e-Galatsi

σερφάροντας στο Γαλάτσι

 << Εμείς θα συνεχίσουμε ότι και να γίνει>>                                                                                                      

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ  - ΠΡΟΤΡΟΠΗ :                                       

Προς τους υποψήφιους Δημοτικούς Συμβούλους,  όλων των συνδυασμών , που δεν θα εκλεγούν!

Θεωρητικά, τουλάχιστον, ο  μεγάλος αριθμός των υποψηφίων στις Δημοτικές εκλογές , αναμένει ( μπορεί να έχει και διαβεβαιώσεις ) ότι, κι αν ακόμη δεν εκλεγούν,θα χρησιμοποιηθούν  στο Δήμο  σε θέσεις ευθύνης ( επιτροπές κ.λ.π. ).
Πόσο μάλλον αν εκλεγούν.                                                                                                                                                 

Όμως  η απλή παρατήρηση άλλα   <<λέει >>.  Τα εκλογικά σχήματα – συνδυασμοί ,συνήθως, ολοκληρώνουν τον κύκλο τους   το βράδυ των εκλογών.
<<Παίζουν >> μόνο οι εκλεγμένοι και θα << παίξουν >>, ακόμη,  ελάχιστοι κοντά στην αυλή του αρχηγού.
Εκτός εξαιρέσεων, ο μεγάλος αριθμός των υποψηφίων θα πάει σπίτι του.
Τούτο είναι άδικο  και για τους ίδιους που αναζητούν,μέσα από την κοινωνική δραστηριότητα την  αναγνώριση,όσο και για την πόλη που ένα μεγάλο μέρος του δυναμικού της ( νέοι γενικά πολίτες ) θα πάνε στα αζήτητα.

Τον Σεπτέμβρη του 2014 , η  ΔΡΑΣΗ,μετά από κοπιώδη προσπάθεια,  κάλεσε ονομαστικά  όλους τους  μη εκλεγέντες υποψήφιους Δημοτικούς Συμβούλους ,όλων των συνδυασμών, στο Δημαρχείο, σε συγκέντρωση - συζήτηση με σκοπό   να συνεχίσουν ως ,κατά τεκμήριο,ενεργοί πολίτες, την κοινωνική δραστηριότητά τους.   
Δεν οδήγησε πουθενά αυτή η ενέργεια, γιατί δεν προυπήρξε η σχετική ζύμωση. Διερωτώμαι,πόσο ρεαλιστικό είναι, τώρα, πριν τις εκλογές του 2019, στο πλαίσιο κάθε συνδυασμού,παράλληλα με το κυνήγι του σταυρού, να αναπτυχθεί μία  κινηματική συζήτηση ,μεταξύ των υποψηφίων με μότο: 
<<Εμείς θα συνεχίσουμε ότι και να γίνει>>.                                                                                               

Επί πλέον,πόσο ρεαλιστικό είναι ,οι επικεφαλής υποψήφιοι Δήμαρχοι,να υιοθετήσουν και να ζυμώσουν αυτή την πρόταση, μιλώντας με ειλικρίνεια στους υποψήφιους, ότι οι περισσότεροι δεν θα εκλεγούν,όμως με αποφασιστική ειλικρίνεια να τους δηλώσουν  << μαζί  θα συνεχίσουμε>>. 

Τέλος,πόσο ρεαλιστικό είναι, το Γαλάτσι να καμαρώσει τους υποψήφιους όλων  των συνδυασμών ,ως ενεργούς πολίτες πλέον,σε κοινή συγκέντρωση; Θα μπορούσε να είναι ένα κίνημα που πραγματικά  θα κινήσει την πόλη.
Γιατί,οι εκλογές και η σταυροθηρία δεν λύνουν προβλήματα !                                                                         

Υ.Γ.Στο επόμενο: Σκεπτόμουν  να...εκτεθώ, όμως δεν το μπόρεσα!

Του  Ίκαρου Πετρόπουλου


Το σκίτσο από Κώστας Γρηγοριάδης

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου

 

 

 

 

Γράφει : Ίκαρος Πετρόπουλος

(για τις αναφορές της , στο πρόσωπό μου)

            

Γεώργιος Παπανδρέου για τον Διγενή:
<<Εδοξάσθη κρυπτόμενος και κατεποντίσθη  εμφανιζόμενος >>

                                 Να 'ταν η ζήλια ψώρα  !

Είναι γνωστό  ότι, η Μiss Marple  και εκείνος που εκστασιάζεται μαζί της, με ζηλεύουν ,γιατί γνωρίζουν ότι αν, εγώ ,είχα την ομορφιά τους ,τότε ολόκληρη  η Αττική δεν θα μίλαγε για τον... Tατσόπουλο, αλλά για τον Πετρόπουλο!

Ο, κάτω από την ... φούστα της δεσποινίδος κρυπτόμενος, θα ήθελε να είχε και τα... προσόντα ενός Καλαματιανού,αλλά,δυστυχώς γι αυτόν  δεν τα έχει.

Ο αθεόφοβος,με εντόπισε δίπλα σε χαριτωμένη κυρία ,αρχηγό συνδυασμού και έβγαλε τα απωθημένα του.  Λειτουργώντας, ως απατημένος οπαδός, δυσκολεύεται να ερμηνεύσει κινήσεις που κατατείνουν  στο άνοιγμα ενός – κάποιου, υποτυπώδους έστω, διαλόγου και επικοινωνίας στην πόλη της αφασίας ( Γαλάτσι ). Στην πόλη που πονάει, βλέποντας τα παιδιά της να ακολουθεί καθένα το δικό του δρόμο, υπακούοντας σε << γραμμές >> που άλλοι ορίζουν!

Τέλος,με τον  κρυπτόμενο ,είναι σίγουρο ότι, ωριμάζοντας, θα μετακινηθεί από την  θέση του  αντί, στην θέση του πολίτη. Παρά ταύτα, ο Δήμος του χρωστάει γιατί,  με την μόνιμη ,καθημερινή παρουσία του στις καφετέριες της πόλης, συμβάλλει στον αυξημένο τζίρο τους και κατ  επέκτασιν , στο περιβόητο οικονομικό <<περίσσευμα>> του φίλου του του Δήμαρχου! 

 

Δείτε τι είχε  γράψει

 

Του Γιάννη Κατσώνη (του Θανάση )

Πρώην Γενικού Γραμματέα Ένωσης Γαλατσίου

Ο Δήμος Γαλατσίου προσφέρει την παραχώρηση και ενοικίαση επιλεγμένων εγκαταστάσεων του. Τώρα μπορείτε να εκδηλώσετε το ενδιαφέρον σας ηλεκτρονικά, συμπληρώνοντας την απαραίτητη φόρμα."  

Περάστε κόσμε, είμαστε ανοικτοί παντού και σας περιμένουμε.

Μπείτε στη σελίδα μας και νοικιάστε όποιο χώρο του παλαί, του άλσους και ότι άλλο σας γουστάρει. Θα ικανοποιήσουμε την όποια επιθυμία σας χωρίς δυσκολίες και προσκόμματα. 

 Του Ίκαρου Πετρόπουλου

  • Οι Γαλατσιώτες, γνωρίζουν το ειδύλλιο Γ.Μαρκόπουλου – Ρ. Δούρου (άλλωστε,κανένας τους δεν το κρύβει).Επίσης,
  • Οι Γαλατσιώτες , γνωρίζουν ότι η Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ Γαλατσίου παρακολουθεί ασκαρδαμυκτί τον Πίκουλα. Επίσης,
  • Οι Γαλατσιώτες ,ενημερώθηκαν ότι η κ.Δούρου θα επιθεωρήσει έργα στο Γαλάτσι . 
    Η ενημέρωση δεν φώτιζε  εάν ,εκτός Μαρκόπουλου,στην ομάδα υποδοχής της Περιφερειάρχου θα ήταν και η αρμόδια Αντιπεριφερειάρχης  και υποψήφια Δήμαρχος  Γαλατσίου κ .Α Σαπουνά. Επίσης,

Προς το τέλος του 2015 αθλητικοί και πολιτιστικοί φορείς μαζί με κάποιες(όχι όλες) δημοτικές παρατάξεις υποχρέωσαν τον διστακτικό στα όρια της άρνησης, δήμαρχο Γιώργο Μαρκόπουλο  να τεθεί επικεφαλής προκειμένου να ανοίξει ο χώρος και να χρησιμοποιηθεί  πέρα από όλα τα άλλα, κυρίως για τις ανάγκες των αθλητικών φορέων για κλειστούς χώρους άθλησης. 

Στη πορεία του χρόνου και αφού ο Δήμος Γαλατσίου καθάρισε τους χώρους και τους κατέστησε χρησιμοποιήσιμους, ο κος Δήμαρχος άρχισε τις διαπραγματεύσεις με την ΕΤΑΔ. Η κατάληξη των διαπραγματεύσεων με ποδοσφαιρικούς όρους ήταν "γκολ η ΕΤΑΔ, σέντρα ο κος Δήμαρχος."

Με βασική του φιλοσοφία την αγοραία εκδοχή, συμφώνησε στο μοίρασμα των εσόδων από την παραχώρηση των χώρων για εκδηλώσεις τρίτων και λησμόνησε να διεκδικήσει κάτι σταθερό.

Ο ένας βοηθητικός χώρος που αποτελείται από 4 ανεξάρτητα κλειστά έγινε στούντιο τηλεοπτικού σταθμού. Ο άλλος βοηθητικός χώρος που αφορά 2 κλειστά γυμναστήρια σαν αυτό του άλσους έγινε στούντιο άλλου τηλεοπτικού σταθμού.

Στην κύρια σάλα μπήκαν οι αθλητικοί φορείς εντελώς περιληπτικά με αποτέλεσμα  εκατοντάδες αθλητές και αθλήτριες για δυόμιση μήνες μέσα στο χειμώνα και μερικά σαββατοκύριακα το υπόλοιπο διάστημα να μην αθλούνται καθόλου ή να επιστρέφουν στα ακατάλληλα ανοιχτά.

Και όσο δεν θα υπάρξει σθεναρή διεκδίκηση για αποκλειστική χρήση από το Δήμο Γαλατσίου τουλάχιστον κάποιου από τα βοηθητικά γυμναστήρια, τόσο θα λιγοστεύει ο χρόνος άθλησης μέσα στο Παλαί . Και αυτό είναι σίγουρο αφού και η παραχώρηση σε ιδιώτες θα συνεχιστεί και διαρκώς θα διευρύνεται. Ο σημερινός Δήμαρχος  που διεκδικεί  την επανεκλογή στις επικείμενες εκλογές, θα υποσχεθεί πολλά ΘΑ. Με λίγα λόγια θα υποσχεθεί να πράξει αυτά που δεν έπραξε μέχρι τώρα. Δυστυχώς στο Γαλάτσι το εκλογικό σώμα στην πλειοψηφία του τα τελευταία χρόνια, επιλέγει Δημοτικές πλειοψηφίες που δεν έχουν τη διάθεση να συγκρουστούν διεκδικώντας τα αυτονόητα. Και στην περίπτωση του Παλαί η εξασφάλιση κλειστών χώρων άθλησης σε σταθερή βάση για τις ανάγκες της νεολαίας του Γαλατσίου και των αθλητικών φορέων είναι το αυτονόητο. 

 

                                                                                                                                               

Γιάννης Κατσώνης του Θανάση 

Πρώην Γενικός Γραμματέας Ένωσης Γαλατσίου

ΤΗΛ.   6936122335

 

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

Την Καθαρά Δευτέρα  11/3 /19,στα υιοθετημένα,   η ΔΡΑΣΗ υποδέχθηκε 50 φίλους της,  <<> αδελφούς >> , από το Κιλκίς, σε μία λιτή γιορτή αδελφοποίησης  της με τον << Περιβαλλοντικό Σύλλογο Περιπατητών Κιλκίς>>.

Ήταν η επίσημη αδελφοποίηση δύο Συλλόγων που ξεκίνησε το 2015 με αφορμή το περιβαλλοντικό μνημόσυνο στον Κ. Καλεσάκη που η ΔΡΑΣΗ πραγματοποίησε στον ίδιο χώρο(υιοθετημένα), όπου ο επιστήθιος φίλος του Γ.Μούκας φύτεψε στο κέντρο της πλατείας των υιοθετημένων έναν πλάτανο  που, έκτοτε, αποτελεί σημείο αναφοράς.Τον φροντίζουν ,όπως κι όλο τον χώρο   ο δάσκαλος και ο μαθητής ,δηλαδή Στέλιος Μπακάλης και Δημήτρης Μπουλούτης  .

                  

Οι αδελφοί – επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν και  το εκκλησάκι μας, τον Αγ. Γεώργιο, ανεκτίμητη πολιτιστική κληρονομιά στην πόλη.
Άνοιξε την πόρτα του,  γι αυτούς , με μέριμνα του Ηλία Ανδριόπουλου. 

Για το κλίμα της γιορτής και τη σχέση που δημιουργήθηκε μεταξύ ανθρώπων ,άγνωστων μέχρι την στιγμή αυτή,ας μιλήσουν οι φωτογραφίες που τράβηξε ο Άρης Παπαδοκωστόπουλος .
Δεν ήταν μία κλασσική γιορτή με την γνωστή  προβολή και ειδοποιήσεις.
Είχε γίνει μία απλή ανακοίνωση με αποτέλεσμα να περάσουν από τον χώρο αρκετοί Γαλατσιώτες / σσες  και να εισπράξουν αυτό το όχι ``συνηθισμένο`` που η ΔΡΑΣΗ βρίσκει τρόπο και το προσφέρει. Δηλαδή απλότητα, ειλικρίνεια, σεβασμό στο περιβάλλον .

 

gemellaggio...
gemellaggio9 gemellaggio9
gemellaggio...
gemellaggio8 gemellaggio8
gemellaggio...
gemellaggio5 gemellaggio5
gemellaggio...
gemellaggio2 gemellaggio2
gemellaggio...
gemellaggio6 gemellaggio6
gemellaggio...
gemellaggio4 gemellaggio4
gemellaggio...
gemellaggio1 gemellaggio1
gemellaggio...
gemellaggio3 gemellaggio3
gemellaggio...
gemellaggio7 gemellaggio7

 

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου

 

 

Ο ερχομός της μεταπολίτευσης τον Ιούλιο του 1974, με βρήκε πιτσιρικά 16αρη που δούλευα για να βγάλω το χαρτζιλίκι μου στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Δούλευα στο πάρκινγκ, έλεγχα δηλαδή αν τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα είχαν πληρώσει στα παρκόμετρα που ήσαν προγραμματισμένα με την ώρα.  Όσα αυτοκίνητα είχαν παρκάρει και δεν είχαν βάλει χρήματα στον κερματοδέκτη, ή είχαν βάλει αλλά είχαν ξεπεράσει την χρονική διάρκεια, έβγαζα το μπλοκάκι -όπως οι τροχαίοι καλή ώρα- κι άφηνα στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου την κλήση με το ποσό που έπρεπε να πληρωθεί. Ο οδηγός του αυτοκινήτου, σαν έβλεπε την κλήση όταν πήγαινε σ’ αυτό, περνούσε από το γραφείο ελέγχου του πάρκινγκ, πλήρωνε και πήγαινε στη δουλειά του. Αυτή ήταν μία πολύ καλή δουλειά, αποδοτική για το αφεντικό της, αλλά κι εμείς κερδίζαμε καλά χρήματα.

Σε κάθε βάρδια -γιατί η επιχείρηση λειτουργούσε σε 24ωρη βάση- κάποιος υπεύθυνος περνούσε από κάθε παρκόμετρο, το ξεκλείδωνε και το άδειαζε από τα πολλά κέρματα. Άπειρο χρήμα έρεε και η επιχείρηση ήταν ικανοποιημένη. Καθαρή δουλειά για τον πλειοδότη που κατάφερνε καί κέρδιζε την δημοπρασία. Τότε, κυκλοφορούσε πολύς κόσμος μέσα κι έξω από το αεροδρόμιο, ειδικά έξω από αυτό υπήρχαν εστιατόρια, καφέ, δύο περίπτερα αν θυμάμαι καλά έκ των οποίων το ένα στεγασμένο στο κτίριο που βρισκόταν το ταχυδρομείο και η αστυνομία. Χρυσές δουλειές γιά όλους.

Η Ολυμπιακή ήταν στα πολύ επάνω της, οι πέντε κύκλοι της δέσποζαν και προκαλούσαν ρίγη συγκίνησης σε όποιον έβλεπε τ’ αεροπλάνα της ν’ απογειώνονται ή να προσγειώνονται. Ο «εθνικός αερομεταφορέας» ήταν στις καρδιές όλων, ειδικότερα δε σε όσους εργάζονταν σε αυτόν και απολάμβαναν πληθώρα προνομίων.  Τα προνόμια ξεκινούσαν από το δωρεάν σχεδόν φαγητό (ελάχιστη χρέωση), δωρεάν μετακινήσεις από και προς το αεροδρόμιο, δωρεάν ταξίδια, επίδομα στολών, και φυσικά ζηλευτοί μισθοί –και όλα αυτά και πόσα που δεν ξέρω- σε ένα κοσμοπολίτικο περιβάλλον. Μπορεί η Ολυμπιακή να ήταν πάντα ζημιογόνος για το δημόσιο σαν επιχείρηση, αλλά το πρεστίζ πληρώνεται ακριβά. Γιατί και επί Ωνάση, οικονομικά μέσα ήταν αλλά και η χούντα πλάτη έβαζε όπως και οι μετέπειτα εθνικές κυβερνήσεις που στο όνομα της κέρδισαν χιλιάδες ψηφοφόρους.

Εκείνο τον Ιούλιο του 1974 πολλά θαυμαστά πράγματα έγιναν στο αεροδρόμιο.  Μόλις είχε πέσει η χούντα και υπήρχε στην ατμόσφαιρα μία ευφορία, η αλλαγή που ερχόταν έκανε τους χουντικούς να αναζητήσουν πολιτική στέγη στο νέο πολιτικό τοπίο που άρχισε να δημιουργείται. Και κάπως έτσι άρχισε η Ελλάδα την καινούρια πορεία της, την μεταπολιτευτική όπως χαριτωμένα λέγεται και συγκινείσαι.

Χιλιάδες κόσμου είχαν κατακλύσει το αεροδρόμιο όταν εμφανίστηκε στην πόρτα του αεροπλάνου ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Τόσα χρόνια στην εξορία, ο νόστος της πατρίδας είχε γίνει σαράκι που του έτρωγε τα σωθικά, αλλά σαν πάτησε πάλι στα ιερά χώματα, βρήκε αμέσως το χρώμα του και το πεδίο ήταν ελεύθερο για να χαράξει την νέα πορεία του έθνους που σήμερα βλέπουμε ξεκάθαρα τα αποτελέσματά της. Χιλιάδες κόσμου υποδέχτηκαν επίσης τον Ανδρέα Παπανδρέου, εκείνον τον σούπερ οικονομολόγο που τίναξε στον αέρα την οικονομία και έδωσε επιστημονική χροιά στην κλοπή. Δάκρυσε όμως ο κόσμος και με την έλευση του Χαρίλαου Φλωράκη και τα σφυροδρέπανα σκέπασαν από την χαρά τους την Αττική γη.

Πλάκα δεν έχουν όλα αυτά; Μήπως σου κακοφαίνονται φίλε που τα γράφω; Κι εσύ δεν ήσουν ένας από αυτούς που σήκωσες την κομματική όποια σημαία; Για την Δημοκρατία, την Ελευθερία, την Παιδεία και πόσα ακόμα που παπαγάλιζες δίχως να τα κατανοείς; Εσύ δεν ήσουν φίλε που από χουντικός έγινες σε μία νύχτα αντιστασιακός; Εσύ, που από τσιράκι της χούντας έγινες πρασινοφρουρός;

Εκείνο το καλοκαίρι που δούλεψα στο αεροδρόμιο, ήταν πλούσιο σε εμπειρίες. Για πρώτη φορά αντίκρισα τον Έλληνα μαζάνθρωπο σε τέτοια έκταση -τον είχα πρώτο-συναντήσει στην εξέγερση του Πολυτεχνείου αλλά από τα όρια της λεωφόρου Αλεξάνδρας την προηγούμενη χρονιά- και για πρώτη φορά άρχισε να με απασχολεί η  αγελαία συμπεριφορά του. Ποιά ανάγκη έκανε τόσες χιλιάδες κόσμου να πάνε στο αεροδρόμιο και να αποθεώσουν μετριότητες που εισέρρεαν από το εξωτερικό; από την  «βάρβαρη εξορία;». Οι μάζες, αδύναμες όντως πνευματικά, αναζητούν αρχηγούς για να τις καθοδηγήσουν, ανίκανες να πορευθούν στη ζωή με τις δικές τους δυνάμεις, γίνονται μέλη κομμάτων για να αποκτήσουν μία ταυτότητα, γιατί φοβούνται να μείνουν έξω από την ομάδα, γιατί διακαώς θέλουν να έχουν πρόσβαση στην εξουσία. Και εξουσία απόκτησαν όλα τα κόμματα ανεξάρτητα από το τι ποσοστά λάμβαναν στις εκλογικές αναμετρήσεις. Και αναλογικά με τα ποσοστά του κάθε κόμμα, εκπροσωπήθηκε ανάλογα στον δημόσιο βίο με τους δικούς του ανθρώπους. Μια Ελλάδα, μια ατελείωτη διαίρεση, παντού οι καλοί και οι κακοί, συνέχιζαν τον εμφύλιο από διαφορετικές ατραπούς. Στην χούντα εμφανίστηκε ο υπερπατριώτης, αυτός ο «ηθικός» από πάσης απόψεως Έλληνας, στην μεταπολιτευτική πατρίδα εμφανίστηκε ο κομματόφρων, το πιστό σκυλί της εξουσίας, ο νέο-ιδεολόγος με τους αγώνες του και την δική του σημαία. Παντού σημαίες, όλων των αποχρώσεων της ίριδας, παντού λάβαρα περήφανα, και πίσω τους μυριάδες πρόβατα με ψήφους. Ένας τεράστιος κουβάς με περιττώματα απέκτησε αίγλη.

 

Γράφουν οι

"Οι ένοικοι τού κόσμου"

 

 

 

 

 

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

Όταν με προσκαλούν σε ανοιχτές  συγκεντρώσεις γενικά ανταποκρίνομαι,χωρίς να με απασχολεί ιδιαίτερα το προφίλ του διοργανωτή. Προσέρχομαι, ακόμη και στις γενικές συγκεντρώσεις που διαβάζω στα έντυπα της πόλης, όταν το θέμα τους  αγγίζει τα ενδιαφέροντά μου. 


Μου αρκεί ότι στη <<πόλη του μονόλογου και της απουσίας κριτικής  >> κάποιος/κάποιοι αποφασίζουν να  προβάλλουν δημόσια τις απόψεις τους.
Δεν μου διαφεύγει,βέβαια,ότι ο έμπειρος διοργανωτής έχει το << πρώτο χέρι >>, ακόμη κι όταν  δέχεται  σκληρές ερωτήσεις.Ενσωματώνει στις επιδιώξεις του ακόμη και τις πιο αντιπολιτευτικές παρεμβάσεις.

Συνήθως, όταν προσέρχομαι με ενδιαφέρουν, κυρίως, οι πρώτες εντυπώσεις,η συμπεριφορά των προσερχόμενων και  η σχέση τους με τον διοργανωτή.Σ ένα βαθμό αντιλαμβάνεσαι την ειλικρίνεια και το βάθος των αισθημάτων κάτω από τις θορυβώδεις εκρήξεις ασπασμών και επιφωνημάτων( όταν βέβαια συμβαίνουν )

Στην  συγκέντρωση του Δήμαρχου στο ΠΑΛΑΙ, την περασμένη Κυριακή, θα πήγαινα,όχι βέβαια, για τον <<απολογισμό>>,γιατί πραγματικοί  απολογισμοί δεν  γίνονται με αυτό τον τρόπο. Απολογισμός μίας τετραετίας ,μπορούσε  να υπάρξει  μόνον εάν  στην πόλη υπήρχε συμμετοχή ( και συνεπώς γνώση ),εάν υπήρχε προπαίδεια δηλαδή ,βασικό στοιχείο της Δημοτικής πολιτικής ήταν ο εθισμός του Δημότη με τα ζητήματα της πόλης και  κατά τακτά ,τουλάχιστον,διαστήματα γίνονταν αντίστοιχες εκδηλώσεις. Ήταν, απλά, μία επιτυχημένη  προεκλογική συγκέντρωση ενός υποψήφιου Δήμαρχου από το πλεονεκτικό πόστο του εν ενεργεία Δήμαρχου.

Αν δεν είχα άλλη απασχόληση θα πήγαινα την Κυριακή στο ΠΑΛΑΙ , θα έβλεπα, θα οργιζόμουν ( μάλλον ) με τα ξεχειλίζοντα …αισθήματα συμπάθειας και σε λίγο θα έφευγα. Ποτέ δεν εξοικειώθηκα με το μέγα πλήθος και το μέγα πάθος συγκεντρώσεων ,όπως αυτή του Δήμαρχου ,όπως διάβασα και είδα στις φωτο…….Φαίνεται πώς είμαι μοναχικός τύπος…..

 

 

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου

 

 

 

Χρόνια πολλά, άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο,μαζί έχουμε δώσει αγώνες για  τα σχολεία, το ΠΑΛΑΙ,τον Δήμο, την κοινωνία…. 

Αγώνες που τους δώσαμε με ήθος, με συναδελφικότητα και αριστερό φρόνημα. Πρότυπο και οδηγός  αυτών των αγώνων  αποτελούσε, η πρόωρα αποδημήσασα, σπουδαία φίλη,  Ειρήνη Αστήθα. Αρκετοί ,τότε,είμαστε στον  μικρό Συνασπισμό. Τώρα,  είσαστε στον ΣΥΡΙΖΑ ,μεγάλο κυβερνητικό κόμμα (δεν σπεύδω να πω συστημικό κόμμα ) που επιμένει ότι είναι αριστερό κόμμα.
Αν είναι έτσι, θα περίμενε κανένας,εκεί που τουλάχιστον μπορούσε, όπως στην << Περιφέρεια Αττικής >>, θα διακρίνονταν, στοιχεία έστω, μίας αριστερής πολιτικής.

Δυστυχώς, τέτοια στοιχεία ,εμείς οι Γαλατσιώτες,δεν διακρίναμε στην πολιτική της κας  Δούρου. Αυτό που είδαμε ήταν, συνεννόηση Δούρου – Μαρκόπουλου και χρηματοδότηση ορισμένων έργων της πρώτης προς τον δεύτερο.Μέχρι εκεί και τίποτα παραπέρα. Η κοινωνία απούσα. Καμία αύρα αριστερή.
Αυτή την πολιτική την άκουσα να επιβραβεύεται σε πρόσφατη συγκέντρωση της Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ στο ΚΑΜΙΝΙ. 
Όμως, ας αγνοήσουμε  την κα Δούρου και ας ενσκύψουμε  στα  "δικά"  μας.

Φίλοι μου,έτσι εννοούσαμε την αριστερά στους κοινούς μας αγώνες,’όταν με την ` συντονιστική επιτροπή όλων των σχολείων της Γκράβας ``τρέχαμε στους Υπουργούς και  στον Μ.Μπαλτά( Διοικητή του Ο.Σ.Κ. ) και  τελικά επιβάλλαμε το πιλοτικό πρόγραμμα,ύψους 1,2 δις δραχμών (άλλαξε το τοπίο στην  Γκράβα) ;

Ξεχάσατε ότι φθάνοντας  μέχρι τα ‘άδυτα `` του ΟΣΚ ( τεχνικό συμβούλιο ) ,δεν εξασφαλίσαμε μόνον την έγκριση της πστωσης , αλλά ταυτόχρονα και την διαφάνεια, μέσα από την συμμετοχή της κοινωνίας ( οι εργολάβοι αναφέρονταν και στην<< συντονιστική >>με την  συναίνεση-προτροπή   του κ.Μπαλτά ).

Σημειώστε ότι τότε δεν είχαμε αριστερή κυβέρνηση , όμως, ο Μ. Μπαλτάς λειτουργούσε ως αριστερός,χάρις και στην δική μας αριστερή αντίληψη-πρακτική.Πάμε στο ΠΑΛΑΙ.Μαζί δεν  αγωνιζόμαστε το ΠΑΛΑΙ να γινει `` κυψέλη αθλητισμού πολιτισμού για την νεολαία της πόλης – περιοχής; ``

Προηγήθηκε  η προσφυγή στο ΣτΕ,και στην συνέχεια μαζί στήσαμε,το 2002 ,την << Συντονιστική επιτροπή φορέων και πολιτών Γαλατσίου και  Ε'  Δημοτικής Κοινότητας του Δ.Αθηναίων  >> ( Οι ολυμπιακοί αγώνες έγιναν το 2004 ).  Γνωρίζετε, συνεπώς,  από πρώτο χέρι, ποιΟς  ήταν ο ρόλος της  ``Περιφέρειας Αττικής ``  στο κορυφαίο για την πόλη  θέμα  και πόσο η πολιτική της ( Περιφέρειας) είναι υπεύθυνη για την  "λύση"  που έχει δοθεί και την   αδρανοποίηση  της επιτροπής. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στο << ΠΑΛΑΙ >> έχει καμία σχέση με την  διάφανη διαχείριση;

Διερωτάται κανένας, πόσο αριστερό χρώμα μπορεί να έχει ένας συνδυασμός στο Γαλάτσι,όταν προβάλλει  το επιχείρημα <<τα πράγματα πήγαν σχετικά καλά , μιας και η Δούρου έδωσε λεφτά στον Μαρκόπουλο και γίνανε έργα>> και ότι  η λύση που δόθηκε στο ΠΑΛΑΙ  είναι καλή !!. 

Κατακλείδα : Η παλεύεις με πυξίδα μία όσο γίνεται αριστερή πολιτική, ή αντιγράφεις τις πολιτικές και τις πρακτικές  των προκατόχων σου. Κι όταν κάνεις  το δεύτερο ,έχεις πάψει να είσαι αριστερός.Είσαι απλά ένας καλός άνθρωπος που δεν είναι και λίγο. Πρέπει,όμως να αφαιρέσεις την ετικέτα  "αριστερά ". Γιατί αριστερά σημαίνει διαφάνεια,διάλογος,συμμετοχή του πολίτη και ρίξεις με κατεστημένες νοοτροπίες – αντιλήψεις .

 

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου

 

 

 

 

 

 

Ο δήμος Γαλατσίου παρουσίασε πρόσφατα στην ιστοσελίδα του μια μελέτη του ΚΕΦιΜ (Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών «Μάρκος Δραγούμης») για την αποτελεσματικότητα των Δήμων της χώρας το 2017, θέλοντας να αναδείξει την αναγνώριση των επιδόσεων της Δημοτικής Αρχής σε πανελλήνιο επίπεδο, όπως μας λέει και ο τίτλος της σχετικής ανάρτησης.

Στην δημοσίευση αυτή ο δήμαρχος ισχυρίζεται ότι τα αποτελέσματα από την λειτουργία της Δημοτικής Αρχής είναι εντυπωσιακά σε τρεις κατηγορίες, στην συνολική αποτελεσματικότητα, στο κόστος λειτουργίας ανά κάτοικο και στα ανταποδοτικά τέλη ανά κάτοικο.

Αν όμως ρίξουμε μια προσεκτική ματιά στο πλήρες κείμενο της μελέτης θα διαπιστώσουμε ότι η εικόνα που σχηματίζεται για όλους τους δήμους της χώρας είναι μάλλον αρνητική, καθώς κανείς δεν βαθμολογείται με περισσότερες από 62,50 μονάδες με άριστα το 100.

Για τον δήμο μας όμως το 51,9% που συγκεντρώνει, σε συνδυασμό με την ανάλυση των επιμέρους δεικτών, αποδεικνύει με στοιχεία ότι κατά την τετραετία που πέρασε, το έργο της Δημοτικής Αρχής δεν ήταν αυτό που παρουσιάζει η ανακοίνωση του δήμου.

Ας δούμε αναλυτικά τα στοιχεία της μελέτης που αφορούν τον δήμο Γαλατσίου.

Συνολική κατάταξη : ο δήμος είναι πολύ κάτω από την δέκατη θέση και ανεβαίνει στην όγδοη στην υποκατηγορία των μεγάλων αστικών δήμων με βαθμολογία 51,45%, δηλαδή ελάχιστα πάνω από την βάση.

Οικονομική Διαχείριση : στο σημαντικότερο κομμάτι της έρευνας ο δήμος μας δεν εμφανίζεται στην πρώτη δεκάδα των μεγάλων αστικών δήμων, καθώς έχει βαθμολογηθεί με λιγότερο από 38,70 στα 70, δηλαδή και εδώ ελάχιστα πάνω, ίσως και κάτω από την βάση.

Συνολικό κόστος λειτουργίας : το Γαλάτσι βρίσκεται στην τέταρτη θέση των μεγάλων αστικών δήμων με σύνολο δαπανών 246€ ανά κάτοικο. Αυτό μεν αποδεικνύει ότι η λειτουργία της Δημοτικής Αρχής είναι η τέταρτη φθηνότερη μεταξύ των μεγάλων αστικών δήμων, αλλά δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση, απόδειξη της επαρκούς ικανοποίησης των αναγκών των δημοτών του.

Γενική εκτέλεση του προϋπολογισμού : ο δήμος βρίσκεται εκτός δεκάδας, παρουσιάζοντας απόκλιση μεγαλύτερη του 30% μεταξύ προϋπολογισμού και ισολογισμού, στοιχείο που μαζί με άλλα, εξηγεί και την δημιουργία των «πλεονασμάτων» για τα οποία είναι τόσο περήφανος ο δήμαρχος.

Απόκλιση μεταξύ προϋπολογισμού και ισολογισμού για το μισθολογικό κόστος : ο δείκτης είναι εκτός δεκάδας των μεγάλων αστικών δήμων με ποσοστό μικρότερο του 21%. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα, αυτό είναι το μόνο θετικό στοιχείο που παρουσιάζει η μελέτη για τον δήμο μας, καθώς δείχνει ότι μπορεί να προϋπολογίσει σωστά το συνολικό κόστος απασχόλησης και δεν δημιουργεί μη επαρκώς αιτιολογημένες υπερβάσεις κατά την διάρκεια του έτους.

Απόκλιση μεταξύ προϋπολογισμού και ισολογισμού για τις επενδυτικές δαπάνες : ο δήμος εμφανίζει ποσοστό μεγαλύτερο του 71%. Αυτό σημαίνει ότι τα περισσότερα από τα έργα που εντάσσονται στους προϋπολογισμούς του δήμου δεν υλοποιούνται σύμφωνα με τον προγραμματισμό ή δεν εκτελούνται ποτέ.

Δείκτης κόστους προσωπικού ως προς τις συνολικές δαπάνες : είναι εκτός δεκάδας των μεγάλων αστικών δήμων και μεγαλύτερος από 34%, στοιχείο που δείχνει χαμηλή παραγωγικότητα και αδυναμία πλήρους αξιοποίησης του διαθέσιμου ανθρώπινου δυναμικού.

Δείκτης επενδυτικών δαπανών : ο δείκτης επενδύσεων σε υποδομές, δρόμους, πεζοδρόμια, πάρκα κλπ ως προς τις συνολικές δαπάνες είναι μικρότερος από 13%, στοιχείο που επιβεβαιώνει απόλυτα την ανυπαρξία εκτέλεσης ουσιαστικών έργων υποδομής με ίδια κεφάλαια τα τέσσερα τελευταία χρόνια.

Ανταποδοτικά τέλη : η μέση επιβάρυνση κάθε κατοίκου του Γαλατσίου είναι για το 2017 68€ και κατατάσσει το Γαλάτσι στην όγδοη θέση μεταξύ των μεγάλων αστικών δήμων. Αν συνυπολογίσουμε ότι δεν έχει γίνει καμιά προσπάθεια για την ορθολογική και περιβαλλοντικά φιλική διαχείριση των απορριμμάτων, το κόστος αυτό θεωρείται εξαιρετικά υψηλό.

Δείκτης λειτουργίας συσσιτίων και σχολικών γευμάτων : σε μια λειτουργία βαρύνουσας σημασίας σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, ο δήμος Γαλατσίου δεν έχει παρουσιάσει καμιά δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να μην αναφέρεται στους βαθμολογούμενους δήμους της μελέτης.

Το πλήρες κείμενο της μελέτης είναι διαθέσιμο στην διεύθυνση : http://www.myota.gr/wp-content/uploads/2019/01/epidoseisdimon-1.pdf

 

Κοσμάς Παυλίδης

Αναλυτής Συστημάτων

 

 

                                          

Δεν  έφθανε η μόνιμη παραχώρηση στους Σκάι κ.λ.π.των δύο σπουδαίων αιθουσών .Ήρθε και η καταιγιστική διαφήμιση των εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται στο ΠΑΛΑΙ, που έχουν κάνει το Γαλάτσι σημείο πανελλαδικής αναφοράς.Περνάει η αίσθηση ότι η πόλη μας έχει …προκόψει πολιτιστικά .Τα επιτυγχάνει αυτά η διαφήμιση.
Ορισμένα μόνον ερωτήματα :

- Ο ηχοφωτιστικός και λοιπός εξοπλισμός ( καθίσματα κ.λ.π. ) στη μεγάλη σάλα θα φύγουν από το χώρο, όταν τελειώσει αυτός ο κύκλος των εκδηλώσεων;

- Αληθεύει ότι ο εξοπλισμός και  οι τεχνικοί που έστησαν την εγκατάσταση ( ριζική ανακαίνιση  του χώρου) ήταν εισαγόμενοι;

- Μήπως οι επιχειρηματίες ήρθαν για να μείνουν;

- Πόσοι Γαλατσιώτες –γαλατσιώτισες, δούλεψαν τις ημέρες αυτές στο ΠΑΛΑΙ ( έστω σαν παρκαδόροι); Τι έκανε ο Δήμος προς τούτο;

- Ο ρόλος,η συμμετοχή του Δήμου στα έσοδα μήπως εξαντλείται στην προσφορά καθαριότητας των χώρων με ανοιχτό το θέμα της δαπάνης του ηλεκτρικού ρεύματος;

- Ποιος και με τι όρους έχει υπογράψει την σύμβαση παραχώρησης των εγκαταστάσεων; Η  Ε.Τ.Α.Δ.; Ποιος ο ρόλος του Δήμου;

- Στην πόλη της αφωνίας,οι αθλητικοί σύλλογοι που έκαναν χρήση του  χώρου των εκδηλώσεων , πως αντιμετωπίζουν την κατάσταση;   Δεν ακούσαμε κάτι σχετικό με τις        "ωραίες"  προηγούμενες κουβέντες των αθλητικών παραγόντων,ορισμένοι από τους οποίους  φιλοδοξούν να σώσουν την πόλη και πάλιν (!)… χάριν της νεότητας! 

- Ο περιαύλιος πράσινος χώρος μήπως πρέπει να θεωρηθεί `` προστατευόμενος``;

- Τι αισθήματα προκαλεί σε ``ταγούς`` και σε ``αιρετούς``,συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης,  ο βανδαλισμός του με την μετατροπή του σε άναρχο  γκαράζ Ι.Χ. αυτοκινήτων και σκουπιδιάρικών; 

- Το "νεκροταφείο " αυτοκινήτων και μηχανών (σε άλλη πλευρά), σε ποια λογική και σε ποια αισθητική υπακούει; Το μικρό κακό  τώρα, αν αφεθεί θα γίνει μεγαλύτερο.
Έτσι πραγματοποιούνται τα οικολογικά ανομήματα : σιγά – σιγά και με πολύ   `` λογική ``

-Αν αυτά γίνονται ερήμην του Δήμου ( πολύ απίθανο ) τι είδους αντίδραση έχει προβάλλει ο Δήμαρχος και Δημοτικό Συμβούλιο; Πότε και με ποιό τρόπο ενημέρωσαν τους πολίτες; Ούτε κουβέντα από τους ``περί τον πολιτισμό`` περισπούδαστους παράγοντες της πόλης. Τέλος,στην  πόλη του αυτοκινήτου, η ασήμαντη πρόνοια για τον πεζό ( άσπρες διαγραμμίσεις)   που παντού έχουν χάσει το χρώμα τους, μήπως πρέπει να…ασπρίσουν; 

 

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου