e-Galatsi

σερφάροντας στο Γαλάτσι


Διαβάζοντας το άρθρο του συμπολίτη μας κ. Γιαννακόπουλου στον Παλμό με τον τίτλο: «”Μεγαλώνει” ο Σύριζα στο δημοτικό συμβούλιο Γαλατσίου», ομολογώ πως ταράχθηκα, για λίγο όμως, μέχρι να τρέξει ο νούς μου στον  ευφυή Οδυσσέα που άλωσε την Τροία με τον Δούρειο Ίππο. Εδώ βέβαια ο καλός αρθρογράφος μιλάει για την κυρία Έλενα Ζέρβα που μετακόμισε στον Σύριζα Γαλατσίου. Ο δικός μου όμως ο συνειρμός έχει να κάνει με το αν η έν λόγω κυρία θα λειτουργήσει σαν άλλος Δούρειος Ίππος και έκ των έσω πλέον, θα διαλύσει ό,τι τέλος πάντων έχει μείνει από τον δυστυχή Σύριζα.

Όμως όχι, δεν διαθέτει την ευφυία ενός Οδυσσέα αφενός και αφετέρου ο Σύριζα διαλύεται μόνος του, δίχως δούρειες βοήθειες. Τότε, γιατί μετακόμισε σε άλλη πολιτική και παρακμιακή ταυτόχρονα στέγη η συμπαθής εννοείται κυρία Ζέρβα; Μήπως ως άλλη Ελένη Αυλωνίτου θελήσει να τεθεί επικεφαλής του ψηφοδελτίου Σύριζα στο Γαλάτσι και από εκεί ν’ ανοίξει ο δρόμος για τα πολυπόθητα έδρανα της ελληνικής βουλής; Μάλλον όχι, διότι δεν διαθέτει το πολιτικό εκτόπισμα της πάλαι ποτέ συμπολίτισσας μας και βουλευτού κυρίας Αυλωνίτου – που γνωστό στους πάντες είναι πόσο μόχθησε κι αυτή -σαν τον αρχηγό της κύριο Τσίπρα- και έν μία νυκτί έσκισαν με έναν Νόμο όλα τα Μνημόνια οι απανταχού συριζαίοι.

Με το φτωχό μυαλό μου, ψάχνω να βρω κάποια λογική σε όλο αυτό το μικρό-πολιτικό συνοικιακό αλισβερίσι, μα δεν καταλήγω κάπου. Μήπως να ζήλεψε τις τρείς (3) έδρες του ΚΚΕ ο Σύριζα στο Γαλάτσι και είπε να κάνει ντού να ισοσκελίσει την πληγείσα αριστεροσύνη του στη μικρή μας πόλη;

Μη γνωρίζοντας τα πραγματικά αίτια της μετακόμισης αυτής που τάραξε συθέμελα την βραχώδη πόλη μας, μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω. Οι υποθέσεις όμως δεν οδηγούν πουθενά, οπότε ας φύγω από αυτές και ας μιλήσω για πιο στέρεα πράγματα. Όπως για παράδειγμα για το γεγονός, που στήριξε η μετακομίζουσα το παράνομο κτίσμα της προκάτ εκκλησίας στο Άλσος. Δεκανίκι κι αυτή του δημάρχου μας; Γιατί, μήπως είναι το πρώτο δεκανίκι η το τελευταίο; Εδώ, ας κάνω μία μικρή παρένθεση και ας βγάλω το καπέλο μου στον κύριο Δήμαρχο, που, με μοναδικό τρόπο, δίχως κραυγές και φανφάρες, περνά από το δημοτικό συμβούλιο ό,τι θέλει, ανεμπόδιστα, είτε αυτό είναι νόμιμο είτε παράνομο. Κύριε Δήμαρχε, τα σέβη μου. Εδώ κλείνει η παρένθεση.

Δεν θέλω να συνεχίσω άλλο τις σκέψεις μου για την μετακόμιση αυτή, ταράζομαι, οπότε, ας ευχηθώ κι εγώ στην κυρία Έλενα Ζέρβα, να φανεί αντάξια των ψηφοφόρων της (που δεν τους ρώτησε) και από τα καινούργια ταμπούρια, σαν άλλη Μπουμπουλίνα, να δώσει αγώνες για το καλό του λαού της.

 

 "ΠΕΖΟΠΟΡΟΣ"

 

 

  

 ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

 



- Το Γαλάτσι στην αρχαιότητα

- Η διανόηση του Γαλατσίου στην εξορία

- Τα ιερά της πόλης μας

Ίδιες ειδήσεις - ίδια προπαγάνδα - ίδιες μορφές

- Είδωλα ή άλλως αντανακλάσεις 

- Όλα είναι "Μήδεια"...

- Αφιέρωμα στον Έρωτα

Πανδημία και Φρόϋντ ή άλλως το καφενείον η Ελλάς - μέρος Β' 

 

 

Πανδημία και Φρόϋντ ή άλλως το καφενείον η Ελλάς 

 

-Πλατεία Ιάκωβου Καμπανέλη...στο Γαλάτσι

Διανόηση στο καφέ Ιντερνέτ ...

-Προς αφελείς ψηφοφόρους …

-Ο Διανοούμενος ...

-Λεωφόρος Βέϊκου

-Λεωφόρος Βέϊκου...συνέχεια

 

 

 

 

Συνέχεια Παναγιάς ξανθής, κόκκινης, ροζέ, πλε, περτικαλί και ό,τι τραβά η ψυχή του καθένα μας. Αρκεί να υπάρχει συγκίνηση, να πάλλονται τα συναισθήματα μας προς φύλαξη των ιερών και οσίων της φυλής μας. Αν απωλέσουμε το ιερό και όσιο, τι μας απομένει; Μήπως ένα Κενό;

Αφού λοιπόν δεν μας αρέσουν τα κενά, ας πάμε λίγο πίσω, όταν ο Δίας ο Βαρυβρόντης απαίτησε -θεός γάρ- να κτίσουν ένα ναό στον Αγχεσμό, να τον βλέπει η κόρη του από τον Παρθενώνα και να συγκινείται. Ο ναός όμως δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, γιατί ο εργολάβος έκλεβε στα υλικά με αποτέλεσμα να στερέψει το δημόσιο ταμείο από τάλαρα και να σταματήσει το έργο. Πρόλαβαν όμως κάποιοι πιστοί κι έστησαν ένα ξύλινο είδωλο ελλείψει μαρμάρου. Τα θεμέλια του ναού όμως, σώζονται και στις μέρες μας τις ταραγμένες στα σύνορα Γαλατσίου και Φιλοθέης για να θυμίζουν αφενός την παλιά δόξα και αφετέρου την αιώνια λαμογιά.

 

Και να ‘ταν μόνο αυτό; Πιο χαμηλά, στον ιστό της πόλης, ταφικά αγγεία του 450 π.Χ. πιστοποιούσαν ότι το Γαλάτσι την κλασική εποχή δήλωνε την παρουσία του. Πιο συγκεκριμένα, επί των οδών Δρυονίδος & Φερών 9, όπως μας πληροφορεί το αρχαιολογικό δελτίο[[1] : «εκσκαφή θεμελίων οικίας απεκάλυψε καλυβίτην τάφον έκ κεράμων, περιέχοντα τρείς ληκύθους φερούσας λευκόν επίχρισμα και άλλην αρυβαλλοειδή με ερυθρόμορφον παράστασιν γυναικός, κρατούσης κάτοπρον, και Έρωτος…»

Ο δήμαρχος λοιπόν, ερμηνεύοντας το χωρίο του αρχαιολογικού δελτίου: «με ερυθρόμορφον παράστασιν γυναικός, κρατούσης κάτοπρον», το εξέλαβε ως κόκκινη Παναγιά και θέλοντας να επαναφέρει την αρχαία τάξη των πραγμάτων, λάθρα, έστησε ένα κακέκτυπο ναό μέσα στο Άλσος. Τα λάθη που εμπεριέχουν οι λανθασμένες ερμηνείες, οφειλόμενες στην ιστορική άγνοια ή στην ανάγκη για την συνέχιση των ιερών και οσίων της φυλής, είναι προφανές ότι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην απόφαση της εγκατάστασης ναού κάτω από τα πόδια του Βαρυβρόντη Δία

Ο Δίας, απαθής σαν θεός, απλώς παρατηρούσε την εξέλιξη της βέβηλης πράξης. Καρτερούσε δε, να πάρουν θέση όλοι οι δημοτικοί σύμβουλοι καταθέτοντας την δική τους γνώμη και όχι υιοθετώντας την γνώμη του δημάρχου. Από αφέλεια μάλλον, ο θεός, θέλει να πιστεύει ότι στην πόλη του υπάρχουν άνθρωποι ελεύθεροι, με δική τους άποψη και θέση και όχι για να δρουν ως δεκανίκια άλογων αποφάσεων της δημαρχίας. Τόσοι σύμβουλοι -αναρωτήθηκε ο Αγχέσμιος, ο Αλιτήριος, ο Αίθριος Δίας-, είναι όλοι τους τόσο υποκριτές;

Όχι, Αρχικέραυνε Δία, δεν είναι υποκριτές, αδύναμοι άνθρωποι είναι, φοβισμένοι που κρύβονται πίσω από μία ομάδα -ό,τι χρώμα και αν φέρει αυτή- κατ’ επέκταση δούλοι. Και σαν δούλοι, άπληστοι κι αυτοί όπως και οι μη δούλοι, δεν θέλουν ελευθερία, δεν γνωρίζουν κάν την Ιδέα αυτή, το μόνο ίσως που θέλουν λόγω της περιορισμένης σκέψης τους, είναι να συνεχίσουν να παραμένουν δούλοι έχοντας την ψευδαίσθηση ότι κάτι σοβαρό πράττουν στη ζωή τους. Συμπόνα τους Αστρηνέ Δία, έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους για να φύγουν από το πλαστό: «δούλοι εστέ» και να πάνε στο πραγματικό: «θεοί εστέ».

Συγχώρα με Αρχιγένεθλε Δία, αλλά πάλι συγκινήθηκα και θέλω ν’ ακούσω το άσμα …  

 [1] Αρχαιολογικόν Δελτίον, 1964, Τόμος 19, Χρονικά/Μέρος Β’ 1, σελ. 65-79.

 

 

 

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ



- Το Γαλάτσι στην αρχαιότητα

- Η διανόηση του Γαλατσίου στην εξορία

- Τα ιερά της πόλης μας

Ίδιες ειδήσεις - ίδια προπαγάνδα - ίδιες μορφές

- Είδωλα ή άλλως αντανακλάσεις 

- Όλα είναι "Μήδεια"...

- Αφιέρωμα στον Έρωτα

Πανδημία και Φρόϋντ ή άλλως το καφενείον η Ελλάς - μέρος Β' 

 

 

Πανδημία και Φρόϋντ ή άλλως το καφενείον η Ελλάς 

 

-Πλατεία Ιάκωβου Καμπανέλη...στο Γαλάτσι

Διανόηση στο καφέ Ιντερνέτ ...

-Προς αφελείς ψηφοφόρους …

-Ο Διανοούμενος ...

-Λεωφόρος Βέϊκου

-Λεωφόρος Βέϊκου...συνέχεια

 ....στην Διαδικτυακή  συνάντηση με τον Δήμαρχο24/3/21 )

Η ανάγκη του διάλογου στην πόλη μας είναι προφανής.  Πρέπει, συνεπώς, να σε συγχαρώ, Δήμαρχε, για αυτή την πρωτοβουλία που ,βέβαια, δεν αρκεί, από μόνη της , να θεραπεύσει την απουσία ουσιαστικού  διαλόγου στην πόλη μας  όπου, κυριαρχεί ο μονόλογος, είτε στο Δημοτικό Συμβούλιο, είτε στον τοπικό τύπο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Γνωρίζοντας από πρώτο χέρι, ότι όποιος ελέγχει το μικρόφωνο, δίνει τον τόνο και  σε ένα βαθμό  και  τις εντυπώσεις ( αυτός, αυτή τη στιγμή  είσαι εσύ ), αποφάσισα να πάρω  μέρος στην σημερινή  πρωτοβουλία σου  και, συνοπτικά  να αναφερθώ σε  τρία μόνον θέματα   ( μεταξύ πολλών άλλων ):

Α. Καθαριότητα πόλης,                                                                                                   
Τοποθετούμαι μόνον  στην πηγή  του θέματος ,γιατί  το θέμα είναι πολύ μεγάλο,  θα έτρωγα χρόνο πολύ που δεν μπορώ να έχω.
Δεν στέκομαι στον Σ.Μ.Α.(Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων)  Στέκομαι στο γεγονός ότι γύρω από την καθαριότητα και την διαχείριση των σκουπιδιών ,τα τελευταία δέκα χρόνια, έχουν γραφτεί πολλά, έχουν γίνει πολλά,  έχει νομοθετηθεί πληθώρα  νόμων και αποφάσεων ( μεταξύ αυτών και της Περιφέρειας Αττικής ) και
 έχουν σημειωθεί παλινωδίες και συγκρούσεις .  
Ίσως αξίζει τον κόπο να μπει κανένας στον ΕΣΔΝΑ και θα καταλάβει..                                                
Θα αναφερθώ μόνον σε μία πλευρά του επίκαιρου αυτού θέματος. Στον  Βασικό παράγοντα  της ενημέρωσης και  της καθοδήγησης  του δημότη, της Γαλατσιώτισας νοικοκυράς, σχετικά με την διαλογή στην πηγή.  Γνωστό είναι  ότι,σε άλλες περιοχές (να μην πω Δήμους )  έχουν γίνει προσπάθειες  για την διαλογή στην πηγή ( σακκούλες διαφορετικών χρωμάτων  κ.λ.π. ). Μία ματιά  στην σελίδα του ΕΣΔΝΑ αρκεί.
Εσύ ,Δήμαρχε, παλιός πλέον στην Τ.Α. ( Στο Δήμο Γαλατσίου αλλά και της Αθήνας)  πως ανέχεσαι, στον Δήμο σου, να μην έχει γίνει το ελάχιστο, τουλάχιστον προς την πλευρά της  ενημέρωσης του Δημότη ,αλλά  και την επιβάρυνση  που υφίσταται ο Δήμος;


Β.ΝΑΊΔΡΙΟ.

Ο Δήμος και ο Δήμαρχος είναι η υπέρτατη τοπική αρχή. Αποτελεί πρότυπο. Παράγει ήθος . Παρά ταύτα , έχεις παραδεχθεί ότι προέβης σε παράνομη ενέργεια, τοποθετώντας ένα ακαλαίσθητο ( δεν ενδιαφέρει η καλαισθησία του) στην προστατευόμενη περιοχή του Άλσους,  ένα Ναϊδριο απειλώντας – διακηρύσσοντας ότι θα το νομιμοποιήσεις. . Προφανώς με τον γνωστό τρόπο των παραγόντων στην δημόσια διοίκηση και της εκκλησίας. Δηλαδή νομιμοποίηση διά του προστίμου(!).. Τι μήνυμα εκπέμπεις με αυτή την προσωπική σου  ενέργεια;                                           
Το σκέφθηκες καθόλου; 
Άρα, σωστά πράττει ο απλός πολίτης που ενεργεί με τον  ίδιο τρόπο, δηλαδή τοποθετώντας  σιδερένιους  δοκούς και περιφράξεις  στους κοινόχρηστους χώρους  στην Λ.Βέϊκου  και αλλού).Εκτός και δεχθούμε ,ως κανόνα, την ανομία στο Γαλάτσι !!

Γ. Κλειστο το Άλσος(!)
Είναι ακατανόητο το κλείσιμο του Άλσους, όταν  ήταν αυτονόητο, ότι τις ηλιόλουστες ημέρες   οι δημότες του πυκνοκατοικημένου   Δήμου μας  θα κατακλύσουν, τους  υπόλοιπους διαθέσιμους χώρους  ( Αγ. Γεώργιος, υιοθετημένα, λεωφόρος Βέικου. Κ.λ.π.             
Τ
ι είδους πρόνοια  είναι αυτή για την προστασία των πολιτών ;                                          
Μας αφήνει αδιάφορους αυτό που,  έτσι και αλλιώς ,θα συνέβαινε  στους, περιορισμένους, εκτός Άλσους  χώρους;
Σαν αποποίηση ευθυνών  μοιάζει η απόφασή σας.                                                                                   

Δεν θέλω να μακρηγορήσω. Γνωρίζω, το δηλώνεις άλλωστε, ότι διαβάζεις ότι γράφεται στα σάιτ της πόλης. Γνωρίζεις, συνεπώς  και τις προτάσεις μας  για μία, όσο γίνεται, υπεύθυνη  διαχείριση του ανοιχτού Άλσους.  Προϋποθέτει, όμως, μία <<άλλη>>  πολιτική  κάτι που δεν θα αναπτύξω, γιατί θα εκληφθεί ως αντιπολίτευση,  και κάτι τέτοιο τουλάχιστον  εμένα  δεν  με αγγίζει, δεν μου ταιριάζει . Δεν κάνω αντιπολίτευση σε κανένα. Απλά τις θέσεις μου υποστηρίζω.  
Άλλωστε, γνωριζόμαστε χρόνια και τα αισθήματά μου είναι φιλικά.                                               
|Εδώ, όμως,  πρόκειται για θέσεις, για αξίες, για νόημα  ζωής ,όπου τα προσωπικά αισθήματα παραμένουν,  δεν  επιτρέπεται, όμως, να επηρεάζουν τις θέσεις που οφείλει ο πολίτης να υπηρετεί και να προβάλλει.

 

26/3/21

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

     Γιατί δεν κατέβηκες στις Δημοτικές εκλογές;

     Αντίο....Βασίλη Αποστολίδη

 

 

 

Τις τελευταίες ημέρες  τρελαίνομαι,  βλέποντας  πάρα πολλούς να την έχουν πέσει στον Δήμαρχο για την απόφασή του να κρατά ακόμα κλειστό το Άλσος, επικαλούμενοι μάλιστα  τις αντίθετες απόψεις της κυβέρνησης και των λοιμωξιολόγων.

Ναι,τις απόψεις αυτών των τηλεαστέρων γιατρών, που μπήκαν ξαφνικά στην καθημερινότητά μας,παίρνοντας μέρος στο COVID 19, το τελευταίο  τηλεσκουπίδι  - reality show. Αυτών, που μαζί με τον κυβερνητικό θίασο επέβαλαν lockdown με 700 κρούσματα ημερησίως και μιλούν για αποσυμπίεση και εκτόνωση με 3000/ημέρα.

Προσωπικά δεν έχω άποψη αν το Άλσος θα πρέπει να είναι ανοιχτό ή κλειστό....ίσως και να μην με ενδιαφέρει,γιατί ψιλοβαριέμαι να κάνω βόλτα  το  cappuccino ή το espresso freddo έως το Άλσος, για  ν' αράξω να το πιω πάνω στο περιποιημένο γρασίδι.Ούτε βέβαια τένις παίζω,ούτε προπονούμαι στο τρέξιμο για να συμμετάσχω στους Ολυμπιακούς του Τόκιο..Δεν μιλάμε βέβαια για τα όργανα γυμναστικής ..που μόνο η θέα τους με κουράζει.

Τότε θα μου πείτε...και με το δίκιο σας,γιατί βάλθηκα να σας   ζαλίσω, με τις μαλακίες που κάθομαι και γράφω..

 

Πρώτον, γιατί δεν είδα κανέναν άλλον να επιχειρηματολογεί και να υπερασπίζει την θέση του Δημάρχου και δεν αναφέρομαι βέβαια  στους πολίτες, που δεν έχουν κανένα λόγο να το κάνουν.Υπάρχουν όμως ρε γαμώτο, καμιά 30αριά  σύμβουλοί του , δημοτικοί και συνεργάτες, έμμισθοι και άμισθοι ...παρόντες στα events των social media με likes  και χρόνια πολλά σε γιορτές,βαφτίσια και γάμους ...συλλυπητήρια σε  κηδείες. Στο θέμα μας όμως...Και ουκ ην φωνή και ουκ ην ακρόασις (ούτε φωνή ούτε ακρόαση)....
Τον δίνουν βορά στα "θηρία" του Άλσους...

Δεύτερον, γιατί το κλείσιμο είναι μια αντιδημοφιλής  κίνηση και με πολιτικό κόστος (κράξιμο) για τον Δήμαρχο

Τρίτον, γιατί ο κόσμος συνήθως γράφει στα παλιά του τα παπούτσια ...τους κανόνες εύρυθμης λειτουργίας του Άλσους εν μέσω πανδημίας

 

ΥΓ.....Ξέρω ότι κινδυνεύω και εγώ με κράξιμο....από τ' αφεντικά, αλλά ως γνωστόν είμαι ο 

 

Χ.Γ.(Χαμαιλέων ο Γαλατσεώτης)

 

 

Τις προηγούμενες ημέρες  της καλοκαιρίας σημειώθηκε κοσμοσυρροή  στο δάσος Γαλατσίου, ιδιαίτερα  στα υιοθετημένα  της ΔΡΑΣΗΣ, όπου  οι άνθρωποι του φορέα έχουν αναμορφώσει την περιοχή με απόλυτο σεβασμό στο περιβάλλον, δημιουργώντας  υποδομές για ξεκούραση .

Δεν έλειψαν, βέβαια , και δημότες – επισκέπτες , που  παρουσία των οικογένειών τους, ,των παιδιών τους(!) ,παραβίασαν  τους στοιχειώδεις κανόνες καθαριότητας του χώρου, και αυθαιρετώντας σε συστάσεις,  επικαλέστηκαν υψηλές γνωριμίες . Ήταν μεμονωμένες περιπτώσεις που όμως έκαναν την ζημιά τους .

Αλήθεια είναι, ότι το τεράστιο έργο που  έχει παραχθεί στο χώρο, μεταξύ άλλων και Πάρκο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης , από  εθελοντές – ζηλωτές  του  περιβάλλοντος ( Μπακάλης-Μπουλούτης και από κοντά  Γιαννικοπούλου- Ανδριόπουλος - Παπασταματίου κ.α.) δεν έχει τύχει της προσοχής και ενδιαφέροντος από την τοπική  αρχή. 

Δεν ζήτησαν κάτι οι περήφανοι αυτοί πολίτες, όμως,, τόσα χρόνια προσφοράς, δεν ακούστηκε   κάτι που να έδειχνε, όχι την αναγνώριση ( δεν την χρειάζονται ),αλλά ανάδειξη του έργου για κοινωνικό παραδειγματισμό και  καλλιέργεια της αγάπης – σεβασμού στην φύση ,στο περιβάλλον, στο πράσινο.

Η κοσμοσυρροή που σημειώθηκε ήταν και αποτέλεσμα του ακατανόητου κλεισίματος του Άλσους. Στο δελτίο τύπου του Δήμου ( αλλά και σε δηλώσεις ) διακρίναμε ότι το κλείσιμο έγινε για την ...προστασία των δημοτών !!.  

Αν ήταν  η φροντίδα για τους δημότες να εκδηλώνονταν με το κλείσιμο των υποδομών ,το έργο  θα ήταν τόσο εύκολο ....

Πράγματι,  τις προηγηθείσες του κλεισίματος, ημέρες, είχε σημειωθεί  συνωστισμός  στο Άλσος. Σημειώθηκε, όμως, και πλήρης απουσία του Δήμου στο χώρο. 

Η διαχείριση του ανοιχτού Άλσους σε ημέρες πανδημίας επέβαλε  την  έντονη παρουσία του Δήμου (  υπάλληλοι με κίτρινο γιλέκο  να κατευθύνουν τον κόσμο στις διάφορες περιοχές του Άλσους , να παρακολουθούν  και να εμποδίζουν  την υπερπλήρωση ....).  Μήπως ο Δήμος δεν έχει πληθώρα υπαλλήλων ,τις ώρες και ημέρες των οποίων  θα μπορούσε, θεσμικά αλλά  και με διάλογο να ορίζει; Κι αν τούτο ήταν δύσκολο, υπάρχουν εθελοντές που θα  μπορούσαν να υποκαταστήσουν απρόθυμους εργαζόμενους. Τούτο γράφεται με επίγνωση ότι η διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού είναι έργο δύσκολο.  

Δεν ξέρω αν, η διοίκηση του Δήμου, διαπίστωσε τις  αντιδράσεις των περιφερόμενων γύρω από το Άλσος περιπατητών, που  απορούσαν για την απαγόρευση εισόδου σε αυτό. 

Πρέπει, όμως, να αναγνωριστεί  ότι ο Δήμος  δεν.... ολιγώρησε για την προστασία  του κλειστού Άλσους. Ενώ  για ατέλειωτα χρόνια  η περιμετρική περίφραξη << έμπαζε >> από πολλές πλευρές,  τις ημέρες του κλεισίματος ,όλες οι << μπασιές  >> εισόδου   έκλεισαν .

Δεν ξέρω αν  αυτή η ενέργεια του Δήμου αποσκοπούσε να αποτρέψει τον είσοδο των περιπατητών στο Άλσος, ή ήταν  μέριμνα του Δήμαρχου να προστατεύσει το παράνομο ναϊδριο  ( ακόμη δεν εδέησε να το απομακρύνει) από ανεπιθύμητες επισκέψεις  φορέων, θεσμικά αρμόδιων να ελέγξουν την παρανομία.    
Ας θέσω ,ως επίλογο ότι νομιμοποίηση  της παρανομίας  διά του προστίμου ,δεν αρμόζει στον Δήμο, δεν γίνεται ανεκτό.                                                                 
Ο Δήμος, ανώτερη τοπική αρχή ,οφείλει να  είναι πρότυπο κοινωνικό και θεματοφύλακας της συνταγματικά κατοχυρωμένης προστασίας του  περιβάλλοντος .

21/3/21

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

     Γιατί δεν κατέβηκες στις Δημοτικές εκλογές;

     Αντίο....Βασίλη Αποστολίδη

 

 


...Γιατί η σιωπή, η υπακοή, τους κάνει  πιo αδίστακτους, πιο ψεύτες!

Πόσο δικαιολογημένο είναι να αποδεχθούμε την επικοινωνιακή χρυσόσκονη του κ. Μητσοτάκη  και εθισμένοι πλέον να   αφεθούμε στην τύχη μας;  
Και βεβαίως θα προφυλάσσουμε τον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας  τηρώντας τους κανόνες προστασίας.  
Όμως, στην εξόφθαλμη προσπάθεια κυβέρνησης και ΜΜΕ να μας επιβάλλουν καθεστώς σιωπής, οφείλουμε να αντιδρούμε. Τουλάχιστον να δηλώνουμε ότι δεν είμαστε δοσμένοι -υπάκουοι στα κελεύματά τους.
Δεν είναι αποδεκτό το κυβερνητικό αφήγημα ότι εφαρμόζουν το προεκλογικό πρόγραμμά τους. Εν τέλει,  το πρόγραμμά τους αφορούσε σε μία κανονικότητα,  δηλαδή λειτουργία της Δημοκρατίας, κάτι που η πανδημία έχει ακυρώσει και η κυβέρνηση αξιοποιεί..            
Ταυτόχρονα, πρέπει  να ετοιμαζόμαστε για την νέα περίοδο που θα είναι  δύσκολη, ίσως οδυνηρή για πολλούς,  μπορεί , όμως, να  είναι  και ενδιαφέρουσα.                       
Η νέα περίοδος πρέπει να βρει την κοινωνία έτοιμη να αντισταθεί, να αποτρέψει, να διεκδικήσει, να αγωνιστεί για τα δίκια της και τις αξίες της. Ιδιαίτερα τις τελευταίες ( αξίες ) που τόσο τις έχει υπονομεύσει η κρατούσα τάξη των πραγμάτων, όχι μόνον στην Ελλάδα. 
 Γιατί η σιωπή, η υπακοή, τους κάνει  πιό αδίστακτους, πιο ψεύτες.                                                         
Οι σύγχρονοι εγωκεντρικοί ηγήτορες      δεν μπορούν να κρύψουν, ότι  κάτω από κουβέντες στο όνομα της κοινωνίας , σε πρώτη θέση βάζουν τον     εαυτό τους ,  τις φιλοδοξίες τους, την περιουσία τους  .                                                                                                                                                           
Να λειτουργήσουμε ως πολίτες με την δική μας σκέψη κι όχι με την κατευθυνόμενη πληροφόρηση που τείνει στην χειραγώγησή μας.

18/3/21   

Του Ίκαρου Πετρόπουλου 

 

 

     Γιατί δεν κατέβηκες στις Δημοτικές εκλογές;

     Αντίο....Βασίλη Αποστολίδη

 

    

 

Σήμερα το πρωί, στον μεγάλο περίπατο της Τρίτης, από τα Περβόλια και την Βέϊκου έφτασα να κατεβαίνω την Τράλλεων, πέρασα την Ωρωπού κι έφτασα στον Άη Ανδρέα – παρανόμησα τρόπον τινά εφόσον παραβίασα τα όρια του Δήμου Γαλατσίου χωρίς να ενημερώσω τις Αρχές. Αργότερα, στο διάβα της μέρας, πληροφορήθηκα από έγκριτο δικηγόρο ότι είχα κάθε δικαίωμα -εφόσον πεζοπορούσα-, να βρεθώ σε οποιονδήποτε Δήμο εντός του Νομού. Πάλι καλά που υπάρχουν και φίλοι νομικοί και διώχνουν τον φόβο της ενδεχόμενης παρανομίας. Από την άλλοτε σφύζουσα από ζωή πλατεία, έπιασα την Χαλεπά κατευθυνόμενος προς το κέντρο της Κυπριάδου, όμως κάπου λοξοδρόμησα κι έπεσα πάνω στο παρκάκι της Εύας.

Παλαιότερα, που η ηθική στην περιοχή μας άκμαζε, το γυμνό άγαλμα της Εύας διώχτηκε κακήν κακώς από το παρκάκι (στην συλλογική μνήμη όμως έμεινε τ’ όνομά της), πέρασε μία περιπέτεια στην Κυψέλη και κατέληξε τελικά δίπλα στην Αγίας Λαύρας, απέναντι σχεδόν από το αστυνομικό τμήμα. Από εκεί εδώ και χρόνια η γυμνή Εύα δείχνει τα κάλλη της -πρό της βρώσης του μήλου μάλλον- αλλά δεν σκανδαλίζει τον περαστικό που ίσως να την κοιτάξει αδιάφορα. Που πήγαν οι καλές εκείνες μέρες που τα όργανα της τάξης φύλαγαν τα ιερά και όσια της φυλής μας και μετέφεραν δώθε-κείθε την όμορφη πλην αμαρτωλή Εύα;

Σαν βγήκα από το πάλαι ποτέ παρκάκι της Εύας, έπεσα πάνω στον Βόρειο Πόλο, εισήλθα ευτυχώς πάλι στα όρια του Δήμου μου. Στα παλιά χρόνια, ο Βόρειος Πόλος οριοθετούσε τους βλάχους του Γαλατσίου από τους πρωτευουσιάνους Αθηναίους. Έβριζαν οι μέν τους δε και κυλούσε η ζωή γεμάτη αγάπη και αλληλεγγύη. Βέβαια σήμερα, το ζαχαροπλαστείο «Βόρειος Πόλος» που χάρισε τ’ όνομά του στην περιοχή, δεν υπάρχει πλέον, ούτε ο Θανάσης Βέγγος και ο Δήμος Σταρένιος υπάρχουν που είχαν εκεί τις κατοικίες τους.

Πάτησα το ιερό τσιμέντο της Γαλατσίου, πέρασα το φάντασμα της Ζαϊρας και λίγο αργότερα στάθηκα ασάλευτος καμαρώνοντας το δημαρχιακό μέγαρο. Στα πισινά χρόνια στεγαζόταν το Κ.Η.Ε.Θ.Α. (αν το γράφω και σωστά), μία απόρρητη υπηρεσία του υπουργείου εθνικής άμυνας και όλως περιέργως υπηρέτησαν εκεί και μερικοί κομμουνιστές συμπολίτες μας. Στ’ απόρρητα κι αυτοί!  

Σε λίγα λεπτά, έφτασα στον ιερό χώρο του ίντερνετ καφέ, εκεί που η ντόπια διανόηση είχε προ κορωναϊού το στέκι της και κάθε Σάββατο μεσημέρι χανόταν στην πολιτική αριστερή ανάλυση. Πού τώρα συναθροίζεται άραγε η ντόπια διανόηση; Ερημία όμως και στο κέντρο των διανοούμενων, έτσι, και με την τσίκνα από την λαϊκή να θέλει να με διώξει, γύρισα κατά του Μοστρού, κάθισα λίγο σ’ ένα παγκάκι να ξεκουραστώ και κατηφόρισα για το σπίτι. Λίγο πριν φτάσω στην πλατεία, άκουσα οχλαγωγή, έχει γούστο -σκέφτηκα αστραπιαία-, να τόλμησε κανείς να εισέλθει στην πλατεία χωρίς τα απαραίτητα έγγραφα και να ανέλαβε η αστυνομία να επιβάλει την τάξη δια της πειθούς. Όπως συνηθίζει εννοείται. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που στην εκπαίδευση των αστυνομικών το βασικό μάθημα δεν είναι ο χειρισμός του κλομπ ή του πιστολιού, αλλοίμονο, είναι η μαιευτική. Η σωκρατική αντίληψη! Όπου δηλαδή όργανο της τάξης, και ένας έν δυνάμει φιλόσοφος.  

"ΠΕΖΟΠΟΡΟΣ"

 

 

 

- Ίδιες ειδήσεις - ίδια προπαγάνδα - ίδιες μορφές

- Είδωλα ή άλλως αντανακλάσεις 

- Όλα είναι "Μήδεια"...

- Αφιέρωμα στον Έρωτα

Πανδημία και Φρόϋντ ή άλλως το καφενείον η Ελλάς - μέρος Β' 

Πανδημία και Φρόϋντ ή άλλως το καφενείον η Ελλάς 

 


Με τα τελευταία μέτρα της κυβέρνησης για την αύξηση του κορωνoϊού, την κατακόρυφη κατά πως δείχνουν τα νούμερα (δεν εννοώ τους πολιτικούς αλλά τα πραγματικά νούμερα), όλοι οι Έλληνες γίναμε παράνομοι. Ναι, εμείς, που τον Νόμο τον είχαμε στο αίμα μας, αλλά βλέπεις, έρχεται ο κάθε τυχάρπαστος γραμματέας με υφάκι εξουσιαστή και μας νουθετεί, μας απειλεί, μας συμβουλεύει, μας αγαπά. Πράγματι, ό,τι γίνεται στον ανυπότακτο τόπο, για το καλό μας γίνεται, για την ευημερία μας, την χαρά μας.

Απόρροια όλων αυτών των παράλογων μέτρων που οδηγούν μαθηματικά σε αδιέξοδα, σε αντίθετα αποτελέσματα από τα προσδοκώμενα, είναι και η κούραση. Πέρασε ένας χρόνος με καραντίνες, με μέτρα, με εγκυκλίους, με κάθε λογής παράβαση του Συντάγματος από αυτούς που έχουν ορκιστεί να το φυλάνε, γενικώς και ειδικώς, ένα μαύρο χάλι χαρακτηρίζει την κορωναϊκή εποχή μας, χάλι που προέρχεται κατά κύριο λόγο από την εξουσία. Εμείς φυσικά είμαστε οι αποδέκτες όλης αυτής της έλλειψης σοβαρότητας που προέρχεται από την εξουσία – και λέγοντας εξουσία αναφέρομαι σε ολόκληρο το φάσμα της έν Ελλάδι πολιτικής σκηνής, κοινοβουλευτικής και έξω-κοινοβουλευτικής.

Όλα αυτά τα ζητήματα, ειδικότερα του τελευταίου χρόνου, έχουν προβληματίσει πάρα πολύ τους διανοούμενους της πόλης μας, πέρα δε από τις εύλογες απορίες τους φούντωσε και η οργή τους. Η διαρκής ανάλυση στην οποία εμπλέκονται -αριστερή ως επί το πλείστον-, οδηγεί και αυτή σε αδιέξοδα, δεν το αντιλαμβάνονται όμως, δεν διακρίνουν τα αδιέξοδα στα οποία διαρκώς περιφέρονται, δεν έχουν την νοητική επάρκεια να προχωρήσουν βάζοντας στην άκρη τις συγκρούσεις που φέρουν οι αναλύσεις τους. Συγκρουσιακοί από τη φύση τους μάλλον, θέλουν να σιάξουν την κοινωνία, ναι, να την σιάξουν, αλλά μέσα από την περιορισμένη σκέψη τους. Και φυσικά αποτυγχάνουν.

Προ κορωνoϊού, οι διανοούμενοι της πόλης μας είχαν ένα ωραίο στέκι, το πάλαι ποτέ «καφέ ιντερνέτ», όπου συναθροίζονταν και οχλαγωγούσαν ανεμπόδιστα. Από εκεί και ύστερα οι συναθροίσεις τους είχαν προβλήματα, που αλήθεια θα ξεδίπλωναν τις απόψεις τους, σε ποιο στέκι; Άρχισαν λοιπόν τις γυροβολιές, πότε στο Άλσος δίπλα στο κολυμβητήριο, πότε στην πλατεία Μανδηλαρά, σαν τον Διογένη τον κυνικό βίωναν ταλαιπωρίες. Αλλά σαν άλλοι σκυλοφιλόσοφοι κι αυτοί, είχαν αντοχές, σθένος, όπως καλή ώρα ο θεμελιωτής των Κυνικών, ο Αντισθένης. Έτσι, κυνηγημένοι από τους εσωτερικούς τους δαίμονες, δεν στέριωναν πουθενά, η ήσυχη πόλη μας τους έδιωχνε μακριά.

 

Πάνω στην απελπισιά τους, για το που ελεύθερα θα συναθροίζονται, έσπασαν τα τείχη της πόλης και βγήκαν έξω από αυτήν. Τούτη η βέβηλη πράξη τους, να εγκαταλείψουν την πόλη τους -για την οποία μεταξύ των άλλων υποτίθεται ότι αγωνίζονται-, δεν πέρασε απαρατήρητη. Τόσο βέβηλη μάλιστα η ενέργειά τους που δεν δίστασαν να συναθροίζονται πλέον κάτω από την σκιά ενός ναού! Πως να χαρακτηρίσει κανείς την επαίσχυντη πράξη τους; Βέβαια, ο Άγιος Ανδρέας της Λαμπρινής που φιλοξενεί τις φλυαρίες τους, δεν κόβεται για τ’ ανθρώπινα, έχει άλλες έννοιες. Μα κι αυτοί οι θεομπαίχτες, αφού έκαναν την παρανομία τους να μετακινηθούν σε άλλο δήμο, χάθηκε να βρούν ένα ήσυχο τόπο για να εκδηλώνουν τις συγκρούσεις τους; Ευάερο κι ευήλιο; Δεν λέω, το πάρκο του Αγίου Ανδρέα καλό είναι, αλλά να βγάζεις λόγο και να βαρούν οι καμπάνες να τον εξαφανίζουν, δεν είναι και η καλύτερη επιλογή,

Για να διορθώσουν το μέγα σφάλμα στο οποίο υπέπεσαν, τους καλώ να επανέλθουν εντός των ορίων της πόλης. Και αν δεν μπορούν οι ίδιοι να βρούν ένα στέκι ν’ αλληλοσπαράσσονται ελεύθερα, τότε, ας αναλάβει ο δήμος Γαλατσίου δράση, ας παραχωρήσει έναν χώρο στην διανόηση της πόλης μας. Κύριε Δήμαρχε, δώστε επιτέλους λύση σε ένα ακόμα πρόβλημα του διογκώνεται μάλιστα, δώστε χώρο στους πάσης φύσεως ιδεαλισμούς που αναπτύσσονται από συμπολίτες μας. Αυτοί από μόνοι τους δεν μπορούν, εσείς όμως μπορείτε.

=============

Σημείωση: στην φωτό διακρίνεται ο μασκοφόρος-πεζοπόρος να ξαποσταίνει και να ...παρατηρεί;   

 

"ΠΕΖΟΠΟΡΟΣ"

 

 

 

 

- Το Γαλάτσι στην αρχαιότητα

- Τα ιερά της πόλης μας

Ίδιες ειδήσεις - ίδια προπαγάνδα - ίδιες μορφές

- Είδωλα ή άλλως αντανακλάσεις 

- Όλα είναι "Μήδεια"...

- Αφιέρωμα στον Έρωτα

Πανδημία και Φρόϋντ ή άλλως το καφενείον η Ελλάς - μέρος Β' 

 

Πανδημία και Φρόϋντ ή άλλως το καφενείον η Ελλάς 


Товарищ, охраняй мосты! ( Σύντροφε πρόσεχε ..φύλαγε την γέφυρα) 


Πολυαγαπημένη πολλών στο Γαλάτσι, δεσποινίς 

Επειδή προφανώς αρέσκεσαι να χτυπάς, χωρίς να παίρνεις απαντήσεις από τους θιγόμενους, παίρνω το θάρρος εγώ  να σου πω δυο λόγάκια

Αποτελεί μυστήριο το ότι κατάφερες και ερεύνησες τις κινήσεις του Ίκαρου και τα φιλικά αισθήματά του προς το    ΚΚΕ. 
Ως  δαίμων της κατασκοπείας  ,εφάμιλλος του Αρσέν Λουπέν , μίλησες για  <<κρυφά ανοίγματα του ΚΚΕ  στο Γαλάτσι >> για <<συνάντηση υψηλού επιπέδου >> για τα  <<φτερά του Ίκαρου >>  για << ανυπακοή και ψιλοκολοτούμπες >> ακόμη και για << ψιλοκονέ >> με τον Δήμαρχο >>.
Πράγματι, μυρίστηκες γεγονότα που θα μπορούσαν να είναι έτσι όπως τα ...ανακάλυψες ,που ,όμως δεν είναι!.
Οφείλω, πάντως, να ομολογήσω ότι, κάτω από τα γραφόμενά σου , διακρίνονται οι  αριστερές επιθυμίες σου.
Γιατί, ποιος ή ποια αριστερή   ,στο πολύπαθο Γαλάτσι, δεν θα επιθυμούσε μία πιο σοβαρή ,πιο υπεύθυνη ,πιο ουσιαστική και πιο Δημοκρατική λειτουργία του Δήμου ,του Δημοτικού Συμβουλίου, των Δημοτικών παρατάξεων, του τύπου; 
Ποιος ,αριστερός ,στο Γαλάτσι, δεν θα ήθελε  ένα  κίνημα που να αντιστέκεται στις αυθαιρεσίες  και στην κατάλυση κάθε κανόνα στην λειτουργία της  πόλης του;                                                            
Εδώ, στην πόλη μας, τον τελευταίο καιρό,  έχουμε δύο καραμπινάτα  παραδείγματα  υπέρβασης  κι αυτής της  στοιχειώδους έννοιας της νομιμότητας και, παρά την φιλότιμη προσπάθεια ορισμένων Συλλόγων και συλλογικοτήτων ,μέσα από αξιέπαινη διαδικτυακή συνάντηση ,η σκοπιμότητα κυριάρχησε!.                                                
Παρά την παρουσία εκπροσώπων όλης της αριστερής  Δημοτικής αντιπολίτευσης ( διακρίναμε και   <<μάτια>> της  πλειοψηφίας),  παρά την θέση ορισμένων  πλευρών  για την δημιουργία κάποιου ,δισταχτικού έστω, κινήματος με επίκεντρο την καταδίκη των δύο παράνομων ενεργειών, η πιο μαζική πλευρά δεν...κατάλαβε!
Η  επιχείρηση Σ.Μ.Α. στο Γαλάτσι και η παράνομη εγκατάσταση ναίδριου στο Άλσος , ζητάνε απ όλους την καταδίκη . Το οφείλουμε άπαντες, όχι μόνον για την διαφύλαξη του προστατευόμενου χώρου, αλλά και στο δημόσιο ήθος.                                           
Είναι αδιανόητο, δημοτική αρχή  να δηλώνει ότι  προέβη σε παράνομη ενέργεια και ότι θα επιχειρήσει  την νομιμοποίηση (!!!).  Δηλαδή, θα πράξει ότι κάνουν όλοι οι καταπατητές κοινοφελών– κοινόχρηστων -χώρων , μέσω της γνωστής συνταγής   νομιμοποίηση διά του προστίμου( !!!).                                                                                              
Είναι αδιανόητο να υποκαθίσταται η Δημοτική αρχή από την <<Δημοτική ομάδα της>>, σε προσωπική ανακοίνωση του Δημάρχου και  να υποστηρίζει δύο ακριβώς αντίθετα πράγματα:
 

<<  Μετά την λήξη  της εν λόγω  προθεσμίας ( 3/ετίας )  παύει η προσωρινή λειτουργία  Του Σ.Μ.Α. >> και στην συνέχεια 
<<Καθ’ όλη  την διάρκεια  εξεύρεσης νέου χώρου ( 3/ετία ) τονίζουμε  ότι ο υπάρχων χώρος  θα λειτουργεί  ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ  ως χώρος  στάθμευσης  των οχημάτων  καθαριότητας >>.

Μάλιστα, αυτά τονίζει η <<Δημοτική ομάδα >> του κ. Δήμαρχου και άμεσα  εκλαμβάνονται ως σοβαρά από Δημοτική παράταξη, που σπεύδει να μιλήσει  για  << πάγωμα >>, λες και δεν έχει δει ,το  μεγάλο απορριμματοφόρο του Σ.Μ.Α.(Kaoussis ) με τις 15 ρόδες να φιγουράρει παρκαρισμένο  ,εδώ και μήνες, στο ΠΑΛΑΙ. (Σήμερα 9/3/21  δεν το είδαμε στην γνωστή θέση του ).

Τέλος, όταν οι άνθρωποι κινούνται μόνον παραταξιακά  - κομματικά, παρά τις καλές προθέσεις τους, ενίοτε αιχμαλωτίζονται στις  προσωπικές ενημερώσεις  και αδυνατούν να ερμηνεύσουν <<ενημερωτικές  εκμυστηρεύσεις >> που μπορεί να είναι ακόμη και παραπλανητικές.

Και τώρα στα εντελώς δικά μας , Αγαπημένη πολλών στο Γαλάτσι, Μiss Marple:

Ξέχασα να σου  ευχηθώ << χρόνια πολλά >>  για την γιορτή  της γυναίκας ,χθες 8 του μήνα Μάρτη. 
Παίρνεις συνέχεια τον Ίκαρο απο πίσω  με διαρκή παρακολούθηση. Ζηλεύεις τα φτερά του; ( γιατί το... μούσι του δεν νομίζω.) . 
Μη προβληματίζεσαι γιατί διακρίνω ότι εκείνος δεν τα διαλαλεί  όπως η  "Φτερού ... Φτερού".                                 
Την θυμάσαι , ή τότε δεν είχες γεννηθεί ;                                                                                             
Έχω, όμως, και μία παρότρυνση:  Άρχισε να ετοιμάζεις τα κατάλληλα ρούχα για την παρέλαση 25/3/21 (πως θα σταθείς δίπλα στο ζεύγος Mακρόν ). Δεν θέλω να σε δούμε, με τζην και σπορτέξ;Βάλε τουλάχιστον Hogan !

Τέλος, οι  <<κολοτουμπίτσες >>  που γράφεις,  σκέφθηκες μήπως  είναι ελιγμοί που κάνουν  οι αετοί όταν πετάνε λεύτεροι;    

ΥΓ  «Η Φτερού». ...μια από τις πιο γνωστές, cult και αγαπητές φυσιογνωμίες του ιστορικού κέντρου της Αθήνας   της δεκαετίας του 70'   

 

 

Χ.Γ.(Χαμαιλέων ο Γαλατσεώτης)

 

 

 

                                                                                                       


Στην αρχαιότητα, στην πολύ μακρινή αρχαιότητα που ονομάζουμε Μυθολογία επειδή δεν ξέρουμε τι μας γίνεται, η ηθική, αυτή που ακμάζει στον πολυτάραχο καιρό μας, τότε, ήταν άγνωστη λέξη. Γενικότερα, αν ανατρέξουμε στην ελληνική ή και στην εβραϊκή Μυθολογία, στα όργια και στο Σόδομα και Γόμορρα θεών και ανθρώπων, έκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσε ν’ ανθίσει η ηθική. Τα όργια όμως αυτών των μυθολογιών μας αρέσουν -σα ν’ ακούμε ή να διαβάζουμε ωραία παραμύθια-, τα έχουμε βάλει στη ζωή μας, στη θρησκεία μας εννοείται, συνεπώς είμαστε ανήθικοι. Ή ακριβέστερα, κρυπτό-ανήθικοι.

 

Στην μακρινή αρχαιότητα, γνωρίζουμε άραγε τι υπήρχε εδώ; Στο Γαλάτσι; Εκτός από σκόρπιες αναφορές περί Αγχεσμού και ξόανου του Δία, τι άλλο γνωρίζουμε αλήθεια; Αν υπήρχε ναός του Δία του Αγχέσμιου, δεν θα υπήρχαν και ιέρειες του ναού; Και αν υπήρχαν ιέρειες, αλήθεια, που αυτές κοιμόντουσαν; Που είχαν τα σπίτια τους; Μέσα στον ναό αποκλείεται, να ροχαλίζεις στον ιερό σηκό, βλασφημία μέγιστη ήταν, τότε, που αγκάλιαζε ο Μορφέας τόσες ψυχές και δη ιερές;

Φεύγοντας από τους σκοτεινούς χρόνους (τους γεωμετρικούς), κι ερχόμενοι πιο κοντά στα πράγματα, ο Πλάτωνας σύμφωνα με τους πληροφορητές μας είχε τσιφλίκι και την περιοχή του Γαλατσίου. Ξεκινούσε ο άτιμος από τα Πατήσια (τα Άνω εννοείται) που είχαν στην καρδιά τους χώμα καρπερό και μποστάνια ζηλευτά, ανηφόριζε κατά το Γαλάτσι, πέρναγε στο αντιπρανές του Αγχεσμού κι έπεφτε σε Ψυχικό και Φιλοθέη και έφτανε η χάρη του μέχρι το Κάτω Χαλάνδρι. Έμ, με τόσο τόπο θείε Πλάτωνα, τι θα γινόσουν έξω από φιλόσοφος; Σαγματοποιός, Αλμπάνης; Σιδεράς; Ξυλουργός; Έμπορος κασσίτερου; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Βουτυρόπαιδο ήσουνα, να τα λέμε αυτά τα πράγματα, να μην ντρεπόμαστε, αλλά στάθηκες τυχερός διότι σ’ έπιασε στο μπίρι-μπίρι ο Σωκράτης και σ’ άλλαξε τα μυαλά, σε διαμόρφωσε, σε έπλασε, σε μετασχημάτισε, σε έκανε Θείο.

Στα δυτικά πρανή του Αγχεσμού, προς το Γαλάτσι δηλαδή, οι ιέρειες έμεναν σε οικισμό ιδιωτικό, λίγο πιο κάτω, μία μικρή κώμη ανθούσε ζώντας κυρίως από τον προσκυνηματικό τουρισμό, από τους πιστούς του δωδεκάθεου τότε, που ένιωθαν την ανάγκη να τα ειπούν από κοντά με τον Δία, πιο κάτω τα λέγανε με τον Ήφαιστο, την Αθηνά κτλ. Ό,τι ακριβώς γίνεται και σήμερα που εκδράμουν οι καλοί χριστιανοί σε μοναστήρια και προσκυνάνε τα νεκρά είδωλα. Τότε, στον παλιό καιρό φίλαγαν μάρμαρα και ξύλα, σήμερα φιλάνε τζάμια φιμέ. Ίδια η συγκίνηση τότε και τώρα.

Η ανθούσα κώμη στα πόδια του πρωτοθεού, είχε στα σπλάχνα της κάθε είδους μαγαζί για να καλύπτει κάθε ζήτηση από τις βουλές του τουρίστα. Ταβερνεία, εμπορικά με λαχταριστά καλούδια, σφάγια για προσφορές στον ναό, ψήστες που έψηναν τα σφάγια, χασάπηδες που τα έκοβαν, τσοπαναραίους που τα πούλαγαν, και φυσικά πεινασμένους πιστούς που άνοιγε η όρεξή τους σαν προσκυνούσαν άψυχα αντικείμενα. Κοντά σ’ αυτά, λειτουργούσαν και πανδοχεία, αργότερα ειπώθηκαν σαν χάνια, στον καιρό μας λέγονται resorts. Η μία ανάγκη γεννούσε την επόμενη, έτσι, εκτός από την λεωφόρο Πλάτωνα που ξεκινούσε από τα Άνω Πατήσια, κι έφτανε μέχρι το Γαλάτσι κι από εκεί διακλαδιζόταν για Ψυχικό-Φιλοθέη-Σίδερα Χαλανδρίου-Κάτω Χαλάνδρι - και που την λεωφόρο αυτή έφτιαξαν οι δούλοι του Πλάτωνα, υπήρχαν και άλλοι δρόμοι, όχι τόσο λαμπροί και αριστοκρατικοί, που έφταναν μέχρι την πόλη της Αθήνας. Υπήρχαν μόνιπποι και άμαξες που πατούσαν αυτούς τους δρόμους, και σε όλο το μήκος τους, υπήρχαν διάσπαρτα σαγματοποιεία, σιδεράδικα κτλ.

Μέσα στην ανθούσα κώμη, υπήρχαν και τα λεγόμενα ιερά μαγαζιά, αυτά τα δούλευαν γηραιές ιέρειες και πουλούσαν ιερά μέρη από τους μαρμαρωμένους ή ξύλινους θεούς. Μία σπασμένη κνήμη του Δία, ένα δάχτυλο του Ήφαιστου, ένα τίμιο σανδάλι ξύλινο του Πάνα, τι γόνατα, γάμπες, γοφούς – όλα αυτά ιερά ήσαν εφόσον προέρχονταν από τα ιερά είδωλα.

Στην άκρη της ανθούσας κώμης, σε έναν μικρό οικισμό που είχαν φτιάξει οι έφοροι του ναού, οι εταίρες δεχόντουσαν τους προσκυνητές, ν’ απαλύνουν τον ψυχικό τους κόσμο, να τους τρίψουν τα πόδια να φύγει η κούραση, να τους πάρουν στην αγκαλιά τους, να τους γαληνέψουν, διότι όπως έλεγαν, στον ναό εισέρχονταν ήρεμοι μα έβγαιναν αλαφιασμένοι. Ε μα, τόσα σφάγια και τόσο αίμα, τι θα φέρουν; Γαλήνη;

Ήρεμα κυλούσε η ζωή στη ιερή του Δία κώμη, μέχρι τότε που έφτασε και στα μέρη αυτά ο Αλέξανδρος (Μακεδόνας και Βορειοηπειρώτης στην καταγωγή) και γκρέμισε ασυλλόγιστα την αρχαία δόξα. Από τότε, το Γαλάτσι βρίσκεται σε εντροπία.  

====================

Σημείωση: Στο βίντεο που ακολουθεί, με τον Βαγγέλη Γερμανό να άδει, να ειπωθεί, ότι την αρχαία εποχή, αυτός μαζί με τον Βαγγέλη Μπουγιούκα, δίδασκαν μαθηματικά στο φροντιστήριο επί της Αθανασίου Διάκου (αν θυμάμαι καλά).

 

¨"ΠΕΖΟΠΟΡΟΣ"

 

 

- Τα ιερά της πόλης μας

Ίδιες ειδήσεις - ίδια προπαγάνδα - ίδιες μορφές

- Είδωλα ή άλλως αντανακλάσεις 

- Όλα είναι "Μήδεια"...

- Αφιέρωμα στον Έρωτα

Πανδημία και Φρόϋντ ή άλλως το καφενείον η Ελλάς - μέρος Β' 

 

Πανδημία και Φρόϋντ ή άλλως το καφενείον η Ελλάς 

 

Πολλά θα δούμε και περισσότερα θ’ ακούσουμε όσο πλησιάζουν οι μέρες της 25ης Μαρτίου 2021 που συμπίπτουν με τα 200 χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης του ’21. Βέβαια, αν ακριβολογήσουμε, την 25η Μαρτίου 1821 δεν συνέβη απολύτως τίποτα στην σκλαβωμένη πατρίδα μας. Πριν ναι, σηκώθηκαν τα λάβαρα σε διάφορα μέρη της Πελοποννήσου, αλλά την συγκεκριμένη μέρα που έχει καθιερωθεί ώς η εθνική επέτειος, στην Άγια Λαύρα οι καλογέροι έπαιζαν με τα κομποσχοίνια τους, δεν είχαν στο νου τους την Επανάσταση. Αλλά κι η Άγια Λαύρα ήταν ακόμα ένα παραμύθι από τα πολλά που μάθαμε από αγράμματους ή φοβισμένους δασκάλους, ένα άλλο -εξίσου μεγάλο κι αυτό- το περίφημο Κρυφό Σχολειό. Και επειδή υπάρχει ένας ζωγραφικός πίνακας που μας συγκινεί ιδιαίτερα, αυτός του Νικόλαου Γύζη, το παραμύθι μας το δίδαξαν ως αλήθεια. Μιάς όμως και το αναφέραμε, η μόνη πηγή που υπάρχει για το Κρυφό Σχολειό, είναι ακριβώς αυτός ο πίνακας και ένα ποίημα. Αυτά τα δύο δε, ποίημα και πίνακας, δημιουργήθηκαν δεκάδες χρόνια αργότερα, ο μέν πίνακας το 1886, το δε ποίημα του Ιωάννη Πολέμη «Κρυφό σχολειό» το 1899. Υπάρχει φυσικά και το δημώδες άσμα «Φεγγαράκι μου λαμπρό….» για να συμπληρώσει τον κύκλο του ωραιότατου ομολογουμένως παραμυθιού.

 

 Βοά από ψεύδη η ιστορία μας, γενικότερα, βοούν από ψεύδη οι ιστορίες του κόσμου – διότι ο άνθρωπος ευκολότερα αντέχει το ψέμα από την αλήθεια, την αλήθεια δυσκολεύτε να την συλλάβει, το ψέμα όμως του είναι οικείο μιάς και το βιώνει στην καθημερινότητά του. Η Επανάσταση λοιπόν του ’21, πέρα από την στέρεη ιστορικότητα των συμβάντων της, είναι στολισμένη και από ψεύδη. Και σήμερα, στην επέτειο των 200 χρόνων της, καλείται η ορισθείσα Επιτροπή «1821-2021 - 200 χρόνια από την Επανάσταση» -αν την γράφω και σωστά-, να ξεδιπλώσει την ιστορική αλήθεια μέσα από ένα σώου. Εδώ θα είμαστε να το αντέξουμε, τόση τέχνη την περιμένουμε με ανυπομονησία.

Μέχρι τότε όμως, άλλοι τεχνίτες, λερώνουν τοίχους με την μόδα του γκράφιτι, και μάλιστα επί πληρωμή. Ένα τέτοιος καλλιτέχνης λοιπόν, μπορεί να εμφανιστεί και στα γαλατσιώτικα ντουβάρια όπως φημολογείται και ν’ αποτυπώσει πάνω τους δρώμενα από την Επανάσταση του ’21. Αν τελικά εμφανιστεί, θα πρέπει να ξέρουμε πως τον πληρώνουμε εμείς αλλά τον προσέλαβαν οι αντιπρόσωποί μας επί των δημοτικών, δηλαδή οι άλλοι μας εαυτοί. Θέλω να ειπώ, με δυό λόγια, αν θέλουμε ν’ αρχίσουμε να κριτικάρουμε την κακοδαιμονία, πριν πάμε στους εκλεγμένους ταγούς μας, ας αρχίσουμε πρώτα από εμάς. Αλλά έν τέλει, δεν νομίζω να πέσει σε τέτοιο λάθος ο Δήμαρχος Γαλατσίου και να προσλάβει ομιχλώδη καλλιτέχνη να λερώσει το καθαρό κατ’ άλλα Γαλάτσι.

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821, ήταν ένα μέγιστο γεγονός που τάραξε την Ευρώπη, αναμενόμενη δε, διότι ήταν ένα από τ’ αποτελέσματα του Διαφωτισμού που γκρέμισε Λουδοβίκους και φεδουαρχίες και προχώρησε ο πολιτισμός μας. Και οι επαναστάτες, αυτοί που σήκωσαν τον ραγιά από τον ύπνο του – Κολοκοτρώνης, Καραϊσκάκης, Ανδρούτσος κ.α., δεν ήταν καλοί άνθρωποι όπως αφελώς πιστεύει η πλεμπάγια (κατά Νίτσε), όχι, ήταν επικίνδυνες ψυχές, γι’ αυτό και μεγαλούργησαν.

Πάρα πολλούς τρόπους έχετε κύριε Μαρκόπουλε για να τιμήσει ο Δήμος μας τον Μεγάλο Αγώνα του ’21, και πράγματι, μπορούν οι καλλιτέχνες να συμβάλουν με την τέχνη τους στην εθνική επέτειο μακριά από κίτς. Καλλιτέχνες όμως και όχι μασκοφόροι με πινέλα. Αν συμπέσουν οι ώρες μας κάποια μέρα κι ανταμωθούμε στο Gallo που πάτε για καφέ, ίσως να τα πούμε καλύτερα.

 "ΠΕΖΟΠΟΡΟΣ"