορίας, του ΙΚΑ κ.λ.π..
Αντ'  αυτού, την ώρα που το Δημοτικό Συμβούλιο ψήφιζε << Κεντρική πλατεία>>, η Εφορία έφευγε από το Γαλάτσι(!!) , μέσα στην περίεργη σιωπή πολλών  για την τύχη του ίδιου του  ΠΑΛΑΙ !! 


Όλα τούτα τα λίγα, μαζί με άλλα που θα ακολουθήσουν ,όταν δεν ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει το φθινόπωρο, δικαιολογούν   μία, τώρα(!), τέτοια απόφαση ,όταν   στο παρελθόν  η συζήτηση  << κεντρική πλατεία >> συζητιόταν  είτε με   υπογειοποίηση  του κόμβου – διασταύρωσης  είτε με ανισόπεδη διάβαση;
Ποτέ και κανένας δεν διανοήθηκε ότι ένα τέτοιο έργο, μακράς πνοής, ήταν, έτσι απλά ,θέμα μίας απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου  και μάλιστα στην εποχή του κορωνοϊού. !!

15/7/20                                                                         

......συνεχίζεται

 

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου

 

     Γιατί δεν κατέβηκες στις Δημοτικές εκλογές;

     Αντίο....Βασίλη Αποστολίδη