
Κατευοδώσαμε Τετάρτη βράδυ, στη Ριτσώνα, τον Αντώνη. Ο Αντώνης ήταν από τους λίγους επιζώντες της παλιάς φρουράς του Γαλατσιώτικου κινήματος. Προτελευταίος έφυγε ο Γιώργος Μούκας. Εδώ και καιρό έχουν φύγει ο Αλέκος Δραγώνας,ο Κώστας Καλεσάκης, η Ειρήνη Αστήθα, ο Βασίλης Ζαφειράκης και άλλοι πολλοί.
Ο Αντώνης , σύζυγος της σπουδαίας «πρώτης κυρίας» στο Γαλάτσι της Ειρήνης Αστήθα, υπήρξε ιδιαίτερη προσωπικότητα γιατί «έδινε» αποκρούοντας κάθε κίνηση να διακριθεί, να αναφερθεί το όνομά του. Του αρκούσε να παρακολουθεί, να συμβουλεύει, να συντρέχει τους «ανθρώπους του», ιδιαίτερα της γυναίκας του της οποίας στήριζε και απολάμβανε τις πρωτοβουλίες της, το κύρος της και την εξέχουσα θέση που είχε, η Ειρήνη , μεταξύ όλων των πλευρών του κινήματος.
Δεν είναι λίγες οι φορές που ο Αντώνης βρέθηκε δίπλα μου, αυτόκλητος, να διορθώνει, να υποδεικνύει και με το ύφος του να επιβραβεύει. . Αισθανόμουν ότι με είχε εντάξει στους «δικούς του» και αυτή η σχέση συνεχίστηκε κι όταν οι κινηματικοί δεσμοί στο Γαλάτσι, είχαν χαλαρώσει. Θυμάμαι ότι σε ανώδυνη γιορτή κοπής πίτας της ΔΡΑΣΗΣ, στο Δημαρχείο, με τράβηξε στην άκρη της αίθουσας και με επίπληξε για πραγματικό , πρόβλημα ήχου γιατί: «δεν επιτρέπεται σε αυτό το Σύλλογο – ήταν τακτικό μέλος – με εσένα ! – τέτοια λάθη. Να το διορθώσεις»!! .
Σε όλες τις φάσεις του κινήματος ήταν παρών (ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΠΑΛΑΙ , ΗΝΙΌΧΟΥ, ,ΚΈΝΤΡΟ ΠΟΛΗΣ ,ΚΑΜΙΝΙ,ΔΑΣΙΚΑ- ΑΝΑΔΑΣΩΣΕΙΣ , ΛΑΤΩ....
Περιορίζομαι σε ένα σταθμό τοι κινήματος γονέων ( όταν ήταν ζωντανό και είχε αποτελεσματικότητα.) :
Το φανάρι στην οδό Δρυόπιδος έχει το όνομα Αντώνης -Ειρήνη Αστήθα. Απ’ αυτόν ξεκίνησε, από μία συγκλονιστική αφίσα που μόνο αυτός θα μπορούσε να εμπνευστεί που να εκφράζει την αγωνία των γονιών που τα παιδιά τους , μαθητές των Δημοτικών και Γυμνασίων ,διαπερνούσαν καθημερινά την λεωφόρο με σοβαρά δυστυχήματα.
Μία συγκλονιστική αφίσα, οι εκτυφλωτικές ακτίνες του ήλιου να πέφτουν και να θαμπώνουν την διάβαση, πεσμένος στο κατάστρωμα της λεωφόρου ,χτυπημένος μικρός μαθητής , αυτοκίνητα πριν και μετά, με ένα σταματημένο δίπλα στον τραυματισμένο λιπόθυμο μαθητή , με ανοιχτή την πόρτα συντετριμμένου οδηγού....
Ήταν το έναυσμα να κινητοποιηθούν οι Σύλλογοι των σχολείων, οι πρόεδροι 3ου Γυμνασίου ( Ειρήνη Αστήθα ), 4ου Γυμνασίου ( Δ Κιτσούλης; ), 2ου Δημοτικού ( ο υπογραφόμενος ) 8ου Δημοτικού ( Ηλ. Ανδριόπουλος – Ηλ. Γραμματόπουλος ), να προκαλέσουν «ηχηρό» κλείσιμο της Βέϊκου, (διαμαρτυρίες οδηγών ακινητοποιημένων αυτοκινήτων) να γίνουν μεγάλες συγκεντρώσεις και να συντρέξει ο Δήμαρχος Παπαδιονυσίου προς ΥΠΕΧΩΔΕ και να τοποθετηθεί το φανάρι.
Ο Αντώνης είναι μέρος της ιστορίας της πόλης μας. Στο πολιτικό μνημόσυνο θα πούμε όλα εκείνα που δεν χωράνε σε ένα άρθρο.
Αντώνη, πες τους ότι φτωχύναμε χωρίς αυτούς ....
Του Ίκαρου Πετρόπουλου
Περισσότερα του ιδίου
Πόσες ακόμα Ανεξάρτητες Αρχές θα επινοήσει το διεφθαρμένο κράτος
ΠΑΛΑΙ: Τότε...και Τώρα!!!
Ταξίδι πολλών ωρών πραγματοποίησε ο Λιάκουρας
Η ιστορική ομιλία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στη Πνύκα
Ο κ. Δήμαρχος αποφάσισε....!!!
Προς την Miss Marple και το αφωσιωμένο στον Δήμαρχο e-galatsi
Ενημερώστε, προετοιμάστε, στηρίξτε την κοινωνική συνοχή.Ήταν και είναι χρέος σας
Τι Γαλάτσι τι Λασίθι
Ο Πολάκης
Στον φίλο μου τον Μήτσο
Ξαναγύρισε με το ίδιο τρίχωμα!
To Δημοτικό Συμβούλιο συνεδριάζει (25/08/2024)
Ράμα επιβεβαιώνει Μελισσουργό...για το ΠΑΛΑΙ
"Ουάου"
Παρακολουθώντας το Δημοτικό Συμβούλιο
Αδιαφορία για την σπατάλη νερού, από διαρροή της ΕΥΔΑΠ
Ο Μητσοτάκης στο Γαλάτσι
Ο Μητσοτάκης στο Γαλάτσι(2η βερσιόν). Τι είδε και τι δεν είδε. Τι είπε και τι δεν είπε
Κάτω τα χέρια, από την μοναδική στο Γαλάτσι, Πλατεία Ηνιόχου
Όχι στις ανίερες επιθέσεις
Αναρτήσεις πολλές, να τιμήσουμε όμως και τον διάλογο
Ο Κύριος υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος....
Για το "νέο" που περιμένουμε και δεν έρχεται
....στη χώρα της "φαιδράς πορτοκαλέας"
Ούτε τώρα μπόρεσες να κρυφτείς...πεζοπόρε!
Ηλία Μιμηγιάννη σ' ευχαριστούμε...
Εν όψει του ντιμπέϊτ ...δεν θέλω άλλα χάδια στα αυτιά μου
Εκλογές τον Αύγουστο,μαζί με τις παχιές μύγες
Η προστασία του Δάσους, υπέρτατο καθήκον του Δήμου & τοπικής κοινωνίας
Λόφος Κόκκου: Οι δασικοί χάρτες- ευκαιρία συνεννόησης!
Ρε φίλε,με ρωτάς συνέχεια ,γιατί δεν δηλώνω με ποιον είμαι
Στην εποχή των μεγάλων αβεβαιοτήτων τους φταίει ο Δημόσιος υπάλληλος
Ούτε τώρα?Τι παραπάνω,για να ξεσηκωθεί ο Έλληνας;
Εξαγορά κατεχόμενων ακινήτων του Δημοσίου
Για καφέ στο κέντρο του Γαλατσίου...με τελεφερίκ
Eπιτέλους..είδε και ο πεζοπόρος
Σταματίου,υπήρξες ένας ξεχωριστός άνθρωπος
Δεν ήταν μόνο ξενάγηση,ήταν και ένα αλλιώτικο,συγκλονιστικό μάθημα
Αδυναμίες της τοπικής κοινωνίας μας - ο Δήμος- οι δημότες
Εδοξάσθη κρυπτόμενος,κατεποντίσθη εμφανιζόμενος!
Κινδυνεύει πραγματικά το Δάσος Βεϊκου?
Tσίπρας Μελισσουργός:Διαφορετικά μεγέθη,ίδιο πρόβλημα
Με το...μπαλόνι.
Ανάλαφρα ...και σοβαρά!!!
Δεν ήθελα να ήμουν νέος και τραπεζικός υπάλληλος!
Σου απάντησα
Σκέφτομαι(οφείλω)
Εικόνα,εντυπωσιασμός,μετέωρες αποφάσεις
Πανδημία εποχής:προβολή μαγικής εικόνας!!
Η μελέτη Λύτρα-Τσιόδρα στα γραφεία του Σύριζα Γαλατσίου
Το να ακούς καλά είναι προσόν,το να κακολογείς είναι αδυναμία !
Πορεία λύτρωσης του ανθρώπου ή συντριβή της γης?
We4all : Παλαιότερα "αγγλικούρες", τώρα Δενδροφύτευση στο ΠΑΛΑΙ!
Ακόμα και το "4" ,είναι πολύ μεγάλος αριθμός κε Δήμαρχε!
Μίκης Θεοδωράκης
Διακρίθηκαν για το ήθος και την σεμνότητά τους
Πόσα χρόνια απέχει η Ιπποκράτειος Πολιτεία από το Άλσος Βεϊκου?
Είναι η ώρα : Καμία έκπτωση σε βάρος της αξιοπρέπειας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος!.Πόσο απέχει η ΓΚΡΑΒΑ από το ΆΛΣΟΣ?
Aνοιχτή επιστολή προς Δήμαρχο και Πρόεδρο ΠΕΔΑ
Το Survivor,o Eρντογάν, ο Ilitzali και το Γαλάτσι!!!
Ακατανόητες αποφάσεις στον Δήμο Γαλατσίου
Το χρέος των Δημοτικών Κινήσεων(για το εκκλησάκι στο Άλσος)
Γιατί όχι το Γαλάτσι?
Να πολεμήσουμε τον φόβο
Δήμαρχος στο Σαντιάγο
Aνακρίβειες και αλήθειες-διόρθωση....ημαρτημένων
Τα είπα στον ΔήμαρχοΟ κόσμος στα "υιοθετημένα" της ΔΡΑΣΗΣ.Γιατί έκλεισε το Άλσος?
Ερωτηματικά και αγωνίες
Η πανδημία & χιονόπτωση διδάσκουν ότι: Οι Ιδιωτικοποιήσεις είναι πηγή δεινών για τον άνθρωπο!
Έστω κι έτσι,ακούστηκε το Γαλάτσι
Γιατί δεν κατέβηκες στις Δημοτικές εκλογές;
Αντίο....Βασίλη Αποστολίδη

Ω! τι κόσμος!!!
Πριν ένα χρόνο , ο κόσμος βίωνε την κλιματική κρίση , την πράσινη μετάβαση, προετοιμαζόταν για την σωτηρία της γης.....
Αφότου ανέλαβε ο νέος πλανητάρχης, ξεχάστηκαν όλα και το πετρέλαιο επανήλθε στη θέση του. Και δυστυχώς για την Βενεζουέλα, διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου τα οποία ο Ούγκο Τσάβες εθνικοποίησε, ο δε διάδοχός του Ν. Μαδούρο δεν ...σωφρονίστηκε από τα παθήματα της Σερβίας, του Ιράκ.... Και για να καταλάβουν οι λαοί τι σημαίνει MAGA,( Make America Great Again),ο πλανητάρχης Δήλωσε:
Το πετρέλαιο και τα εδάφη της Βενεζουέλας ανήκουν στις ΗΠΑ!. όλες οι αμερικανικές πολυεθνικές του πετρελαίου θα «κάνουν μπίζνες» στη Βενεζουέλα, την οποία μάλιστα «θα διοικήσουν οι ΗΠΑ ωσότου είναι εφικτή μια κατάλληλη μετάβαση»!.
Και ποιος έσπευσε να χαιρετήσει την αναίσχυντη επέμβαση σε κυρίαρχη χώρα; Ο ...Νεντανιάχου, ο «φίλος» μας ο Μπίμπι που θα μας πουλήσει το θόλο του Αιγαίου!!!.
Που είναι οι πνευματικοί άνθρωποι; Υπάρχουν ;
Toυ Ίκαρου Πετρόπουλου
Περισσότερα του ιδίου
Πόσες ακόμα Ανεξάρτητες Αρχές θα επινοήσει το διεφθαρμένο κράτος
ΠΑΛΑΙ: Τότε...και Τώρα!!!
Ταξίδι πολλών ωρών πραγματοποίησε ο Λιάκουρας
Η ιστορική ομιλία του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στη Πνύκα
Ο κ. Δήμαρχος αποφάσισε....!!!
Προς την Miss Marple και το αφωσιωμένο στον Δήμαρχο e-galatsi
Ενημερώστε, προετοιμάστε, στηρίξτε την κοινωνική συνοχή.Ήταν και είναι χρέος σας
Τι Γαλάτσι τι Λασίθι
Ο Πολάκης
Στον φίλο μου τον Μήτσο
Ξαναγύρισε με το ίδιο τρίχωμα!
To Δημοτικό Συμβούλιο συνεδριάζει (25/08/2024)
Ράμα επιβεβαιώνει Μελισσουργό...για το ΠΑΛΑΙ
"Ουάου"
Παρακολουθώντας το Δημοτικό Συμβούλιο
Αδιαφορία για την σπατάλη νερού, από διαρροή της ΕΥΔΑΠ
Ο Μητσοτάκης στο Γαλάτσι
Ο Μητσοτάκης στο Γαλάτσι(2η βερσιόν). Τι είδε και τι δεν είδε. Τι είπε και τι δεν είπε
Κάτω τα χέρια, από την μοναδική στο Γαλάτσι, Πλατεία Ηνιόχου
Όχι στις ανίερες επιθέσεις
Αναρτήσεις πολλές, να τιμήσουμε όμως και τον διάλογο
Ο Κύριος υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος....
Για το "νέο" που περιμένουμε και δεν έρχεται
....στη χώρα της "φαιδράς πορτοκαλέας"
Ούτε τώρα μπόρεσες να κρυφτείς...πεζοπόρε!
Ηλία Μιμηγιάννη σ' ευχαριστούμε...
Εν όψει του ντιμπέϊτ ...δεν θέλω άλλα χάδια στα αυτιά μου
Εκλογές τον Αύγουστο,μαζί με τις παχιές μύγες
Η προστασία του Δάσους, υπέρτατο καθήκον του Δήμου & τοπικής κοινωνίας
Λόφος Κόκκου: Οι δασικοί χάρτες- ευκαιρία συνεννόησης!
Ρε φίλε,με ρωτάς συνέχεια ,γιατί δεν δηλώνω με ποιον είμαι
Στην εποχή των μεγάλων αβεβαιοτήτων τους φταίει ο Δημόσιος υπάλληλος
Ούτε τώρα?Τι παραπάνω,για να ξεσηκωθεί ο Έλληνας;
Εξαγορά κατεχόμενων ακινήτων του Δημοσίου
Για καφέ στο κέντρο του Γαλατσίου...με τελεφερίκ
Eπιτέλους..είδε και ο πεζοπόρος
Σταματίου,υπήρξες ένας ξεχωριστός άνθρωπος
Δεν ήταν μόνο ξενάγηση,ήταν και ένα αλλιώτικο,συγκλονιστικό μάθημα
Αδυναμίες της τοπικής κοινωνίας μας - ο Δήμος- οι δημότες
Εδοξάσθη κρυπτόμενος,κατεποντίσθη εμφανιζόμενος!
Κινδυνεύει πραγματικά το Δάσος Βεϊκου?
Tσίπρας Μελισσουργός:Διαφορετικά μεγέθη,ίδιο πρόβλημα
Με το...μπαλόνι.
Ανάλαφρα ...και σοβαρά!!!
Δεν ήθελα να ήμουν νέος και τραπεζικός υπάλληλος!
Σου απάντησα
Σκέφτομαι(οφείλω)
Εικόνα,εντυπωσιασμός,μετέωρες αποφάσεις
Πανδημία εποχής:προβολή μαγικής εικόνας!!
Η μελέτη Λύτρα-Τσιόδρα στα γραφεία του Σύριζα Γαλατσίου
Το να ακούς καλά είναι προσόν,το να κακολογείς είναι αδυναμία !
Πορεία λύτρωσης του ανθρώπου ή συντριβή της γης?
We4all : Παλαιότερα "αγγλικούρες", τώρα Δενδροφύτευση στο ΠΑΛΑΙ!
Ακόμα και το "4" ,είναι πολύ μεγάλος αριθμός κε Δήμαρχε!
Μίκης Θεοδωράκης
Διακρίθηκαν για το ήθος και την σεμνότητά τους
Πόσα χρόνια απέχει η Ιπποκράτειος Πολιτεία από το Άλσος Βεϊκου?
Είναι η ώρα : Καμία έκπτωση σε βάρος της αξιοπρέπειας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος!.Πόσο απέχει η ΓΚΡΑΒΑ από το ΆΛΣΟΣ?
Aνοιχτή επιστολή προς Δήμαρχο και Πρόεδρο ΠΕΔΑ
Το Survivor,o Eρντογάν, ο Ilitzali και το Γαλάτσι!!!
Ακατανόητες αποφάσεις στον Δήμο Γαλατσίου
Το χρέος των Δημοτικών Κινήσεων(για το εκκλησάκι στο Άλσος)
Γιατί όχι το Γαλάτσι?
Να πολεμήσουμε τον φόβο
Δήμαρχος στο Σαντιάγο
Aνακρίβειες και αλήθειες-διόρθωση....ημαρτημένων
Τα είπα στον ΔήμαρχοΟ κόσμος στα "υιοθετημένα" της ΔΡΑΣΗΣ.Γιατί έκλεισε το Άλσος?
Ερωτηματικά και αγωνίες
Η πανδημία & χιονόπτωση διδάσκουν ότι: Οι Ιδιωτικοποιήσεις είναι πηγή δεινών για τον άνθρωπο!
Έστω κι έτσι,ακούστηκε το Γαλάτσι
Γιατί δεν κατέβηκες στις Δημοτικές εκλογές;
Αντίο....Βασίλη Αποστολίδη

Σήμερα το πρωί, καθόμουν στην λατρεμένη πόλη, στο Γαλάτσι μας, κι απολάμβανα τον καφέ μου. Το κρύο ήταν αισθητό αλλά η σόμπα υγραερίου που είχε το Hasta Luego και δούλευε στο φούλ, πύρωνε τον χώρο και παράλληλα οι καρδιές των θαμώνων ήσαν ζεστές. Καθόμουν σε μια γωνιά, μόνος και ξεφύλλιζα την Οδύσσεια του Καζαντζάκη, δώρο εορταστικό που έκανα στον εαυτό μου και που είχα αγοράσει προ ώρας από βιβλιοπωλείο της Αθήνας. Με είδε κάποιος περαστικός με το βιβλίο ανά χείρας και θέλοντας να πει κάποια εξυπνάδα, τον ακούω να μου λέει: και γιατί δεν αγόρασες την Ιθάκη του Τσίπρα; Τον κοίταξα καλά, με εκείνο το παρατεταμένο βλέμμα που τσακίζει κόκαλα, δεν μπήκα στον κόπο να απαντήσω σε έναν ηλίθιο συμπολίτη μου και ήπια μια γουλιά από τον υπέροχο καφέ μου ήσυχος, αγνοώντας τον.
Πιο κεί, σε ένα άλλο τραπέζι καθόντουσαν τρείς φίλοι όπως κατάλαβα από την οικειότητα με την οποία μιλούσαν. Δίχως να το θέλω όμως, έγινα μάρτυρας των όσων έλεγαν, ή μάλλον, για να γίνω ακριβέστερος, ο ένας από τους τρείς, ιστορούσε στους άλλους δύο για την αγάπη της ζωής του και πως αυτή χάθηκε στη κίτρινη σκόνη. Ας τον παρακολουθήσουμε στον γεμάτο πόνο λόγο του:
«Έχουν περάσει τόσα χρόνια μα αυτό το κορίτσι έχει σφηνωθεί στο μυαλό μου. Όταν την αντίκρυσα για πρώτη φορά στην Πάτμο ένα καλοκαίρι, γύρισε ο κόσμος ανάποδα, ταράχθηκα, ο ήλιος άρχισε να ανατέλει κι ας ήταν λίγο πριν το σούρουπο, η καρδιά μου πήγαινε να εκραγεί από το φως που έκαψε τα σωθικά μου. Την έβλεπα και δεν περπατούσε, μετεωριζόταν στο χώρο και τον είχε κατακτήσει. Λύγισα, δείλιασα, προβληματίστηκα, μα πάλι, σκέφτηκα, αν δεν της μιλήσω, θα κουβαλάω βάρος για όλη τη ζωή μου. Έτσι γνώρισα τη Βασιλική μου, μονάχα το χαμόγελό της έγινε μια τεράστια αγκαλιά. Από τη μέρα εκείνη γίναμε αχώριστοι.
Η Βασιλική ήταν από τη Λειβαδιά αλλά σπούδαζε στην Αθήνα, εγώ όπως ξέρετε, εδώ γεννήθηκα κι εδώ μένω, αυτή έμενε στους Ελληνορώσους, μια δρασκελιά δρόμος είναι από εδώ.
Όταν έφυγε και πήγε στο Λονδίνο για να κάνει το μεταπτυχιακό της, εγώ σάλεψα, όμως δεν είχα το δικαίωμα να σταθώ εμπόδιο στις σπουδές της. Ερχόταν τακτικά στην Αθήνα, δεν έχω παράπονο, με λάτρευε κι αυτή όπως κι εγώ. Ζούσαμε έναν έρωτα στα άκρα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, χαρές, πίκρες, εντάσεις, αγκαλιές, δάκρυα, πάθη, ναι πάθη. Αυτός δεν είναι ο έρωτας; Τη μία σε κάνει θεό και την άλλη σε κάνει δούλο; Τι μία σε κάνει πλούσιο και την άλλη φτωχό;
Μην τα πολυλογώ, μία μέρα μιλούσαμε στο τηλέφωνο και κουβέντα στη κουβέντα, τσακωθήκαμε, δεν ήταν ούτε η πρώτη μα ούτε η τελευταία φορά. Ήταν όμως εκείνη η φορά που καθώρισε τη πορεία μας. Κλείσαμε το τηλέφωνο και από τον εκνευρισμό μου δεν μπορούσα να συνέλθω. Δεν μου πέρναγε. Μη αντέχοντας αυτή την κατάσταση, την άλλη μέρα έφυγα αεροπορικώς για το Λονδίνο, ήθελα να τη δω και να συνεχίσουμε τον τσακωμό μας από εκεί.

Στο Λονδίνο, πήγα να βρω τον Γ.Π στο ξενοδοχείο … και αμέσως μετά έφυγα με τραίνο για το University of Bath, στην άκρη της ομώνυμης πόλης. Πέρασα την κεντρική πύλη και σοκαρίστηκα, ατέλειωτα κτίρια σε μία τεράστια έκταση, που να ψάξω για το κορίτσι μου; Τόσος κόσμος εδώ μέσα, χάνεσαι. Ήμουν και άυπνος και νηστικός δυό μέρες από τα νεύρα μου, σκέφτηκα κάπως ψύχραιμα, ας πάω στη πόλη δίπλα κάτι να βάλω στο στόμα μου για ν’ αντέξω. Πράγματι, βλέπω ένα εστιατόριο, μπήκα μέσα και κάθισα, χάζευα τον κατάλογο κι έρχεται η σερβιτόρα για την παραγγελία. Επειδή τα αγγλικά μου δεν ήταν της προκοπής, της δείχνω με το δάκτυλο στον κατάλογο, this and this, αυτή με κοίταξε κάπως, κάτι μου έλεγε, δεν καταλάβαινα, εγώ επέμενα, this and this και κάποια στιγμή φεύγει κάπως τσαντισμένη με την παραγγελία μου. Έπειτα από λίγο επιστρέφει και μου φέρνει δύο πιάτα, το ένα είχε κρέας και το άλλο ψάρι. Τα έφαγα και τα δύο δίχως πολλά, πλήρωσα κι έφυγα για το Πανεπιστήμιο.
Όπως περπατούσα δίχως να ξέρω τι να κάνω, βλέπω μία παρέα από φοιτητές και φοιτήτριες και τους ρωτάω αν γνωρίζουν την Βασιλική Ρ. Ένα κορίτσι μου λέει: ναι την ξέρω, και πήγα να λιποθυμήσω από τη χαρά μου και την αϋπνία. Ακολούθησα τις οδηγίες της, βρήκα το δωμάτιο της κι άφησα τη βαλίτσα μου να μου φύγει ένα βάρος. Βγήκα πάλι στους δρόμους του Πανεπιστημίου και κοιτούσα δεξιά κι αριστερά να δω το κορίτσι μου. Δεν την είδα εγώ, αυτή με είδε κι έβγαλε φωνή σπαρακτική, έπεσε στην αγκαλιά μου και την έσφιξα δυνατά, Δεν υπήρχαν πιά νεύρα, εκνευρισμός, τίποτα από αυτά, μια τεράστια αγκαλιά μονάχα.
Κάθισα μαζί της μια εβδομάδα. Όταν έπρεπε να φύγω, επέστρεψα με το τραίνο στο Λονδίνο. Εκεί στην αποβάθρα, σφιχτο-αγκαλιαστήκαμε και χωρίσαμε. Εκείνη ήταν βέβαιη για τη συνέχιση του πάθους μας, εγώ, εγώ όταν απομακρυνόταν το τραίνο, ήξερα μέσα μου ότι δεν θα την ξαναδώ ποτέ. Και δεν την ξαναείδα. Από τότε μέχρι και σήμερα, όταν με βλέπω στον καθρέπτη μου, με μουτζώνω για το κορίτσι μου που το άφησα, δίχως ποτέ να της εξηγήσω. Αλλά τι να της εξηγήσω αλήθεια; Πως ήμουν τρελός γι’ αυτήν;».
Σταμάτησε την ιστορία του ξαφνικά ο Σ. κι ένας από τους δυό φίλους του, του λέει: καλά βρε Σ. λοξός είσαι; Άφησες αυτό το κορίτσι και τώρα τι μας λές; Πως την σκέφτεσαι όλα αυτά τα χρόνια κάθε ώρα και μέρα; Την ώρα εκείνη, που άπαντες οι θαμώνες άκουγαν την τραγική ιστορία, ένα μεγάλο δάκρυ, κυλούσε αργά από το δεξί του μάγουλο.
Η καθημερινή ζωή στη πόλη μας, έχει και τις ανθρώπινες πλευρές της.
Ο Πεζοπόρος
To Οδοιπορικό μου
-Βάτοι & αγκάθια, αλλά και λουλούδια στην πόλη μας
-Επιστροφή της πόλης μας στην αγνότητα
-Oι άγνωστοι μουσικοί της πόλης μας- Όνειρα & αυταπάτες
-O μετροπόντικας στο Γαλάτσι, έπεσε πάνω στη μεγάλη στοά?
-Ειδικό αφιέρωμα στους νησιώτες του Γαλατσίου
-Από το Γαλάτσι, στα Διαπόντια νησιά
-Oι καλοί άνθρωποι της πόλης μας
-Στη θέση του ΠΑΛΑΙ..ουρανοξύστης?
- Εκλογική ανατροπή προ των πυλών
- Πίκρα...στην πόλη μας και όχι μόνο
- Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως & επανάσταση 1821
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
-Πλατεία Ιάκωβου Καμπανέλη...στο Γαλάτσι
- Διανόηση στο καφέ Ιντερνέτ ...
Τὸ καλοκαίρι ποὺ μᾶς πέρασε, γιὰ δυὸ περίπου μῆνες ἦταν ξέμπαρκος. Δὲν ἔκανε διακοπὲς, ὄχι, ὅμως, εἶχε στρωθεῖ στὸ διάβασμα διότι ἔδινε ἐξετάσεις στὴ Σχολὴ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ στὸν Ἀσπρόπυργο - ἀπὸ τρίτος μηχανικὸς ποὺ ἦταν, πήγαινε γιὰ δεύτερος. Τέλη Αὐγούστου ἢ ἀρχὲς Σεπτέμβρη ποὺ βγῆκαν τὰ ἀποτελέσματα, εἶδε τὸ ὄνομά του στὸν μικρὸ κατάλογο τῶν ἐπιτυχόντων. Πλέον εἶναι δεύτερος μηχανικός, μέχρι τὴ στιγμὴ ποὺ θὰ γίνει πρῶτος – πάλι φυσικὰ μὲ ἐξετάσεις. ἀλλὰ αὐτὴ ἡ βαθμολογικὴ ἄνοδος θὰ πραγματοποιηθεῖ ἔπειτα ἀπὸ δυό-τρία χρόνια.
Ἐλεύθερος ἀπὸ τὴν ὑποχρέωση αὐτὴ καὶ ἀφοῦ ἔλαβε γνώση γιὰ τὴν βαθμολογική του ἐξέλιξη ἡ ἑταιρεία του, περίμενε κάλεσμα γιὰ τὸ ἑπόμενο μπάρκο στοὺς ὠκεανοὺς τῆς γῆς. Ταξίδευε μὲ ποντοπόρα πλοῖα τοῦ μεγαλύτερου ἑλληνικοῦ ὁμίλου, τῆς Ἀγγελικούση, μιᾶς ἐκ τῶν πρώτων πλοιοκτητριῶν στὸν κόσμο. Ὅμως, καὶ στὸ καινούργιο μπάρκο ποὺ περίμενε, θὰ πήγαινε ὡς τρίτος μηχανικός, διότι κατὰ τὰ ἔθιμα τῆς ναυτοσύνης, θὰ ἀναλάμβανε καθήκοντα δεύτερου μηχανικοῦ ἀπὸ τὸ ἑπόμενο ταξίδι του. Δηλαδή, ἂν ὑπολογίσουμε ἕνα ταξίδι σὲ ποντοπόρο πλοῖο νὰ διαρκεῖ 6-8 μῆνες, ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸ τὸ διάστημα θὰ ἀναλάβει ὑπηρεσία ὡς δεύτερος μηχανικὸς τοῦ ὁμίλου τῆς Ἀγγελικούση. Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο γίνεται καὶ ἡ μετάβαση ἀπὸ δεύτερο σὲ πρῶτο μηχανικό. Ὅμως, τὸ μπάρκο ποὺ περίμενε, ἦλθε, κι ἔτσι, θά πέταγε μέχρι τὸν Περσικὸ Κόλπο γιὰ νὰ συναντήσει τὸ πλοῖο του ποὺ βρισκόταν ἀρόδου. Τὸ μπάρκο ὅμως ἐπικαιροποιήθηκε ἐκ νέου ἀπὸ τὴν ἑταιρεία κι ἔτσι ἄλλαξε κατεύθυνση ἡ πτήση του καὶ πῆρε τὸ πλοῖο ἀπὸ λιμάνι τῆς Βραζιλίας.

Οἱ γνώσεις ὑποδομῆς γιὰ νὰ γίνεις μηχανικὸς στὸ ἐμπορικὸ ναυτικό, ἀπαιτοῦν μαθηματικά, χημεία, φυσική, πληροφορικὴ καὶ ἀγγλικά, ὅπως καὶ μαθήματα εἰδικότητας: θερμοδυναμική, ἀντοχὴ ὑλικῶν, μηχανὲς ἐσωτερικῆς καύσης, ναυτικὲς μηχανὲς καὶ βοηθητικὰ μηχανήματα πλοίων, ἠλεκτρικὲς μηχανές, συστήματα αὐτόματου ἐλέγχου κ.ἄ.
Ἕνας μηχανικὸς ἐργάζεται σὲ ἀρκετὰ δύσκολες συνθῆκες, καθὼς ἡ δουλειά του εἶναι κυρίως στὸ μηχανοστάσιο, ὅπου ὁ θόρυβος εἶναι ἀρκετὰ ἐνοχλητικὸς καὶ ἡ θερμοκρασία ὑψηλή. Σήμερα, πάντως, ἡ δουλειὰ τοῦ μηχανικοῦ εἶναι πιὸ εὔκολη, καθὼς ὁ χῶρος τοῦ μηχανοστασίου εἶναι πλήρως αὐτοματοποιημένος καὶ ὁ ἔλεγχος γίνεται ἀπὸ εἰδικὸ θάλαμο. Ὁ μηχανικὸς ἔχει πολλὲς εὐθύνες, χρειάζεται νὰ κάνει χειρωνακτικὴ ἐργασία, ἀλλὰ καὶ νὰ κάνει νυχτερινὲς βάρδιες. Ἐπιπλέον, θὰ πρέπει νὰ μάθει νὰ συνεργάζεται μὲ ἀνθρώπους διαφόρων ἐθνικοτήτων ποὺ ἔχουν ἄλλες συνήθειες καὶ ἔθιμα. Ὡς ἐργαζόμενος σὲ πλοῖο ἀπουσιάζει ἀπὸ τὸ σπίτι γιὰ μεγάλα χρονικὰ διαστήματα. Πάντως, οἱ συνθῆκες διαβίωσης στὰ σύγχρονα πλοῖα ἔχουν βελτιωθεῖ σημαντικά.

Ὁ μηχανικὸς σὲ ποντοπόρα πλοῖα εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὴ συντήρηση, τὴ λειτουργία καὶ τὴν ἀσφάλεια τοῦ μηχανοστασίου τοῦ πλοίου, ἐξασφαλίζοντας τὴν ὁμαλή του πλεύση. Οἱ κύριες ἁρμοδιότητές του περιλαμβάνουν τὴ διασφάλιση τῆς σωστῆς λειτουργίας τῶν μηχανῶν, τὴ διαχείριση καυσίμων καὶ λιπαντικῶν, τὸν προγραμματισμὸ καὶ τὴν ἐπίβλεψη τῶν ἐργασιῶν συντήρησης καὶ τὴ διαχείριση τῶν ἀνταλλακτικῶν.
Ἀναλυτικότερα γιὰ τὶς ἁρμοδιότητές του:
n Διασφάλιση λειτουργίας: Φροντίζει γιὰ τὴν ὁμαλὴ καὶ ἀσφαλῆ λειτουργία ὅλων τῶν μηχανῶν τοῦ πλοίου.
n Διαχείριση ὑλικῶν: Διαχειρίζεται τὴν προμήθεια, παραλαβὴ καὶ ἀπογραφὴ καυσίμων, λιπαντικῶν καὶ ἀνταλλακτικῶν.
n Συντήρηση: Προγραμματίζει καὶ ἐπιβλέπει ὅλες τὶς ἀπαραίτητες ἐργασίες συντήρησης, τόσο σὲ προληπτικὸ ὅσο καὶ σὲ διορθωτικὸ ἐπίπεδο.
n Οἰκονομικὴ διαχείριση: Ἐργάζεται γιὰ τὴν ἐλαχιστοποίηση τῶν ἐξόδων, μὲ ἔμφαση στὴ σωστὴ καὶ ἀποδοτικὴ κατανάλωση καυσίμων καὶ λιπαντικῶν.
n Συνεργασία: Συνεργάζεται στενὰ μὲ τὸν πλοίαρχο καὶ τὸ ὑπόλοιπο πλήρωμα γιὰ τὶς ἐπιχειρησιακὲς ἀνάγκες τοῦ πλοίου.
Ὁ Ἀχιλλέας, εἶναι ἄνθρωπος τῆς πόλης μας, ἐδῶ γεννήθηκε -στό Λόφο τοῦ Κόκου[1]-, ἐδῶ πῆγε στὰ σχολεῖα, ἐδῶ ἔχει τοὺς φίλους του. Ἀλλὰ τὸν κέρδισε ἡ θάλασσα, οἱ ὠκεανοί, ἡ γαλήνη καὶ ἡ ἀντάρα τῆς φύσης. Δὲν εἶναι ὅ,τι καλύτερο νὰ ταξιδεύεις μὲ 12-14 μποφὼρ σὲ ἕνα δεξαμενόπλοιο, γιὰ μένα τοὐλάχιστον. Γιὰ τὸν Ἀχιλλέα ὁ φουρτουνιασμένος Εἰρηνικὸς ἢ ὁ Ἀτλαντικὸς ὠκεανός, δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο παρὰ μία συνήθεια. Πολλὲς φορὲς δέ, ὅπως λέει, ἐπιδιώκει νὰ βρίσκεται στὴ γέφυρα μὲ δύσκολους καιρούς, τοῦ ἀρέσει νὰ βλέπει νὰ σκεπάζουν τὸ πλοῖο τὰ θηριώδη κύματα.
Πρὸ ἡμερῶν, τὸ πλοῖο στὴ Βραζιλία, φόρτωνε πετρέλαιο γιὰ τὴν Κίνα. Τώρα ποὺ γράφονται οἱ γραμμὲς αὐτὲς εἶναι κάπου στὸν Ἰνδικὸ ὠκεανό, κοντὰ στὸ Port Louis τοῦ Μαυρικίου. Ἀπὸ τὴν Κίνα τὸ πλοῖο θὰ πάρει ἄλλο προορισμό, καὶ ἄλλο, καὶ ἄλλο…. Τὰ ποντοπόρα πλοῖα δὲν σταματᾶνε σχεδὸν ποτὲ νὰ διαπλέουν ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρο ὡς τὸ ἄλλο τὸν πλανήτη.

Ὁ Ἀχιλλέας, εἶναι δὲν εἶναι 30 ἐτῶν καὶ μαθαίνει καλὰ τοὺς ὠκεανούς, τοὺς κινδύνους ποὺ ἔχουν μὰ καὶ τὴ χαρὰ ποὺ σοῦ χαρίζουν ὅταν εἶσαι στὸ κέντρο τους καὶ τὰ πάντα -πάνω καὶ κάτω- ἔχουν τὶς ἀποχρώσεις τοῦ γκρί καί τοῦ γαλάζιου. Μὰ καὶ οἱ βραδιὲς εἶναι συναρπαστικὲς στοὺς ὠκεανοὺς διότι τὰ ἀστρικὰ συστήματα σοῦ δείχνουν ὁλοκάθαρα τὴν πορεία σου. Εἰδικότερα τώρα ποὺ βρίσκεται στὸν Ἰνδικὸ ὠκεανό, ὁ Σταυρὸς τοῦ Νότου εἶναι ὁδηγὸς ἀλλὰ καὶ σύντροφος πολύτιμος στὸν ἀγῶνα τῆς ζωῆς.
Καλὰ ταξίδια Ἀχιλλέα στὰ λιμάνια καὶ στοὺς ὠκεανοὺς τοῦ κόσμου!
Ὁ Πεζοπόρος
[1] Κόκος= χαϊδευτικὸ τοῦ Κώστα. Κατὰ πᾶσα πιθανότητα προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀρβανίτικη γλῶσσα. Ἂν διαφωνεῖτε, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ δεῖτε ἕνα καλὸ λεξικό – καὶ ὅταν λέω καλό, δὲν ἐννοῶ τοῦ Μπαμπινιώτη
To Οδοιπορικό μου
-Βάτοι & αγκάθια, αλλά και λουλούδια στην πόλη μας
-Επιστροφή της πόλης μας στην αγνότητα
-Oι άγνωστοι μουσικοί της πόλης μας- Όνειρα & αυταπάτες
-O μετροπόντικας στο Γαλάτσι, έπεσε πάνω στη μεγάλη στοά?
-Ειδικό αφιέρωμα στους νησιώτες του Γαλατσίου
-Από το Γαλάτσι, στα Διαπόντια νησιά
-Oι καλοί άνθρωποι της πόλης μας
-Στη θέση του ΠΑΛΑΙ..ουρανοξύστης?
- Εκλογική ανατροπή προ των πυλών
- Πίκρα...στην πόλη μας και όχι μόνο
- Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως & επανάσταση 1821
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
-Πλατεία Ιάκωβου Καμπανέλη...στο Γαλάτσι
- Διανόηση στο καφέ Ιντερνέτ ...

Τον γνώρισα τον καιρό που η Ελλάδα βογκούσε από τον τζόγο του χρηματιστηρίου - και ειδικότερα η πόλη μας, που είχε τον δικό της ναό στο καφέ Papagalino. Ναι, τη «χρυσή εποχή» που πρωθυπουργός και λοιποί υπουργοί προέτρεπαν τους αφελείς να παίξουν για το καλό της πατρίδας. Και οι αφελείς επειδή ήταν και άπληστοι, έπαιζαν, και μία αποφράδα μέρα του Σεπτεμβρίου, άπαντες έκλαιγαν με μαύρο δάκρυ. Ήταν η ώρα που ο τζογαδόρος έκανε ταμείο και ήταν μείον.
Στον «πορτοκαλί» παλμό ζούσε το Papagalino, λόγω των οικονομικών εφημερίδων που υπήρχαν διάσπαρτες σε κάθε τραπέζι. Όμως, σε μια γωνιά, αν όχι κάθε μέρα, τουλάχιστον πολύ συχνά, μία παρέα, ξεχώριζε όπως η μύγα μέσα στο γάλα. Αντί για τον «πορτοκαλί τύπο, στο τραπέζι της μικρής αυτής παρέας υπήρχαν βιβλία. Ευρισκόμενη κυριολεκτικά η παρέα ανάμεσα σε βαρβάρους, ξεχώριζε διότι ασχολούνταν με την ιστορία κυρίως και δευτερευόντως με την λογοτεχνία και άλλα θέματα που είχαν να κάνουν με την εκπαίδευση. Ο ένας από αυτούς, ο Σωτήρης Γιαννόπουλος, ήταν κινητή βιβλιοθήκη της ιστορίας και ο άλλος ήταν ο Γεράσιμος Μασούρας, και οι δυό καθηγητές φιλόλογοι της Δρυόπιδος αλλά ο Γεράσιμος Μασούρας αργότερα δίδασκε στο λύκειο της Γκράβας.
Ο Γεράσιμος, καταγόταν από το χωριό Μπούκα της Αμφιλοχίας και με την οικογένειά του από τους δυό γάμους του, απόκτησε τρείς κόρες (η πρώτη σύζυγός του πέθανε πάνω στη γέννα) κατοικούσε πλησίον της Παναγίτσας. Η έμφυτη ευγένειά του, οι ξεχωριστοί τρόποι του όταν μιλούσε με κάποιον, η ήρεμη πάντοτε χροιά της φωνής του, σου φανέρωναν έναν σπάνιο άνθρωπο. Μπορεί να υπήρχαν διαφωνίες σε κάποια συζήτηση, μα ήταν ακόμα κι αυτές που εκτόξευαν τον λόγο στις πραγματικές του διαστάσεις. Οι συνομιλητές, άκουγαν με προσοχή ο ένας τον άλλον, δεν διέκοπταν τον ειρμό της σκέψης τους, δεν φωνασκούσαν και δεν οχλαγωγούσαν όπως καλή ώρα στο περιθωριακό κονκλάβιο.
Ο Γεράσιμος, σαν ενεργός πολίτης της πόλης μας, αρθρογραφούσε συχνά και στην τοπική εβδομαδιαία εφημερίδα του «Παλμού», βοηθώντας την καλή εφημερίδα στην ποιότητά της με λόγο ξάστερο και όχι ξύλινο. Ας δούμε ένα απόσπασμα από άρθρο του στην εφημερίδα του «Παλμού» όπως αυτό φαίνεται μέσα στο πλαίσιο που ακολουθεί.
|
Γενικά, όπως σε όλες σχεδόν τις εκδηλώσεις των ανθρώπινων σχέσεων, έτσι μοιραία και στην πολιτική, το σύστημα αξιών και κανόνων που υποτίθεται ότι υπάρχει για να εξυπηρετεί και να ρυθμίζει τα πολιτικά δρώμενα παίζει συνέχεια δευτερεύοντα ρόλο. Φαίνεται ότι από τη βάση των ανθρωπίνων σχέσεων δεν ξεριζώθηκε ακόμη το αυστηρά ιδιοτελές, ατομικό συμφέρον. Μοιραία έτσι ο ιδεαλισμός που θεωρητικά τουλάχιστον παρουσιάζεται στις πολιτικές διακηρύξεις, στην πράξη μένει γράμμα κενό. Είναι μάλλον οι εξαιρέσεις παρά ο κανόνας όπου στην πολιτική τους δράση εκείνοι που έχουν την πρωτοβουλία, επιτρέπουν την αντιμετώπιση καταστάσεων και υποθέσεων σύμφωνα με τις ηθικές αξίες. Αντίθετα, όχι λιγότερο από άλλες εποχές, τα πολιτικά κίνητρα χαρακτηρίζονται από έντονο κυνισμό και ηθικό αμοραλισμό. Στον λαβύρινθο των ανθρωπίνων σχέσεων φαίνεται ότι κυριαρχούν οι έντονα συμφεροντολογικές συμπεριφορές. Γι’ αυτό και είναι δύσκολο να ξεριζώσει κανείς τη γενική αντίληψη πως η πολιτική δεν έχει σχέση με την ηθική. Αντίθετα μάλιστα είναι εδραιωμένη η άποψη ότι οι διακηρύξεις αξιών, οι αρχές και οι θεσμοί που προβλέπονται στην πολιτική δράση, εφαρμόζονται όλο και λιγότερο στην πράξη. Οι αντισταθμιζόμενες δε από κάποιο ηθικό προσανατολισμό ηθικές ενέργειες, δυστυχώς δεν αποτελούν τον κανόνα όπως θα έπρεπε αλλά τις εξαιρέσεις. Έτσι, τις πιο πολλές φορές το ηθικό στοιχείο για ευνόητους λόγους θυσιάζεται χάριν της σκοπιμότητας, συνεχίζοντας έτσι να παραείμαστε κίβδηλοι. Η υποκρισία και ο κανονισμός εξακολουθούν να κυριαρχούν στην πολιτική πράξη, υπενθυμίζοντάς μας ότι για το «επιθυμητό» και το «πρέπον» δεν αρκούν μόνο οι καλές προθέσεις, πολύ δε περισσότερο οι γενικόλογες διακηρύξεις που βασίζονται σε ψεύτικα ηθικολογικές έννοιες. |
Τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε, η ζωή θέλησε να γίνει Μεγάλος Ταξιδιώτης και να πάει στα άγνωστα μονοπάτια του επέκεινα και του άγνωστου για εμάς κόσμου, πλην όμως πραγματικού. Η οικογένειά του έχασε έναν σπάνιο άνθρωπο αλλά και το Γαλάτσι έχασε έναν λαμπρό καθηγητή, που μάθαινε γράμματα τα παιδιά του.
Δυστυχώς, μόλις πρόσφατα πληροφορήθηκα για τον θάνατό του. Αν η εφημερίδα που αρθρογραφούσε, «ο Παλμός», είχε αξιωθεί να του κάνει ένα αφιέρωμα μιάς και ήταν πολύτιμος συνεργάτης του, ασφαλώς θα το μάθαινα νωρίτερα, όχι μόνο εγώ αλλά και πόσοι πολίτες του δήμου μας.
Αιωνία η μνήμη στον Γεράσιμο Μασούρα που τίμησε με την παρουσία του την πόλη μας.
Ο Πεζοπόρος
To Οδοιπορικό μου
-Βάτοι & αγκάθια, αλλά και λουλούδια στην πόλη μας
-Επιστροφή της πόλης μας στην αγνότητα
-Oι άγνωστοι μουσικοί της πόλης μας- Όνειρα & αυταπάτες
-O μετροπόντικας στο Γαλάτσι, έπεσε πάνω στη μεγάλη στοά?
-Ειδικό αφιέρωμα στους νησιώτες του Γαλατσίου
-Από το Γαλάτσι, στα Διαπόντια νησιά
-Oι καλοί άνθρωποι της πόλης μας
-Στη θέση του ΠΑΛΑΙ..ουρανοξύστης?
- Εκλογική ανατροπή προ των πυλών
- Πίκρα...στην πόλη μας και όχι μόνο
- Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως & επανάσταση 1821
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
-Πλατεία Ιάκωβου Καμπανέλη...στο Γαλάτσι
- Διανόηση στο καφέ Ιντερνέτ ...
Φίλος ἀπὸ τὴν λατρεμένη πόλη μας, μὲ πῆρε τηλέφωνο χθὲς βράδυ ἐδῶ, στὴ νῆσο τῶν Φαιάκων. Μὲ πέτυχε τὴν ὥρα ποὺ μελετοῦσα τὸ βιβλίο «Μηδέν – ἡ βιογραφία μίας ἐπικίνδυνης ἰδέας» τοῦ Charles Seife. Ἔξω, ὁ καιρὸς ἦταν ὑγρός, φυσιολογικὸς μᾶλλον γιὰ τὴν ἐποχή του ἀλλὰ μέσα στὴ γωνιά μου, τὸ τζάκι ὄχι μόνο πύρωνε τὸν χῶρο μὰ φώτιζε καὶ τὶς σελίδες τοῦ βιβλίου μου. Σὰν τοὺς μοναχοὺς κι ἐγὼ τῶν κρυφῶν σχολειῶν τῆς βαλκανικῆς χερσονήσου ἀλλὰ χωρὶς καντήλι. Ὁ λόγος ὅμως τοῦ φίλου μου, ἔφερε ταραχὴ καὶ φόβο ἐδῶ στὴν ἐρημιά. Τὸ πλησιέστερο σπίτι ἀπὸ μένα, εἶναι μία ἀγροικία ποὺ τὴν ἔχει κάποια οἰκογένεια Rothschild (Ρόθτσαΐλδδ), ὁπότε, ποὺ νὰ φωνάξεις γιὰ βοήθεια; Στοὺς ξένους;
Εὐτυχῶς ὅμως, ἀπὸ τὸ θέμα ποὺ μοῦ ἱστόρησε στὴ συνέχεια -ἀφοῦ ἠρέμησε- ἔφυγαν οἱ φόβοι μου καὶ τὸν ἄκουσα μὲ τὴν δέουσα προσοχή: «Ποὺ λὲς φιλαράκο, πίναμε τὸν ἀπογευματινό μας καφὲ στὸ Fashion 57, δὲν νομίζω νὰ τὸ ξέρεις, ἕνα ἥσυχο καφέ, ἰδανικὸ γιὰ κουβέντες βαριὲς κι ἀνάλαφρες. Δίπλα μας ἀκριβῶς, μία παρέα τεσσάρων ἀτόμων, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ δύο φίλα προσκείμενοι πρὸς τὸν κομμουνισμό -ὅπως ἀκούγαμε-, ἀπολάμβαναν κι αὐτοὶ τὸν καφέ τους. Κουβέντιαζαν σιγά, μέχρι τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ ἕνας κομμουνιστής, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν σύντροφό του, τὸν ρώτησε τί γνώμη εἶχε γιὰ τὰ κατοικίδια ζῶα, ἂν ἔπρεπε νὰ στειρώνονται ἢ ὄχι.
Ἀμέσως, σὰν ἀπὸ θαῦμα, ἡ ἔνταση ἀνέβηκε καὶ γίναμε μάρτυρες τῶν ὅσων ἐλέχθησαν. Ὁ ἐρωτῶν μάλιστα, διάβασε ἕνα ἄρθρο ἀπὸ τὸν Ριζοσπάστη μὲ τὴν θέση τοῦ κόμματος ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Μαζὶ μ’ αὐτοὺς ἀκούγαμε κι ἐμεῖς. Σὰν τελείωσε τὴν ἀνάγνωση τοῦ μακροσκελοῦς ἄρθρου, ὁ ἕτερος κομμουνιστής, κάπως ἁρπαγμένος ἀπὸ τὴν ὕπουλη ἐρώτηση ποὺ τοῦ ἐτέθη, τοῦ εἶπε: Βρὲ Μητσάκο, ἀφοῦ μὲ ξέρεις, ἐγὼ εἶχα μία σκυλίτσα ποὺ δὲν τὴν εἶχα στειρωμένη καὶ τώρα ἔχω ἕνα γάτο ποὺ τὸν ἔχω στειρώσει. Ναί, τὰ κατοικίδια ζῶα πρέπει νὰ στειρώνονται. Ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους δύο τῆς παρέας, ὁ ἕνας εἶπε ὅτι δὲν εἶχε ποτὲ κατοικίδια ζῶα στὸ σπίτι του, ὁ ἄλλος ὑποστήριξε ὅτι, τὰ κατοικίδια ζῶα, τοὐλάχιστον μία φορὰ πρέπει νὰ γνωρίζουν τὴ φύση τους, νὰ συνευρίσκονται καὶ νὰ γεννοῦν. Ὁ ἐρωτῶν, ὁ Μητσάκος, συμφωνοῦσε μὲ τὸ ἄρθρο τοῦ Ριζοσπάστη λέγοντας, ὅλα τὰ ζῶα, καὶ τὰ κατοικίδια, πρέπει νὰ συνευρίσκονται ἐλεύθερα, δίχως περιορισμούς. Μά, δὲν λέει αὐτὰ τὰ πράγματα ὁ Ριζοσπάστης Μητσάκο, εἶπε μὲ ἀνεβασμένα τα γράδα ὁ ἕτερος κομμουνιστής.
Ἀπὸ τὸ σημεῖο ἐκεῖνο, ἡ διαφωνία -λέει δὲν λέει ὁ Ριζοσπάστης-, ὀξύνθηκε μεταξὺ τῶν συντρόφων, οἱ ἄλλοι δύο ὅμως τῆς παρέας, ρουφοῦσαν γνώση ποὺ δὲν κατεῖχαν». Δυστυχῶς, ἔπρεπε νὰ φύγουμε καὶ δὲν ἀκούσαμε τὴ συνέχεια περὶ τῆς στείρωσης ἢ ὄχι τῶν κατοικίδιων ζώων», εἶπε ὁ φίλος μου, μᾶλλον περίλυπος.

Ὅπως εἶχα διαβάσει πρὸ δύο περίπου ἐτῶν σὲ κάποιο ἄρθρο, στὸ Γαλάτσι ὑπάρχουν 29 χιλ. κατοικίδια ζῶα. Δὲν γνωρίζω ἂν ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἶναι ἀκριβής, ἂν ἰσχύει ὅμως, πράγματι εἶναι ἐντυπωσιακὸς καὶ μπορεῖ κάλλιστα νὰ γίνει ἀντικείμενο μελέτης ψυχολόγων, πὼς δηλαδὴ καὶ γιὰ ποιούς λόγους οἱ ἄνθρωποι τῶν πόλεων ποὺ ἀσφυκτιοῦν ἀπὸ χώρους, τολμοῦν καὶ ἔχουν στὸ διαμέρισμα τους -οἱ περισσότεροι τοὐλάχιστον- ἕνα, ἴσως καὶ δύο ἢ τρία κατοικίδια ζῶα, σκύλους ἢ γάτες. Πέραν αὐτοῦ ὅμως, μποροῦν νὰ τεθοῦν καὶ ἄλλα ζητήματα, ὅπως αὐτὸ γιὰ παράδειγμα τῆς φιλοζωΐας, ἢ ἀκόμα τὸ σοβαρότερο, τὸ θέμα στειρότητας ἢ ὄχι τῶν οἰκόσιτων ζώων.
Γιὰ τὸ θέμα της φιλοζωίας, παλιότερα εἶχα κάνει κάποια ἀναφορά, λέγοντας ὅτι ὁ ὅρος αὐτός, εἶναι πλαστὸς καὶ δὲν σημαίνει ἀπολύτως τίποτα. Τί σημαίνει δηλαδή, εἶμαι φιλόζωος; Ἢ φιλάνθρωπος ἴσως; Φίλος τοῦ ζώου ἢ τοῦ ἀνθρώπου; Ἀντὶ νὰ σκεφτοῦμε ὅτι οἱ σχέσεις μας μὲ τὰ ζῶα πρέπει νὰ εἶναι ἁρμονικές, διότι κι αὐτὰ εἶναι μέρος τῆς φύσης, μᾶλλον, ἐπειδὴ ἔχουμε ξεφύγει ἀπὸ τὴν φύση, γιὰ μία σχέση καθόλα φυσικὴ χρησιμοποιοῦμε βαρύγδουπους ὅρος. Ἂν κάνω λάθος, παρακαλῶ διορθῶστε με.
Ὅσο γιὰ τὴν στειρότητα, τὸ θέμα εἶναι δυσκολότερο μᾶλλον καὶ τοῦτο διότι μπαίνουν καὶ θέματα ἠθικῆς -ἂν δεχτοῦμε τοὺς πλαστοὺς πάλι ὅρους περὶ ἠθικοῦ-ἀνήθικου. Ἡ στειρότητα τῶν οἰκόσιτων ζώων, βοηθᾶ ὅπως ἀντιλαμβάνομαι τὸν ἔλεγχο τῶν γεννήσεων ἀφ' ἑνὸς καὶ ἀφ' ἑτέρου στερεῖ ἀπὸ τὸ ζῶο τὴ φύση του. Ἔχουμε ὡς ἄνθρωποι τέτοια δικαιώματα; Ἐπειδὴ εἴμαστε ἀνώτερα καὶ δυνατότερα ὄντα ἔναντι αὐτῶν, μᾶς δίνετε καὶ τὸ δικαίωμα νὰ ἀποφασίζουμε ἂν αὐτὰ θὰ συνευρεθοῦν; Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ δὲν τοὺς ἀφαιροῦμε ἀπὸ τὴ ζωή τους ἕνα βασικὸ ἔνστικτο, ὅπως αὐτό του σέξ;
Πραγματικά, στὰ παραπάνω ἐρωτήματα, δὲν ξέρω τί νὰ ἀπαντήσω. Ἐμπειρικὰ μιλῶντας ὅμως, ὅταν εἶχα στὸ σπίτι μου ἕναν σκύλο, οὔτε σὰν ἀστεῖο δὲν εἶχα σκεφτεῖ νὰ τὸν στειρώσω. Τώρα ποὺ τὸ καλοσκέφτομαι, ἂν τὸ ἔκανα, θὰ τοῦ δημιουργοῦσα μία σοβαρότατη ἀναπηρία. Δὲν ξέρω, ἐσεῖς τί γνώμη ἔχετε;
" Πεζοπόρος"
To Οδοιπορικό μου
-Βάτοι & αγκάθια, αλλά και λουλούδια στην πόλη μας
-Επιστροφή της πόλης μας στην αγνότητα
-Oι άγνωστοι μουσικοί της πόλης μας- Όνειρα & αυταπάτες
-O μετροπόντικας στο Γαλάτσι, έπεσε πάνω στη μεγάλη στοά?
-Ειδικό αφιέρωμα στους νησιώτες του Γαλατσίου
-Από το Γαλάτσι, στα Διαπόντια νησιά
-Oι καλοί άνθρωποι της πόλης μας
-Στη θέση του ΠΑΛΑΙ..ουρανοξύστης?
- Εκλογική ανατροπή προ των πυλών
- Πίκρα...στην πόλη μας και όχι μόνο
- Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως & επανάσταση 1821
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
-Πλατεία Ιάκωβου Καμπανέλη...στο Γαλάτσι
- Διανόηση στο καφέ Ιντερνέτ ...
Σήμερα τὸ πρωί, ἐδῶ στὸ νησί, ἀπολάμβανα τὸ καφεδάκι μου, στὸ καφὲ Favela. Ἀπὸ τὰ καλύτερα σημεῖα τῆς πόλης. Ἂν βέβαια εἶσαι τουρίστας, θὰ πᾶς στὸ Φαληράκι καὶ ὅπου ἀλλοῦ βόσκει σὰν ἄλλο κοπάδι, ἡ ὀχλαγωγή. Βλέπετε, ὁ τουρισμὸς μιὰ λαίλαπα εἶναι ποὺ τρώει κάθε τι γνήσιο καὶ ὄμορφο, χάριν τοῦ χρήματος φυσικά.

Παρατηρῶντας ὅμως τὰ θέματα γύρω ἀπὸ τὸν τουρισμό, ἀντιλαμβάνεσαι εὔκολα τὴν δουλεία ποὺ ἔχει γιγαντωθεῖ. Οἱ «δοῦλοι» καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ ἄλλοι βαρᾶνε καὶ οἱ «δοῦλοι» χορεύουν. Οἱ ἄλλοι, σὰν κάτοχοι τοῦ χρήματος, ἀλαζόνες καὶ ἀλλοπαρμένοι, ἄπληστοι καὶ ὑποκριτές, «ἠθικοὶ» σὲ ἕναν κόσμο βαθιὰ ἀνήθικο, πάντα ἀπαιτοῦν καὶ πάντα ἔχουν δίκιο. Ἐδῶ στὸ νησί, εἶναι ἔντονα διακριτὴ αὐτὴ ἡ συμπεριφορὰ ποὺ τὴν γεννάει ὁ τουρισμός. Τὸ χρῆμα.
Μερικὲς φορὲς σὰν κι αὐτή, ἀντικρύζοντας σχεδὸν καθημερινά, σὲ κάθε μου βῆμα, τὴ διαστροφὴ τοῦ εὔπορου τουρίστα, νοσταλγῶ τὴν γκρίζα πόλη μου, τὸ Γαλάτσι. Ἴσως κάποιος νὰ μὲ πεῖ ψυχάκια ποὺ νοσταλγῶ κάτι γκρίζο κι ἀπρόσωπο. Ὄχι, ἡ γκρίζα πόλη ἔχει ψυχή, ἔχει ἀνθρώπους ζεστούς, φιλότιμους, τίμιους, ἐργατικούς, γελαστούς. Ἔχει φυσικὰ καὶ τοὺς ὑποκριτές, αὐτοὺς ποὺ δὲν βγάζουν τα ἀπωθημένα τους παρὰ μόνο ἂν ἐκραγοῦν, καὶ τότε, γίνονται χυδαῖοι, ἡ κακότητά τους φανερώνει τὸν ὕπουλο ψυχισμό τους. Μακριὰ λοιπόν, ὅσο μπορεῖ ὁ καθένας μας, ἀπὸ ἀνθρώπους τοξικούς.
Στὴν γκρίζα ὅμως πόλη μου, στὸ Γαλάτσι, ἂν μὲ ρωτήσει κάποιος τὶ σοῦ ἔχει λείψει, ἀβίαστα θὰ τοῦ ἀπαντήσω, δυὸ πράγματα. Ὁ καταπληκτικὸς καφὲς τοῦ Hasta Luego ἀπὸ τὴν τέχνη τοῦ κυρίου Γιώργου, καὶ τὸ μικρότερο ἴσως κατάστημα σὲ τετραγωνικὰ μέτρα, διότι δὲν εἶναι ἀπὸ πάνω ἀπὸ 10, αὐτὸ τοῦ κυρίου Βασίλη, στὴν Λ. Βέϊκου, στὸν χῶρο τοῦ παλιοῦ Rodini, (Λ. Βεΐκου 10) μὲ τὰ βότανα καὶ μὲ κάθε καλούδι τῆς μάνας φύσης.
Ἐκεῖνο ποὺ συνδέει αὐτοὺς τοὺς δύο ἀνθρώπους ποὺ πιθανολογῶ ὅτι ὁ ἕνας ἀγνοεῖ τὴν ὕπαρξη τοῦ ἄλλου, εἶναι ἡ ἀγάπη ποὺ δίνουν στὴ δουλειά τους. Εἶναι αὐτὸ τὸ νῆμα τῆς ἀγάπης, ποὺ κρατᾶ ἑνωμένους ἄγνωστους ἀνθρώπους.
Ὁ πρῶτος, ὁ κύριος Γιῶργος, ἔχει σπουδάσει τὸν καφέ – διότι ναί, καὶ ὁ καφές, δὲν εἶναι ἕνα τσουκάλι ποὺ τὸν βάζεις καὶ τὸν βγάζεις, εἶναι ἀληθινὴ τέχνη, καὶ σὰν τέτοια ἀπαιτεῖ μεράκι, γνώσεις, ὑπομονή. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ καφές του εἶναι ἀξεπέραστος.
Ὁ δεύτερος, ὁ κύριος Βασίλης, εἶναι ἕνας θησαυρὸς γνώσεων τῆς φύσης. Δὲν εἶναι μόνο ὅτι στὸ κατάστημά του θὰ βρεῖς κάθε εἴδους σπάνιο βότανο, αὐτὸ εἶναι τὸ λιγότερο. Ἡ μαγεία ἀρχίζει ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ σοῦ ἀναπτύσσει τὰ ὀφέλη καὶ τὶς ἰδιότητες τοῦ κάθε βοτάνου. Ξεχειλίζει ἡ ἀγάπη του γι’ ὅσα βγαίνουν ἀπὸ τὰ χείλη του, σὲ καθηλώνει μὲ τὸν ἤπιο λόγο του, τὴν ἔμφυτη εὐγένειά του -σπάνιο εἶδος-, κερδίζει κάθε πελάτη του, μὲ τὸν τρόπο ποὺ χειρίζεται κάθε ἐρώτηση του καὶ τὶς τεκμηριωμένες ἀπαντήσεις ποὺ δίνει.
Νομίζω ὅτι ὁ κύριος Βασίλης ἦταν γιατρὸς (μικροβιολόγος) καὶ τὸ ὅτι ἐπέλεξε τὰ βότανα τῆς ἑλληνικῆς γῆς ἔναντι τῆς ἰατρικῆς, ἔκανε μεμιάς -κατὰ τὴ γνώμη μου- τὸ μεγάλο ἅλμα. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι εὔκολη ἡ ἐπιλογὴ αὐτή, ἐδῶ ἀκριβῶς ὅμως, ἔχει τὸν λόγο ἡ ἀγάπη γιὰ τὴν ἐπιλογή του.
Στὸ μικρὸ κατάστημά του, περισσεύει ὅ,τι ἔχει νὰ κάνει μὲ τὸν ἄνθρωπο, τὸ φῶς πλημμυρίζει, καὶ στὴν περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα ὅλα δείχνουν γαλήνια καὶ μοσχομυρίζουν ἁγνότητα.
Στὴν γκρίζα πόλη μας, ὑπάρχουν οἱ τοξικοὶ ἄνθρωποι, ἡ ὑποκουλτούρα κυριαρχεῖ, ὑπάρχουν ὅμως καὶ κάποιες μικρὲς σπίθες, ὅπως οἱ προαναφερόμενοι δύο ἄριστοι καθ’ ὅλα ἐπαγγελματίες, ποὺ δηλώνουν μὲ τὸν τρόπο τους, πὼς ὅ,τι κάνεις, ἀπαιτεῖ ἀγάπη.
Ὁ Πεζοπόρος
To Οδοιπορικό μου
-Επιστροφή της πόλης μας στην αγνότητα
-Oι άγνωστοι μουσικοί της πόλης μας- Όνειρα & αυταπάτες
-O μετροπόντικας στο Γαλάτσι, έπεσε πάνω στη μεγάλη στοά?
-Ειδικό αφιέρωμα στους νησιώτες του Γαλατσίου
-Από το Γαλάτσι, στα Διαπόντια νησιά
-Oι καλοί άνθρωποι της πόλης μας
-Στη θέση του ΠΑΛΑΙ..ουρανοξύστης?
- Εκλογική ανατροπή προ των πυλών
- Πίκρα...στην πόλη μας και όχι μόνο
- Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως & επανάσταση 1821
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
-Πλατεία Ιάκωβου Καμπανέλη...στο Γαλάτσι
- Διανόηση στο καφέ Ιντερνέτ ...

Ως άνθρωπος που στην ηλικία μου δεν ΄αποφασίζω «να πάω σπίτι μου» και το βράδυ πέφτω πολύ αργά στο κρεββάτι, κατά παρότρυνση του Πίκουλα, παρακολούθησα μεσάνυχτα, στο e-galatsi, την συνέντευξη που έδωσε ο Δήμαρχός μας σε κανάλι .
Συμβαίνει να είναι συμπαθής ο Γ .Μαρκόπουλος . Είχαμε/έχουμε ( ; )καλή σχέση – επικοινωνία , παρά ταύτα με το τέλος της παρακολούθησης της συνέντευξής του, έμεινα με την ίδια σκέψη που κάνω όταν παρακολουθώ συνεντεύξεις - δηλώσεις ανθρώπων της εξουσίας.
Τὴν παλιὰ ἐποχή, τὸ κίνημα τῶν Κυνικῶν μὲ τὸν Ἀντισθένη μπροστάρη καὶ τὸν Διογένη ἐπιτελάρχη (σὰ νὰ λέμε τὸν Λέοντα Τρότσκι χωρὶς βαριοποῦλες καὶ σφυροδρέπανα), ἀπαιτοῦσαν τὴν ἐπιστροφὴ στὴ φύση. Ἀπέτυχε τὸ κίνημα τους ἀλλὰ οἱ ἰδέες τους ζοῦνε μέχρι σήμερα, θυμίζοντάς μας τὴν ἁγνότητα τῆς καθαρῆς καὶ ἀμόλυντης ἀναρχίας.
Τὴν ἁγνότητα σὲ μία γειτονιὰ τῆς σύγχρονης Ἀθήνας, τὴ σμίλεψε σὲ μάρμαρο ἕνας καλλιτέχνης καὶ τὴν τοποθέτησε ἀπέναντι ἀπὸ τὴν ἀνατολὴ τοῦ ἥλιου. Ἡ Εὔα, διότι περὶ αὐτῆς πρόκειται, στέκεται ἀπέναντι στὸ Ἠλεκτρικὸ Πύρ, μὲ τὸ βλέμμα στραμμένο πρὸς τὴ γῆ, ἀπὸ σεβασμὸ πρὸς τὴν Πρώτη Ἀρχή. Καὶ φυσικὰ εἶναι γυμνή, τονίζοντας τὴν ἁρμονία τῆς φύσης.

Ἡ γύμνια τῆς Εὖας, μοναδική -τοὐλάχιστον ἀπ’ ὅ,τι γνωρίζω-, δὲν ὑπάρχει σὲ ἄλλο ἄγαλμα γυναίκας στὴν ἀρχαία ἱστορία, πόσο μᾶλλον στὴ σύγχρονη. Στὴ σύγχρονη ἐποχὴ μπορεῖ νὰ σκανδάλισε τὰ χρηστὰ ἤθη τῆς περιοχῆς, μιᾶς καὶ σ’ αὐτὴν ζοῦσαν τὰ χουντικὰ σταγονίδια (Παττακός, Ἰωαννίδης, Παπαδόπουλος ἀδελφός, κ. ἅ.), καὶ κάποιοι ἐκείνη τὴν περίοδο τοῦ φασισμοῦ, ἀποφάσισαν νὰ τὴν ἀπομακρύνουν. Καὶ τὴν μετέφεραν στὴ πλατεῖα τῆς Κυψέλης, κρυμμένη σὲ μία συστάδα πρασινάδας. Πάλι καλὰ ποὺ δὲν τὴν κατέστρεψαν, ὅπως ἔκαναν ὁ Ἀλάριχος καὶ τὰ τάγματα τῶν καλογέρων στὴ θέαση καὶ μόνο τοῦ ἀρχαίου κάλλους.

Ἡ πολύπαθη Εὔα, κάποια στιγμὴ ἐπανῆλθε στὴ πρώτη της θέση καὶ κοσμεῖ ἔκτοτε τὸν χῶρο τοῦ πάρκου – ποὺ εἶχε κάποτε τὸ ὄνομά της ἀλλὰ στὴ συνέχεια τὰ χρηστὰ ἤθη τὸ ἄλλαξαν. Τέλος πάντων, ἑκατὸ μέτρα μακριὰ ἀπὸ τὴν Εὔα, κοσμεῖ τὴν πλατεῖα καὶ ὁ Γιαννούλης Χαλεπάς. Ἐνῷ ἡ πλατεῖα ἔφερε τὸ ὄνομά του, πάλι κάποια χρηστὰ ἤθη τὸ ἄλλαξαν σὲ πλατεῖα Παπαλουκᾶ.

Ἐμεῖς ἐδῶ στὴ πόλη μας, δὲν ἔχουμε ἔργα τέχνης σὰν αὐτὸ τῆς ἀθώας καὶ τίμιας Εὖας. Ἐδῶ ἔχουμε κάτι βάρβαρες συνθέσεις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντίστασης. Δὲν θὰ πῶ γιὰ τὸν Κολοκοτρώνη, διότι αὐτὴ ἡ ἐπικίνδυνη ψυχή, μαζὶ μὲ τὶς ἐπικίνδυνες ψυχὲς τῶν Καραϊσκάκη κι Ἀνδρούτσου, ἔκαναν τὸν Ἐθνικοαπελευθερωτικὸ Ἀγῶνα γιὰ τὴ λευτεριά μας. Ἀγάλματα ὅπως αὐτό του Κολοκοτρώνη, πρέπουν καὶ στοὺς μέγιστους ἐπίσης στρατηγούς μας ποὺ προανέφερα. Καὶ παρακαλῶ πολύ, μὴ μοῦ πεῖ κανεὶς ὅτι ἡ Ἐπανάσταση ἦταν ταξική, αὐτὲς δηλαδὴ τὶς ἀνοησίες ποὺ ὑποστήριζε ὁ Κορδάτος, διότι θὰ τὸν ἐπιπλήξω καὶ θὰ τοῦ βάλω διαγωγὴ κοσμία!
Μὲ τὶς ἀναφερόμενες σκέψεις σὲ ἰσχύ, ρωτάω ἐσένα ἀγαπητὲ Δήμαρχε, Δήμαρχε τῆς καρδιᾶς μας, γιατί δὲν κάνεις ἕνα πολιτιστικὸ «ντοῦ» στὶς ἁρμόδιες ἀρχὲς καὶ νὰ φέρεις στὴ γκρίζα πόλη μας τὸ ἄγαλμα τῆς Εὖας; Γνωρίζουμε ἅπαντες ὅτι γιὰ σένα τίποτα δὲν εἶναι ἀδύνατο. Τὸ πολιτικὸ σύστημα (σὲ ὅλο του τὸ φάσμα) τὸ παίζεις στὰ δάκτυλά σου, ποιός εἶναι ἱκανὸς ἐσένα νὰ σοῦ ἀρνηθεῖ; Μήπως αὐτὸ τὸ κολεγιόπαιδο τοῦ Δήμου Ἀθηνῶν; Ἀστεῖα πράγματα.
Φαντάσου Δήμαρχέ μας, τὸ ΜΕΤΡΟ σὲ λειτουργία, καὶ στὴ στάση Λ. Γαλατσίου καὶ Ἁγίας Γλυκερίας τί θὰ γίνεται ἀπὸ τὴν πολυκοσμία. Οἱ κεντρικοὶ ὁδικοὶ ἄξονες θὰ εἶναι φυσικὰ μόνιμα μποτιλιαρισμένοι, τὰ πάρκινγκ μόνιμα γεμᾶτα καὶ ἕνα μέρος τῆς βόρειας Ἀθήνας θὰ παλεύει νὰ πάει ὑπογείως στὶς δουλειές του. Κυριολεκτικὰ ἕνα καθημερινὸ χάος στὸ ὄνομα τῆς προόδου καὶ τῆς ἀνάπτυξης. Φαντάσου ἐπίσης Δήμαρχε τῆς καρδιᾶς μας, μέσα σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ χαοτικὸ περιβάλλον, τὸ ἄγαλμα τῆς Εὖας νὰ στέκεται μὲ εὐπρέπεια ἔξω ἀπὸ τὴν κεντρικὴ στάση τοῦ ΜΕΤΡΟ γιὰ νὰ ὑπενθυμίζει στὸν ἁπλὸ καὶ φοβισμένο κόσμο ὅτι ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο πέραν τῆς μιζέριας ἀπὸ τὴν βάναυση καθημερινότητα.
Πᾶρε τὴν Εὔα ἀπὸ τὴν Κυπριάδου Δήμαρχέ μας καὶ τοποθέτησέ την στὴν πόλη μας, σὲ θέση ἁρμόζουσα μὲ τὸ μεγαλεῖο καὶ τὴν ἁγνότητά της. Γιὰ ν’ ἀποκτήσει ἡ πόλη μας ἕνα φῶς, σμιλεμένο ἔστω σὲ μάρμαρο.
"Ο Πεζοπόρος"
To Οδοιπορικό μου
-Oι άγνωστοι μουσικοί της πόλης μας- Όνειρα & αυταπάτες
-O μετροπόντικας στο Γαλάτσι, έπεσε πάνω στη μεγάλη στοά?
-Ειδικό αφιέρωμα στους νησιώτες του Γαλατσίου
-Από το Γαλάτσι, στα Διαπόντια νησιά
-Oι καλοί άνθρωποι της πόλης μας
-Στη θέση του ΠΑΛΑΙ..ουρανοξύστης?
- Εκλογική ανατροπή προ των πυλών
- Πίκρα...στην πόλη μας και όχι μόνο
- Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως & επανάσταση 1821
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
-Πλατεία Ιάκωβου Καμπανέλη...στο Γαλάτσι
- Διανόηση στο καφέ Ιντερνέτ ...

Ἡ πόλη μας ἔχει ἀλλάξει πολὺ σὲ σχέση μὲ τὸ παρελθόν, ὄχι ὅμως πρὸς τὸ καλύτερο. Ἔχει γίνει βάρβαρη, ἀφιλόξενη, βρώμικη ἀπὸ τὰ καυσαέρια καὶ τὴν διαρκῆ ἠχορύπανση, καὶ τὸ χειρότερο ὅλων, εἶναι ἡ διαπίστωση ὅτι θὰ συνεχίσει τὸν κατήφορο ποὺ ἄρχισε ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ ἀείμνηστου δημάρχου της, Βασίλη Παπαδιονυσίου.
Κατὰ ἄλλους, ὅλη αὐτὴ ἡ διαδρομὴ μπορεῖ νὰ λέγεται ἐξέλιξη, γιὰ μένα ὄχι. Γιὰ μένα λέγεται διαρκὴς βιασμὸς μίας πάλαι ποτὲ ἀνθρώπινης πόλης, Καὶ τί μποροῦν νὰ κάνουν οἱ δημοτικοὶ ἄρχοντες; Ἴσως ἀναρωτηθοῦν πολλοί. Τίποτα δὲν μποροῦν νὰ κάνουν σήμερα παρὰ νὰ ἐπιταχύνουν τὴν πτώση της. Τὸ Γαλάτσι, γιὰ νὰ σωθεῖ καὶ νὰ γίνει πραγματικὴ πόλη, χρειάζεται κατὰ τὸ ἥμισυ της σχεδόν, γκρέμισμα! Ἀλλὰ ποιός θὰ τὴν γκρεμίσει; Τὸ διαχρονικὸ καὶ πάσχον πολιτικὸ σύστημα ποὺ τὴν δημιούργησε ὡς ἔχει; Τέλος πάντων, ἐδῶ θὰ εἴμαστε καὶ τὸ 2320 μ.Χ. νὰ μιλᾶμε γιὰ τὰ προβλήματά της.
Ὅσοι σὰν κι ἐμένα εἶχαν τὴν τύχη (ἢ τὴν ἀτυχία!) νὰ γεννηθοῦνε στὸ Γαλάτσι, ἢ νὰ ζοῦνε ἐδῶ πολλὰ χρόνια, γνωρίζουν ἐπίσης τὰ ἑκατοντάδες ρέματα ποὺ ὑπῆρχαν μὲ τὸ καθαρὸ νερό τους. Τόσο ἀπὸ τὰ Τουρκοβούνια καὶ ἄλλο τόσο ἀπὸ μικρότερους λόφους, ἡ φυσικὴ ροὴ τῶν νερῶν ἔδινε ὀξυγόνο στὴν πόλη μας. Πᾶνε φυσικὰ ὅλα αὐτά, τὰ περισσότερα μπαζώθηκαν καὶ ἔγιναν οἰκόπεδα, ἡ διαδρομὴ ὅμως τοῦ νεροῦ, μπορεῖ νὰ βρίσκει ἐμπόδια ἀλλὰ βρίσκει καὶ τρόπους καὶ τὰ παρακάμπτει. Μᾶς ἀρέσει ἢ ὄχι, τὰ ἔργα τῆς φύσης πάντοτε θὰ ὑπερτεροῦν ἔναντι τῶν ἀνθρώπινων ἔργων, ἔστω καὶ μετ’ ἐμποδίων.
Ἂς δώσω ἕνα παράδειγμα στὰ ὅσα λέω. Πρὶν ἀρχίσουν τὰ ἔργα τοῦ ΜΕΤΡΟ στὴν Λ. Βέϊκου, ἔκανα τὴν διαδρομὴ ἀπὸ τὴν πόλη μέχρι καὶ τὸ ἄλσος, πολὺ συχνά. Ἀπὸ τὴν ὁδὸ Δρυόπιδος καὶ πέρα, ὑπῆρχε τὸ καλὸ καὶ φαρδὺ πεζοδρόμιο γιὰ τοὺς πεζούς, ὑπῆρχε κατὰ κάποιο τρόπο μία καλὴ κατάσταση στὸν ἀέρα τῆς περιοχῆς, καὶ τὸ σημαντικότερο, δὲν ἐρχόσουν σὲ ἐπαφὴ μὲ τ’ αὐτοκίνητα πού, παρ' ὅλο ποὺ κινοῦνταν παράλληλα μὲ σένα, δὲν σὲ ἐνοχλοῦσαν ἰδιαίτερα. Ἐκεῖ λοιπόν, καὶ πρὶν φτάσει κανεὶς στὸν περιφραγμένο χῶρο τοῦ Ἄλσους, μερικὲς δεκάδες μέτρα πρίν, ἕνα μικρὸ μονοπάτι ἀνέβαινε τὸν ὄχθο τῆς Λεωφόρου, στὴν ἀρχὴ ἦταν στενό, ψηλότερα γινόταν πιὸ φαρδύ -σὰν ἀγροτικὸς δρόμος-, ἀκόμα ψηλότερα στένευε πάλι. Αὐτὸ τὸ μονοπάτι, ἦταν ἡ κοίτη ἑνὸς ἀπὸ τὰ πολλὰ ρέματα τοῦ Γαλατσίου καὶ ξεκινοῦσε τὴν πορεία του ἀπὸ τὸν Λόφο τοῦ Κόκκου. Αὐτὸ τὸ ρέμα, περνοῦσε κάθετα τὴν Λ. Βέϊκου καὶ συνέχιζε μπροστὰ ἀπὸ τὴν Ἁγία Εἰρήνη, συναντοῦσε δεξιὰ τὴν ΟΥΛΕΝ καὶ σταδιακὰ ἀντάμωνε τὸ ρέμα της Λαμπρινῆς, ποὺ κι αὐτὸ μὲ τὴ σειρά του, εἶχε δεχθεῖ τὰ νερὰ ἀπὸ τὰ ρέματα τῆς Φωκὰ καὶ τῆς Τράλλεων. Ὅλος αὐτὸς ὁ ὑδάτινος ὄγκος, ἑνοποιημένος πλέον σὰν ρέμα της Λαμπρινῆς, φτάνει ἀκόμα καὶ σήμερα στὸν μολυσμένο (φυσικὰ) Ποδονίφτη, ἀφοῦ περάσει κάθετα τὴν Ἡρακλείου, συνεχίζει δίπλα σχεδὸν ἀπὸ τὸν σταθμὸ τοῦ ΗΣΑΠ στὴν Ἁγία Βαρβάρα γιὰ νὰ τὸν ἀνταμώσει κοντὰ στὴ γέφυρα τῆς ὁδοῦ Χσλκίδος.
Ὅλη αὐτὴ τὴν διαδρομὴ ποὺ περιγράφω, μπορεῖτε νὰ τὴν δεῖτε στὸ καταπληκτικὸ βίντεο ποὺ βλέπετε στὸ τέλος τοῦ ἄρθρου. Αὐτὴ ἡ ὁμάδα τῶν ἐξερευνητῶν, μᾶς ὁδηγεῖ βῆμα-βῆμα ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μέχρι τὸ τέλος, στὴν διαδρομὴ τοῦ νεροῦ ποὺ πλέον εἶναι καλυμμένη ἀπὸ τὸν οἰκιστικὸ ἱστό. Ἡ ἴδια ὁμάδα τῶν ἐξερευνητῶν, σὲ ἄλλο της βίντεο (ψάξτε τὸ ἂν σᾶς ἐνδιαφέρει), ξεκινᾶ ἀνάποδα, δηλαδὴ ἀπὸ τὸν Ποδονίφτη, παίρνει τὴν σήραγγα τοῦ νεροῦ κι ἀνεβαίνει πρὸς Γαλάτσι.
Δήμαρχε τῆς καρδιᾶς μας, δὲν πιστεύω στὸν Λόφο τοῦ Κόκκου νὰ εἶναι καὶ σήμερα τραγικὴ (ὅπως διακρίνεται στὸ βίντεο) ἡ κατάσταση.
Ὁ Πεζοπόρος
To Οδοιπορικό μου
-Βάτοι & αγκάθια, αλλά και λουλούδια στην πόλη μας
-Επιστροφή της πόλης μας στην αγνότητα
-Oι άγνωστοι μουσικοί της πόλης μας- Όνειρα & αυταπάτες
-O μετροπόντικας στο Γαλάτσι, έπεσε πάνω στη μεγάλη στοά?
-Ειδικό αφιέρωμα στους νησιώτες του Γαλατσίου
-Από το Γαλάτσι, στα Διαπόντια νησιά
-Oι καλοί άνθρωποι της πόλης μας
-Στη θέση του ΠΑΛΑΙ..ουρανοξύστης?
- Εκλογική ανατροπή προ των πυλών
- Πίκρα...στην πόλη μας και όχι μόνο
- Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως & επανάσταση 1821
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
-Πλατεία Ιάκωβου Καμπανέλη...στο Γαλάτσι
- Διανόηση στο καφέ Ιντερνέτ ...
Ο Δίας ο Αγχέσμιος, ο θεός της γενέθλιας πόλης μας, θέλησε ν’ αφήσω το όμορφο νησί μου μέσα στο κατακαλόκαιρο και έστω για λίγες μέρες, να ζήσω από κοντά τους παλμούς της καρδιάς της. Τον Αύγουστο μήνα, οι παλμοί της πόλης μας, βαρούν αργά, σαν εκείνου του Ιταλού δρομέα καλή ώρα, του Μένεα.
Ειρήσθω έν παρόδω, να πω σε εσάς τα νέα ζευγάρια, να μην παντρεύεστε στα μέσα του Αυγούστου. Δεν θα μας χαλάτε εσείς τις διακοπές μας επειδή σας κάπνισε στο κατακαλόκαιρο να «φτιάξετε» τη ζωή σας. Τέλος πάντων, ας εισέλθω στο θέμα μου που έλαβε χώρα στην καυτή Λ. Βέικου, ένα πρωινό.

Βρισκόμουν στη δυτική πλευρά της Λεωφόρου και απολάμβανα στο χέρι ένα ωραιότατο παγωμένο ρυζόγαλο που προμηθεύτηκα από τον Στάμου. Όρθιος ήμουν, ο ήλιος έκαιγε για τα καλά, όμως το μελτέμι δρόσιζε τρόπον τινά την άδεια από αυτοκίνητα πολύπαθη και τρύπια συν τοις άλλοις Λ. Βέικου. Υπήρχε μία απόκοσμη ησυχία, εκτός από τα αυτοκίνητα, και οι άνθρωποι δεν κυκλοφορούσαν στα πεζοδρόμια. Πήγαν οι βλάχοι στα χωριά τους (βλάχοι στην νοοτροπία εννοώ) και απόκτησε το Γαλάτσι πάλι ανθρώπινο πρόσωπο. Μείνετε στα χωριά σας παρακαλώ αν θέλετε, δεν θα μας λείψετε.
Αίφνης, από το ανατολικό πεζοδρόμιο της Λεωφόρου, άκουσα οχλαγωγή. Μόλις είχα τελειώσει το ρυζόγαλό μου και στρέφω τη ματιά μας προς τα εκεί και, στο ωραιότατο Buzer Bitter, υπήρχε πολύς κόσμος αλλά τόση ώρα δεν ακουγόταν. Τι συνέβη ξαφνικά; Πολύ απλά, επισκέφτηκε τον δροσερό χώρο του καταστήματος ο Δήμαρχος της καρδιάς μας και το πλήθος των θαμώνων έσπευσε να τον αποθεώσει. Έβλεπα από απέναντι αγκαλιές, φιλιά, η περιέργεια μ’ έκανε και μεταφέρθηκα κι εγώ στην ανατολική πλευρά του αρχαίου δρόμου με τις υπόγειες στοές του και τις σύγχρονες τρύπες του.
Μία γηραιά κυρία, είχε πιάσει (όπως είδα από κοντά πλέον) τον Δήμαρχο στο λακριντί, κι αυτός την άκουγε με στωικότητα. Στο τέλος τον άκουσα να της λέει: «σας ευχαριστώ πολύ, η αγάπη σας μου δίνει δύναμη να συνεχίσω». Έλιωσα στο άκουσμα των λίγων λέξεων. Τι να συνεχίσεις Δήμαρχε, δεν λυπάσαι τους συριζαίους που τους έχεις αποσυντονίσει και τους περιθάλπεις στην αγκαλιά σου, σαν αστέγους πολιτικά πλέον;

Άφησε ο Δήμαρχος την γηραιά κυρία και στράφηκε προς την μεγάλη παρέα της νομενκλατούρας αλλά εκεί, στο σημείο αυτό, το σύμπαν (ένα από τα πολλά τέλος πάντων) κατέρρευσε. Βρέθηκε ο Δήμαρχος της καρδιάς μας πρόσωπο με πρόσωπο με τον αγαπητό Larry. Κι εκεί που θα περίμενε κανείς να δεί αίματα από την «πάλη τους», έπεσαν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου κι έκλαιγαν σαν μικρά παιδιά. «Μπορώ εγώ να ξεχάσω Larry ότι ήσουν δυό φορές υποψήφιος στον συνδυασμό μου;», ακούστηκε τρεμάμενη η φωνή του Δήμαρχου και λύγισαν οι πλάκες του πεζοδρομίου. Κάποιος κακεντρεχής είπε πως οι πλάκες κουνήθηκαν από τις εργασίες του ΜΕΤΡΟ.
Αγκαλιασμένοι, απομακρύνθηκαν από το δροσερό Buzer Bitter και πίσω τους άρχισε η ανάλυση της νομενκλατούρας του Γαλατσίου. Τη λειψής, λόγω διακοπών.
"Ο Πεζοπόρος"
To Οδοιπορικό μου
-Oι άγνωστοι μουσικοί της πόλης μας- Όνειρα & αυταπάτες
-O μετροπόντικας στο Γαλάτσι, έπεσε πάνω στη μεγάλη στοά?
-Ειδικό αφιέρωμα στους νησιώτες του Γαλατσίου
-Από το Γαλάτσι, στα Διαπόντια νησιά
-Oι καλοί άνθρωποι της πόλης μας
-Στη θέση του ΠΑΛΑΙ..ουρανοξύστης?
- Εκλογική ανατροπή προ των πυλών
- Πίκρα...στην πόλη μας και όχι μόνο
- Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως & επανάσταση 1821
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
- Ποδοσφαιρικός αγώνας στο Άλσος Βέϊκου - Δήμαρχος εναντίον όλων
-Πλατεία Ιάκωβου Καμπανέλη...στο Γαλάτσι
- Διανόηση στο καφέ Ιντερνέτ ...