e-Galatsi

σερφάροντας στο Γαλάτσι

Ήταν γιορτή  που την " υπέγραφε" , εκτός από τον Δήμαρχο ,όχι ο αρμόδιος επί του πολιτισμού και των εκδηλώσεων Δημοτικός παράγοντας ,αλλά αναρμόδιος, απλός τώρα, δημοτικός σύμβουλος . 

Πρόκειται για την γιορτή του Δήμου Γαλατσίου που για δεύτερη χρονιά συνδιοργάνωσε, την τσικνοπέμπτη ,με την Ενωση γεωργικών συνεταιρισμών Νάξου στο περίβολο του ΠΑΛΑΙ.
Δεν γνωρίζω αν ο Πίκουλας θα πλουτίσει το παρόν σημείωμα με γιορτινές  φωτογραφίες.    Οι εικόνες ( φωτογραφίες ) είναι εύγλωττες ,αξίζουν όσο χίλιες λέξεις , όταν βέβαια είναι "αντιπροσωπευτικές", όταν δηλαδή ο φωτογράφος δεν παρασύρεται από τις  "συμπάθειές"  του και αφήνει το φακό να κάνει τη δουλειά του .Γιατί υπάρχουν και φωτογραφίες παραπειστικές, φωτογραφίες σκοπιμότητας…

Τι είδους πολιτισμό παράγει  και Ποιά, άραγε ,είναι η αισθητική μίας εικόνας που απεικονίζει μία πολύ  μεγάλη ουρά ανθρώπων, στοιχισμένων σε ορθή γωνία  σε δημόσιο χώρο  για να παραλάβουν τα  "ναξιακά παραδοσιακά εδέσματα"   που τελικά ήταν ένα σουβλάκι, λίγες πατάτες και μία πίτα;
Άραγε μία φωτογραφία που προβάλλεται στην τηλεόραση με θετική σημείωση , προκαλεί τα ίδια αισθήματα  με αυτά του επισκέπτη που παρακολουθεί από κοντά αυτή την  ουρά αλλά και την παράπλευρη διασκέδαση ( μουσική- χορός ) ;

Όταν  κανάλια και "δημοσιογράφοι" σχολιάζουν την δημόσια  εικόνα της ουράς και την περνάνε   ως δείγμα ενδιαφέροντος των  "αρχών" για τις ανάγκες και την διασκέδαση των λαικών στρωμάτων,  τι τελικά μένει; Ποιος σκοπός υπηρετείται;
Αυτή η συρροή τόσων ανθρώπων είναι αποτέλεσμα ανάγκης να διασκεδάσουν;
Μήπως άμεσης βιοτικής ανάγκης τους στην εποχή της κρίσης  ;
Μήπως, αποτελεί κεκτημένη συμπεριφορά ορισμένων ανθρώπων που σπεύδουν  ισοπεδωτικά;                    

Τέλος , οι αρχές, ειδικότερα αυτές που από τη φύση τους είναι πιο κοντά στο πολίτη,  πρέπει να αναλαμβάνουν έργα και καθήκοντα  που υπερβαίνουν τις δυνατότητές τους,με συνέπεια να εκτίθεται  ο πολίτης, ακόμη κι όταν τούτος είναι πρόθυμος ;
Δεν πρέπει οι αρχές  να προγραμματίζουν και να υλοποιούν εκδηλώσεις  με όρους αξιοπρέπειας του πολίτη;
Οπωσδήποτε οι αρχές οφείλουν να  διαμορφώνουν δημόσιο  ήθος. Αλλιώς να αφήνουν την πραγματικότητα να μιλάει. 

    

Toυ Ίκαρου Πετρόπουλου

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου 

 

Καλοπροαίρετος όπως πάντα, έσπευσες με ενθουσιασμό μικρού παιδιού, να προσέλθεις στην συγκέντρωση στο ΚΑΜΙΝΙ  ,να τους μιλήσεις και να τους πείσεις με τα …ακλόνητα ευρολιγούρικα επιχειρήματά σου. Τι σημασία είχε για εσένα ότι η συγκέντρωση είχε χρώμα ΛΑΕ και ότι εισηγητές ήταν ο Στρατούλης και ο Λαπαβίτσας!.
Για σένα υποχρέωσή τους ήταν να σε ακούσουν (παρόλο που δεν προβλέπονταν ),γιατί " έχεις σπουδάσει οικονομικά ,κουβαλάς τραπεζική εμπειρία 30 χρόνων και είσαι κοντά στο ΣΥΡΙΖΑ" .
Ηλία , φίλε μου καλέ, σου διέφυγε ότι όλοι, μα όλοι εκεί (,ελάχιστες οι εξαιρέσεις) ήταν αριστεροί και μάλιστα πολύ αριστεροί .Και οι πολύ αριστεροί είναι και οικονομολόγοι, όσο εσύ( ! ) και κοινωνικοί επιστήμονες και ….κατέχουν παν το επιστητόν!.
Πραγματικά, δεν γνωρίζω τι θα ακολουθούσε, αν την αξιοθαύμαστη  θρασύτητά σου με την οποία επέβλλες την παρουσία σου στο βήμα, δεν την ακολουθούσε η εισαγωγή σου που ξεσήκωσε τα.. πλήθη.
Λές να τους έπειθες ; Μήπως η κάθοδός σου από το βήμα να μην ήταν και τόσο ομαλή;
Κι εγώ βιαζόμουνα, έπρεπε να φύγω.                                                                                                                    
Θα μπορούσαν οι μικρόσωμοι  Πίκουλας και Κελεπούρης ;
Θυμάμαι μία αντίστοιχη σκηνή στο Δημαρχείο ,σε επίσης αριστερή συγκέντρωση, όπου κάτι φίλοι καταφέραμε και σε …σώσαμε.
Ηλία, γιά κάτι τέτοια σε αγαπάμε, γιατί σε όλα τα άλλα εκτός από την πολιτικοκομματική σου θεώρηση, λειτουργείς ως πραγματικός αριστερός. Και αριστερός δεν είναι εκείνος που αμολάει αριστερά φληναλήματα  ,αλλά εκείνος που πράττει αριστερά.

Τέλος,Ηλία, πιστεύεις ακράδαντα στα δικά σου. Στήσε όμως, ρε παιδί μου ,και αυτί στο τι λένε οι άλλοι. Μπορεί να μετριάσεις την απόλυτότητά σου, γιατί κι εσύ ,σαν αριστερός από καταγωγή, την κουβαλάς την πουτάνα την απολυτότητα ,που να πάρει ο διάλος.  

ΥΓ.Το "επεισόδιο" διαδραματίστηκε στην Εκδήλωση συζήτηση της Λαικής Ενότητας στο Καμίνι την Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου,με θέμα την έξοδο από την Ευρωζώνη και την νομισματική κυριαρχία της Ελλάδας.Εκεί λοιπόν ο Ηλίας ζήτησε να τοποθετηθεί από το Βήμα της εκδήλωσης.....

 

Toυ Ίκαρου Πετρόπουλου

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου 

 

Στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο ( 26.1.17 ), πολλοί  Δημοτικοί σύμβουλοι ,με τις ομιλίες τους ,  ανέδειξαν τα στοιχεία της προσφοράς στη πόλη  και της   σοβαρότητας ,της ευθύνης , της γνώσης ,της καλοπροαίρετης διάθεσης που χαρακτήριζαν τους εκλιπόντες Βασίλη Παπαδιονυσίου  και  Θανάση Μπούρα . Ορισμένοι μίλησαν για παρακαταθήκη τους.


Όμως , τα στοιχεία της… παρακαταθήκης εξαφανίστηκαν, αμέσως με το τέλος των τιμητικών για τους θανόντες ομιλιών , και την διακρίβωση ότι το θέμα της υπέρογκης οφειλής του Δήμου στην ΕΥΔΑΠ ,για το οποίο πριν μέρες ο Δήμαρχος είχε καλέσει σε σύσκεψη τους επικεφαλής των παρατάξεων, δεν ήταν στα θέματα της ημερήσιας διάταξης, όπως αναμένονταν.

Το θέμα αυτό ανέδειξε την πλημμελή διαχρονική  λειτουργία του Δήμου .Η απουσία στοιχείων ,η μη υπεύθυνη παράδοση της εξουσίας από αιρετό σε αιρετό, η προσωπική διοίκηση κατά την ικανότητα ,τις επιδιώξεις αλλά και τις αδυναμίες  κάθε Δήμαρχου, απεκάλυψαν, για μία ακόμη φορά, ευθύνες που όχι μόνο αρνούνται να αναλάβουν οι "επίγονοι" κάθε Δήμαρχου, αλλά κουνάνε και το χέρι! 

Η ένταση χτύπησε κόκκινο, με κορύφωση απαράδεκτους προσωπικούς χαρακτηρισμούς, και οδήγησε σε δύο διακοπές της συνεδρίασης και σε αποχωρήσεις 

Οπωσδήποτε η παραπάνω  γενική αναφορά στη συνεδρίαση αδικεί παρατάξεις και  πρόσωπα που ορισμένα, της αριστερής κυρίως πλευράς,   στέκονται στο ύψος τους. Ένα όμως συνοπτικό σημείωμα δεν προσφέρεται για προσωπική κριτική και για επιβραβεύσεις. Θα σταθώ, όμως ,σε αναφορές που έγιναν  για τις:
`` παρανομίες``,τις καταλήψεις των κοινόχρηστων - κοινωφελών χώρων στη Λ.Βέικου , στην τριτοκοσμική εικόνα  στο παλιό τέρμα `` .Θα σταθώ και στην απάντηση του Δήμαρχου: ` Ο νόμος τους δίνει το δικαίωμα .Οι πολεοδομίες έχουν το θέμα. εμείς δεν έχουμε πολεοδομία .Τα χέρια του Δήμαρχου είναι δεμένα ``                                                                                                                                                               

Δυστυχώς ,δεν είναι έτσι. Η ΔΡΑΣΗ στην οποία αναφέρθηκε ο Δήμαρχος , έχει κατ επανάληψη καταγγείλει, στην ώρα τους, συντελούμενες παρανομίες στη Λ .Βέικου, τόσο στο Δήμο, όσο και στο Α. Τ .Γαλατσίου .Το  τελευταίο έδειξε αντίδραση άμεση, δεν την εκδηλώνει, όμως,  ο Δήμος .Ο Δήμος, προτιμά να κρύβεται πίσω από τη χαμένη στα χαρτιά της πολεοδομία (  Ν .Ιωνίας ) και να κινείται με καθυστέρηση και γραφειοκρατικά, αντί να οργανώσει δική του πολεοδομία που ο Νόμος του παρέχει. Τελικά οι παρανομίες   νομιμοποιούνται με την καταβολή προστίμου!.

Αν οι διαδοχικές  Διοικήσεις του Δήμου Γαλατσίου που βολεύτηκαν και  βολεύονται με την " καθημερινότητα" , κατανοούσαν την σημασία που έχουν τα δομικά προβλήματα της πόλης , όπως το κέντρο πόλης, το  ΠΑΛΑΙ, το Άλσος ,η  Δασική – αναδασωτέα , και οπωσδήποτε οι  παρανομίες ,  η πόλη δεν θα είχε μείνει τόσο πίσω ,ακόμη και συγκριτικά με άλλους γειτονικούς Δήμους. Αν ο Δήμος είχε όραμα και πολιτική, ως προς τις καραμπινάτες ενοχλητικές παρανομίες, θα αξιοποιούσε τις αποφάσεις του ΣτΕ  που η ΔΡΑΣΗ  υπέβαλλε  και στον σημερινό Δήμαρχο και στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Η προσφορά, όμως, και οι προτάσεις  της ΔΡΑΣΗΣ  στην αντιμετώπισή τους, δεν χωράει στην πολιτική της "καθημερινότητας" που κατατρώει Δημάρχους ,παράγοντες και Δημοτική Συμβούλια .  

Του Ίκαρου Πετρόπουλου


Διαβάστε περισσότερα του ιδίου 

 

Καιάδας: το βάραθρο κοντά στην αρχαία Σπάρτη, δίπλα στο δημόσιο δρόμο Σπάρτης-Καλαμάτας. Μερικοί τον ταυτίζουν με τους «Αποθέτες», όπου εκεί οι αρχαίοι Σπαρτιάτες λέγεται ότι έριχναν τα ανάπηρα ή καχεκτικά βρέφη προκειμένου έτσι να διασφαλίσουν την ευγονική της φυλής τους. Σύγχρονες έρευνες έχουν αποδείξει ότι αυτό τελικά δεν ήταν αλήθεια. Για τη Σπάρτη και τους Σπαρτιάτες. Στη σύγχρονη Ελλάδα, όμως, ο μύθος επιστρέφει αμετάκλητα. 

Στην Ελλάδα της κρίσης, της αποπληρωμής χρεών, της κυβερνητικής ανικανότητας, της μη εφαρμογής των υπογραφόμενων μέτρων, που οδηγεί σε νέα σκληρότερα μέτρα, τα «χαλασμένα παιδιά» κοστίζουν. Οι παροχές για την ειδική αγωγή ( λογοθεραπεία, εργοθεραπεία κλπ) ουσιαστικά μηδενίζονται, εξαιτίας του νέου καθεστώτος, στο οποίο υποχρεωτικά μπαίνουν οι θεραπευτές, στα πλαίσια της νεας σύμβασής τους με τον ΕΟΠΥΥ.

Η φίλη και συνάδελφος Ειρήνη Ζαζάνη, που ζει σε ένα κυκλαδονήσι, ανέλαβε να γίνει η φωνή των πασχόντων γονέων και παιδιών. «Τα παιδιά μας μάχονται καθημερινά με τους ειδικούς θεραπευτές τους να περπατήσουν, να μιλήσουν, να πιάσουν το κουτάλι, να αυτοεξυπηρετηθούν». «Κόβονται οι παροχές για την ειδική αγωγή. Πώς θα συνεχιστεί αυτός ο καθημερινός αγώνας μας»; «Αν κλείσει το ένα και μοναδικό Κέντρο Ειδικών Θεραπειών στην περιοχή μας, όλα αυτά τα αθώα πλάσματα που κυριολεκτικά παλεύουν για τη ζωή και το μέλλον τους καταδικάζονται.  Μην τους κλέβετε λοιπόν την ελπίδα. Μη διώχνετε και τους λιγοστούς θεραπευτές που γενναία επέλεξαν να εργαστούν στην επαρχία». «Δεν κόψατε αγαθό πολυτελείας, αλλά το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανθρώπινου πλάσματος να ζήσει σε μια πολιτισμένη κοινωνία». «Καταδικάζετε τα παιδιά μας στην αναπηρία για δεύτερη φορά. Σε έναν κόσμο που είναι φτιαγμένος για τους «τέλειους», τους «φυσιολογικούς» και τους «χρήσιμους» τα παιδιά μας προσπαθούν σκληρά να καλύψουν την απόσταση που τους χωρίζει και να γίνουν κι αυτά μέρος της κοινωνίας». «Υποτίθεται ότι το Υπουργείο μας ονομάζεται Υγείας και Πρόνοιας. Πώς προνοεί, όταν καταδικάζει αυτά τα παιδιά; Αυτά τα παιδιά που έχουν κινητικά προβλήματα, που δεν ελέγχουν τις κινήσεις τους, που έχουν διάσπαση προσοχής, που δεν μιλάνε, που… Κι ορίσατε εν μια νυκτί τη μοίρα και την εξέλιξή τους». «Τα παιδιά μας δεν είναι αντικείμενα ή μηχανές για αν καθορίζετε εσείς πότε, πώς και πόση διάρκεια θα έχει η συνεδρία τους. Κάθε αλλαγή, κάθε διακοπή, κάθε υποβάθμιση της θεραπείας είναι επιζήμια για αυτά. Για οποιαδήποτε μεταρρύθμιση ή εξυγίανση στις ειδικές θεραπείες θα έπρεπε να έχετε σαν σημείο αναφοράς τα παιδιά και πώς θα βελτιώσετε τις ήδη υπάρχουσες δομές και συνθήκες. Ελπίζουμε να μας ακούσετε, ώστε κανένας να μην αδικηθεί, κανένας να μην στερηθεί αυτά που δικαιούνται και κανενός τα όνειρα να μην σταματήσουν».

Αυτές είναι οι κραυγές των γονιών προς την Πολιτεία. Στις οποίες δεν έχουμε το δικαίωμα να κλείσουμε τα αφτιά μας. 

Της Ειρήνης Χατζούδη

 

 

Δεν βρέθηκε χώρος για Ελληνικά ακούσματα!    

Δεν είναι απαραίτητο να είναι κάποιος  "Ελληναράς"` - ξιπασμένος προγονολάτρης. Αρκεί να είναι Έλληνας  πολίτης που νοιώθει καλά  με την εθνικότητά μου, με τις παραδόσεις της χώρας μου , τα τραγούδια της, τους ρυθμούς της , τη μουσική της και βέβαια με τους Έλληνες δημιουργούς πολιτισμο.
Τούτο, ουδόλως σημαίνει ότι πιστεύει σε κλειστά σύνορα, αναφορικά με την τέχνη. Αντίθετα θεωρεί ευεργετική την όσμωση και αλληλεπίδραση  (όχι επιβολή ) των πολιτισμών. Δεν θεωρεί ,όμως,  ευεργετική την αντιγραφή δυτικών προτύπων.                                        
Ο Έλληνας πολίτης, αυτός ο πατριώτης και διεθνιστής,  μπορεί να διαθέτει   το κριτήριο του μέσου  (όχι άσχετου – αδιάφορου ) πολίτη – ακροατή, χωρίς να είναι απαραίτητο , να διαθέτει ειδική γνώση γύρω από την μουσική και να μην δύναται να εκφραστεί  με μουσικούς όρους, ούτε να   "χάνεται"  αναζητώντας  την αφετηρία – πηγή  κάθε ακούσματος….                                                                                                                                
Γιατί αυτός ο Έλληνας , που έζησε στο Γαλάτσι ,όλη την γιορταστική περίοδο, έπρεπε να συμβιβαστεί  με τα  μουσικά ακούσματα στη λεωφόρο Βέικου, στα πλαίσια των Δημοτικών εορταστικών εκδηλώσεων ;                                                                                                                                
Γιατί έπρεπε να νοιώσει ότι βρίσκονταν σε δυτικές πρωτεύουσες  του Βορρά ,( π.χ.  Βιέννη –Κοπεγχάγη), ίσως Ν. Υόρκη….;
Μήπως δικαιολογείται η απορία -  λύπη του , γιατί οι μουσικές  παραδόσεις  της χώρας του, δεν είχαν  τον απαιτούμενο χώρο στις χριστουγεννιάτικες  γιορτές στη πόλη του;
Μήπως δικαιολογείται η απαίτησή του να μην έχουμε και του χρόνου τα ίδια;
Μήπως ,έστω αργά ,πρέπει να ανοίξει η "περί πολιτισμού"  κουβέντα και στη πόλη μας;  

Toυ Ίκαρου Πετρόπουλου

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου 

 

Διαλέξτε-επιλέξτε από την μοναδική βεντάλια αποχρώσεων. Εμπνευστείτε από ένα χρώμα της συλλογής μας από στόκο σπατουλαρίσματος έως χρωματικό μέικ απ απάνθρωπης υποκρισίας.

Άριστη καλυπτικότητα όλων των ψευτοϊδεολογικών πολιτικών συνδυασμών. Απέξω κούκλα και μέσα πανούκλα. Απέξω "Ευρώπη των Λαών" των αφελών και μέσα "Deutschland ueber alles" των βαρβάρων ή "Γερμανική Ευρώπη" που οδηγεί σε συντριβή ολόκληρους λαούς.

Οι Γερμαναράδες με σερβιτόρα την συνημμένη πολύχρωμη πολιτική μαριονέτα, προσφέρουν τα δηλητηριώδη "ζαχαρωτά" ως δήθεν υγιεινά "πακέτα στήριξης" (διάβαζε αεριτζίδικους λογιστικούς αριθμούς από το τίποτα) και τα συνοδεύουν με εξευτελιστικές περικοπές (μνημόνια), υπεξαίρεση των αποταμιεύσων (capital control, psi, deposits haircut, bail in), δημοσιονομική επικυριαρχία, (αύξηση φόρων, μείωση παροχών)στραγγαλισμό της οικονομικής πολιτικής (μηδενισμός δανειοδότησης, "αποξήρανση" ρευστότητας, πλαστικό χρήμα) σφετερισμό της εθνικής κυριαρχίας (εξωτερική διακυβέρνηση, γκαουλάιτερς), μαφιόζική αρπαγή της ελληνικής δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας.

Η κορυφαία μόδα στο χρώμα έρχεται κατευθείαν από την ναζιστική Γερμανία και πλασσάρεται στην Ελλάδα μέσω του δικτύου των ελληνόφωνων κοινοβουλευτικών μεταπρατών. Εξερευνήστε τις σύγχρονες αποχρώσεις του γερμανικού εντομοκτονικού χαμαιλεοντισμού στο κατάστημα της γερμανικής αντιπροσωπείας στην "ελληνόφωνη βολή των βολονταριστών", στην οποία έχουν επιλεγεί/διοριστεί, εν πολλοίς, πολιτικά, συμπλεγματικά, ανθελληνικά, αντικοινωνικά ανθρωπάκια, που πωλούν όχι μόνο ιδεολογικά χρώματα, αλλά και την ίδια τους την μάνα, για να τα κονομήσουν και να αναδείξουν την ποταπότητά τους. Ανάλγητο σλόγκαν τους είναι "Να πεθάνει η Ελλάδα και να ζήσουμε εμείς" και αδελφίστικο σύνθημα "Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο πισινός μας".

Κοντά σ αυτούς και οι λοιπές ραδιοτηλεοπτικές και δημοσιογραφικές ορντινάντσες, που έχουν προσληφθεί από την γερμανική Πρεσβεία και τις μασονικές στοές της νέας τάξης πραγμάτων, για να προπαγανδίζουν στους καλοκάγαθους την ηθική του ρακένδυτου ραγιά-τεμπέλη-καραγκιόζη, του αιώνιου οφειλέτη, του χαζοχαρούμενου κοσμοπολίτη, του βλάκα οικοδεσπότη εκατομμυρίων λαθρομεταναστών από όλα τα μήκη και πλάτη της γης.

• Τώρα ξέρεις Έλληνα και Ελληνίδα: Κάθε φορά που δίνεις αξία στα γερμανικό πολιτικό χρωματολόγιο της αδίστακτης υπηρέτριας Μέρκελ και του πολιτικά χαμερπούς Σόιμπλε. Κάθε φορά που εκτιμάς ή ανέχεσαι τους ελληνόφωνους κοινοβουλευτικούς μεταπράτες. Κάθε φορά που ανοίγεις το χαζοκούτι ή ξεφυλλίζεις μια φυλλάδα του ξενοκίνητου δημοσιογραφικού τύπου.

• Ναι, τώρα ξέρεις Έλληνα και Ελληνίδα: Οι Γερμαναράδες ξανάρθαν, όχι με πάνσερ, στούκας και αλεξίπτωτα, αλλά με πολύχρωμα "συνολάκια", φανταχτερά καθρεφτάκια (οικονομική "βοήθεια", ΔΝΤ, ESM)) και νέα σιωπηλά όπλα μαζικής φασιστικής καταστροφής. Μολύνεσαι με καρκινικά κύτταρα και αργοπεθαίνεις συμπατριώτη, όταν έρχεσαι σε επαφή με τέτοια υλικά και χρώματα. Χάνεις τη δουλειά σου, το βιος σου, την υγεία σου. Χάνεις τα παιδιά σου, την πατρίδα σου, την αξιοπρέπειά σου. Γίνεσαι παριάς, δουλοπάροικος, γύφτος, ναρκομανής και χανουμάκι!

• Τώρα λοιπόν ξέρεις Έλληνα και Ελληνίδα τι πρέπει να κάνεις, ποιο είναι το modus operandi: "Περιφρόνησε / Μίσησε / Απαξίωσε τα πολιτικά ανδράποδα. Σταμάτα να κάνεις like στους θύτες σου. Κοινωνικοποιήσου, συλλογικοποιήσου. Πέρασε κατά το δυνατόν σε πολιτική ανυπακοή. Γίνε ενεργός πολίτης. Δείξε απροκάλυπτα ότι προβληματίζεσαι, ότι υποφέρεις. Διαμαρτυρήσου προς πάσα κατεύθυνση στην ενδοχώρα και στο εξωτερικό. Πέρασε μέσα από τις συλλογικότητες και γενικά μέσα από την καθημερινή συμπεριφορά σου την δική σου πολιτική ιδεολογία, το προσωπικό σου πρόταγμα. Turn off tv"!

• Σήμερα Έλληνα και Ελληνίδα ξέρεις και μπορείς ακόμα να αντιδράσεις, να αντισταθείς! Αύριο τα παιδιά σου, τα εγγόνια σου και οι επόμενες γενιές Ελλήνων (όσο θα υπάρχουν), δεν θα ξέρουν και δεν θα μπορούν!

Του Αθανάσιου Καρανάσιου

 

Πολιτικού Μηχανικού - Επιμελητή

Λένε ότι η ηλικία σε σχέση με την νεότητα είναι μειονέκτημα.  Κι όμως ,μερικές φορές ,όχι μόνο φιλοσοφικά, η  ωριμότητα σου προσδίδει πλεονεκτήματα .Τούτο συνέβη  στις 2.11.16 στο `` ΚΑΜΙΝΙ `` στην εκδήλωση του ΚΚΕ :  " Για τα 70 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού στρατού Ελλάδας".                                                                                                      
Έχοντας  "εισπράξει ", στο χωριό μου , το τρομακτικό κλίμα σε βάρος , όχι μόνον των αγωνιστών του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ που, μετά τα Δεκεμβριανά ( 1944 ) ,  αναζητούσαν μία ήρεμη και αξιοπρεπή ζωή , αλλά και γενικότερα κάθε έντιμου πολίτη που δεν συμβιβάστηκε με τη ξένη κατοχή και το φασισμό  (λευκή τρομοκρατία )  και δεν συντασσόταν με την "έννομη τάξη" που διαμόρφωναν τα   αποκρουστικά καθάρματα –αλήτες, δοσίλογοι συνεργάτες των κατακτητών   ( βρέθηκαν τιμητές αντί παραδειγματικής τιμωρίας ) χάρηκα, από καρδιάς , ακούγοντας την κύρια εισήγηση.                                                                                                                      

Λίγες φορές έχω παρακολουθήσει  τόσο τεκμηριωμένη και, κυρίως, αντικειμενική παρουσίαση των γεγονότων μίας πολυτάραχης περιόδου, ιδιαίτερα μετά την απελευθέρωση και την αποχώρηση των Γερμανών και τον σχηματισμό της πρώτης εθνικής κυβέρνησης υπό τον Γ. Παπανδρέου  ( Συμφωνία Γκαζέρτας, συμφωνία Βάρκιζας, η ευθύνη του Ζαχαριάδη, οι λαθεμένες εκτιμήσεις της ηγεσίας , ο ρόλος της ΕΣΣΔ, η ζωή στις απελευθερωμένες περιοχές , η συμμετοχή και η αποχώρηση από την κυβέρνηση `` εθνικής σωτηρίας `` , η αποχή  από τις εκλογές to 1946…).  Ήταν τόσο κοντά σε εκείνα που εγώ  "φέρω" σαν παιδάκι της κατοχής  και στα όποια, όχι μονόπλευρα, διαβάσματά μου.                                                                                                                                    

Στέκομαι στην αναφορά του ομιλητή  σχετικά με τις μετακινήσεις  μελών του κόμματος σε άλλα κόμματα .Δεν άκουσα συνηθισμένους χαρακτηρισμούς  αλλά ερμηνεία:  "πίστεψαν ότι η χώρα θα βρεθεί σε τροχιά σοσιαλισμού με τις μεταρρυθμίσεις " .                

Τούτο σε αντίθεση με την βασική θέση του ΚΚΕ ότι  ο  πόλεμος Κεφαλαίου  και εργατικής τάξης είναι αδυσώπητος, είναι συνεχής , δεν χωρούν φτιασιδώματα ούτε συμβιβασμοί και κάτω από οιασδήποτε συνθήκες ( ακόμη και πολέμου ) προέχει ο ταξικός αγώνας . Κοντολογίς, ο άνθρωπος (δεν συγκράτησα το όνομά του ) τίμησε  τη δυνατότητα   να συζητούν  οι άνθρωποι  μεταξύ τους ( ακόμη  και οι κομμουνιστές – αριστεροί ) .                                   

Κι αν καταφέρουν αυτό, για μία γεμάτη συγκλονιστικά γεγονότα ιστορική  περίοδο ( 1940 – 1944 και  1945 – 1949 ),επόμενο θα είναι να  ανοίξουν και να συνεχίσουν τη συζήτηση για την επίσης ιστορική – συμπυκνωμένη  σημερινή περίοδο που ξεκινάει από   το 2008- 2010 και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το τέλος της  και τις καταλυτικές ( ; ) συνέπειες επάνω στο λαό.  Ένα λαό που με βάση το μάθημα της τότε `` αυτοάμυνας ``.των λαθών  και της τιμημένης ήττας  , θα πρέπει  να αναζητήσει το δρόμο της αποτελεσματικής άμυνας στην καταιγιστική επίθεση που σήμερα  δέχεται .Και τούτο επείγει.

 

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

6.11.2016

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου 

ΠΡΟΣ : κ .Γ .Καμίνη ,Δήμαρχο Αθήνας                                                                                                                

κ .Ν. Τόσκα,  Αν. Υπουργό προστασίας του πολίτη

Κ. Δήμαρχε , κ. Υπουργέ

Άκουσα ``στις ειδήσεις " ότι ένα βράδυ, πριν τα χριστούγεννα ,  στη Πατησίων , στην οδό Στουρνάρη ,δίπλα  στο Πολυτεχνείο, έκαψαν τρία τρόλεi  και ότι οι οδηγοί αρνούνται να οδηγήσουν τα οχήματα στη περιοχή ,φοβούμενοι την σωματική τους ακεραιότητα.

Άκουσα, επίσης , ότι οι  δράστες είναι "αναρχικά στοιχεία", "Μπαχαλάκηδες" , "Eξάρχεια" ,"ακροαριστεροί`…….

Διάβασα, στη συνέχεια στις εφημερίδες  ότι, ο κ. Δήμαρχος ``τα έβαλε`` με τον Υπουργό  κ. Ν. Τόσκα, εγκαλώντας τον για πλημμελή αστυνόμευση της πόλης και ότι η  Ν.Δ. ζήτησε  την παραίτησή του

Βλέπω ,έκτοτε , περαστικός, 2-3 ημέρες εβδομαδιαίως, ότι στο χώρο επικρατεί πλήρης ηρεμία και διακριτή παρουσία της αστυνομίας κι ότι δίπλα στο πολυτεχνείο, εδώ και καιρό ,στην οδό Τοσίτσα, προβάλλει εκνευριστικά ο σκελετός ενός κατακαμμένου περίπτερου με τα αποκαΐδια, άλλα να κρέμονται  και άλλα να έχουν προκλητικά αφεθεί, μέσα αλλά σε μικρή ακτίνα από τον αποκρουστικό σκελετό του παλαι – ποτέ περιπτέρου

Διερωτώμαι,

Ποιό σκοπό υπηρετεί η άφεση αυτής της πρόκλησης σε ένα τόσο κεντρικό σημείο  που προκαλεί και την αισθητική κάθε περαστικού Έλληνα, αλλά και τουρίστα επισκέπτη του  δίπλα Μουσείου;                                                                                                                                                  

Μήπως για να προκαλεί την αγανάκτηση  των "νοικοκυραίων" που απαιτούν τον "νόμο και την τάξη" ,χωρίς να δίνουν δεκάρα για τα αίτια της παραβατικότητας των νέων;                                                                                                      
Μήπως για να προβάλλει το… ανεξέλεγκτο των  "Εξαρχείων"  και να ωθεί σε συντηρητικότερη κατεύθυνση την κοινή γνώμη; ;                                                                                                                            
Μήπως, τέλος , πρόκειται για πλημμελή λειτουργία του Δήμου και του Υπουργείου, την ευθύνη των οποίων έχετε; 

Με τιμή ,                                                                            
Ίκαρος Πετρόπουλος, πολίτης

Γαλάτσι, 5.1.17            

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου 

                                                                  

 

Μπορεί μια δικαστική απόφαση να ρίξει την κυβέρνηση; Η αναμενόμενη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) για τις τηλεοπτικές άδειες έχει προκαλέσει θύελλα στο πολιτικό σύστημα. Ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς δήλωσε χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στο ΣΚΑΪ (19/10/2016): “Αν ακυρωθεί ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες από το ΣτΕ, ο Θεός ξέρει τι θα γίνει...”. Ο ίδιος ο Τσίπρας στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ (23/10/2016) ξεκαθάρισε ότι “αυτή δεν είναι μια μάχη ενός υπουργού, αλλά μάχη όλης της κυβέρνησης, όλης της παράταξης”. Ποιός ο λόγος για όλη αυτή την ένταση;

Για να καταλάβουμε το διακύβευμα της μάχης για τις τηλεοπτικές άδειες, πρέπει να γυρίσουμε πίσω στη συνθηκολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2015. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε να παρουσιάσει την υπογραφή του νέου Μνημονίου ως έναν “αναγκαστικό συμβιβασμό” και ο Τσίπρας υποσχέθηκε ένα “παράλληλο πρόγραμμα” που θα λειαίνει τις συνέπειες του Μνημονίου και θα αναγκάζει τους ισχυρούς του πλούτου να “πληρώσουν το μερίδιο που τους αναλογεί”.

Μια από τις πιο εμβληματικές όψεις αυτού του “παράλληλου προγράμματος” είναι και η έκδοση νέων τηλεοπτικών αδειών. Η “μάχη ενάντια στα συμφέροντα” είναι σήμερα η βασική νομιμοποιητική αφήγηση για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που τη διαφοροποιεί από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, έστω κι αν μαζί ψηφίζουν στη Βουλή τις ιδιωτικοποιήσεις και τα μνημονιακά νομοσχέδια. Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι για πρώτη φορά οι καναλάρχες (σημερινοί ή επίδοξοι) αναγκάζονται να πληρώσουν 255 εκατομμύρια ευρώ για τις τέσσερις δημοπρατηθείσες άδειες – πρώτη φορά στα 27 χρόνια της ιδιωτικής τηλεόρασης – καταλαβαίνει την πολιτική υπεραξία στην οποία στοχεύει η κυβέρνηση. 

Όπως αναμενόταν, οι καναλάρχες και το πολιτικό τους προσωπικό βγήκαν στα κάγκελα ενάντια στο διαγωνισμό, εξού και η προσφυγή στο ΣτΕ.

Υποτίθεται ότι το ΣτΕ θα κληθεί να αποφασίσει επί της συνταγματικότητας του νόμου Παππά (το δικαστήριο αποφάσισε με ψήφους 16 υπέρ και 9 κατά να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης). Το Σύνταγμα ορίζει ρητά ότι τον διαγωνισμό για τις άδειες τον προκηρύσσει το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και όχι το Υπουργείο Επικρατείας, όπως έγινε: αυτό είναι το σημαντικότερο επιχείρημα για την αντισυνταγματικότητα του νόμου. Η κυβέρνηση απαντά ότι, λόγω μποϋκοτάζ της Νέας Δημοκρατίας (ο νόμιμος ορισμός των μελών του ΕΣΡ απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία 4/5 στη διάσκεψη προέδρων της Βουλής), το ΕΣΡ δεν υφίσταται και άρα έπρεπε για λόγους “έκτακτης ανάγκης”, “συνέχειας της Διοίκησης” και “αποκατάστασης της νομιμότητας” να προχωρήσει ο διαγωνισμός με ευθύνη του Υπουργείου. 

Πολιτική

Ωστόσο, η απόφαση του ΣτΕ θα είναι ξεκάθαρα πολιτική. Πολλές φορές στο παρελθόν το ΣτΕ έχει κάνει τα στραβά μάτια σε καταφανώς αντισυνταγματικά νομοθετήματα με αιτιολογία “λόγους δημοσίου συμφέροντος” ή καταστάσεις “έκτακτης ανάγκης” - το κλείσιμο της ΕΡΤ είναι μόνο μια τέτοια περίπτωση. Το ερώτημα στο οποίο καλούνται να απαντήσουν οι ανώτατοι δικαστές είναι απλό: θα επιτρέψουν στον ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει με τον ίδιο τρόπο που το έκαναν για τα προηγούμενα κόμματα; Ή θα θέσουν την κυβέρνηση υπό δικαστική επιτροπεία, τσαλακώνοντας ένα κομβικό για την ίδια νομοθέτημα; 

Γύρω από την απόφαση του ΣτΕ έχει στηθεί ένα ολόκληρο γαϊτανάκι υπόγειων πιέσεων και εκβιασμών. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιχειρήσει να αξιοποιήσει τις διαμάχες μέσα στην ανώτατη δικαστική ιεραρχία με τη βοήθεια “καραμανλικών” στελεχών όπως ο υφυπουργός Δικαιοσύνης Δημήτρης Παπαγγελόπουλος. Πρόκειται για επικίνδυνη επιλογή γιατί βάζει μια κυβέρνηση που ισχυρίζεται ότι διαθέτει το “ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς” στον βούρκο των εκβιασμών – χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πειθαρχική έρευνα κατά δικαστή του ΣτΕ που φημολογείται ότι θα ψηφίσει υπέρ της αντισυνταγματικότητας, κατόπιν δημοσιευμάτων της “Ζούγκλας”, του γνωστού δηλαδή Τριανταφυλλόπουλου. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο μιας ριζοσπαστικής πολιτικής έχει αντικαταστήσει την ταξική πάλη (παλιομοδίτικα τσιτάτα που χρησιμοποιούνται μόνο στο “αριστεροχώρι” και όχι στα “εθνικά ακροατήρια”), με τη “σύγκρουση μέσα στους θεσμούς”: το σχήμα ήταν αρχικά Πουλαντζιανό, αλλά η εκτέλεσή του μοιάζει με κατάδυση σε υπόνομο.

Το αν το ΣτΕ θα αποφασίσει τελικά να ρίξει ένα πολιτικό χαστούκι στην κυβέρνηση Τσίπρα δεν είναι ακόμα γνωστό. Δεν θα είναι η πρώτη φορά που μια ανεξέλεγκτη και δημοκρατικά μη νομιμοποιημένη ιεραρχία θα προστατεύσει τα συμφέροντα των οικονομικά ισχυρών: αυτός εξάλλου είναι ο πραγματικός ρόλος της “Δικαιοσύνης”, όπως συνήθως αποκαλείται η δικαστική εξουσία. Το σίγουρο είναι ότι η αντικατάσταση του σκισίματος των Μνημονίων με την “αντιδιαπλοκή” και της ταξικής πάλης με τη “σύγκρουση μέσα στους θεσμούς” αποδεικνύεται αδιέξοδη. Ας τα σκεφτούν αυτά όσοι την επόμενη φορά θα μας προτείνουν παρόμοια “μεγαλοφυή” σύνθετα σχήματα στρατηγικής “απ' τα πάνω κι απ' τα κάτω”,  και λοιπά τοιαύτα. Οι αγώνες των εργαζόμενων και η ανάδειξη της αντικαπιταλιστικής στρατηγικής απέναντι στη συνθηκολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι σήμερα η μόνη ρεαλιστική προοπτική για τους από κάτω.

 

Θανάσης Καμπαγιάννης

Δικηγόρος

Πηγή:Eργατική Αλληλεγγύη

Δέκα έξι ολόκληρα χρόνια το παλεύαμε για  "κυψέλη αθλητισμού – πολιτισμού ".   Θα ήταν   μία ελάχιστη ένδειξη ενδιαφέροντος της πόλης και της  πολιτείας προς την στενάζουσα νεολαία της πόλης – περιοχής  ( όχι μόνο στα  λίγα παιδιά δύο Συλλόγων κι αυτά κατά περίπτωση ) που την έχουμε καθηλωμένη μπροστά σε τοίχο – αδιέξοδο, (επαγγελματικό – οικονομικό και κυρίως  ψυχοσωματικό.)                                                                                                                               
Ήρθε η σημερινή Δημοτική αρχή και, έτσι απλά ,το κατάφερε! Πέτυχε δύο ταυτόχρονα στόχους, τόσο συμβατούς με τις τρέχουσες νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις που έχουν οδηγήσει τον κόσμο ,τη χώρα και τη πόλη σε…ευτυχία:
Λεφτά και πολιτισμό, δηλαδή,  "κουλτούρα ρε μάνα ". 
Γιά το πρώτο, τα  λεφτά, δεν γνωρίζουμε πολλά. Ξέρουν προφανώς ο κ. Δήμαρχος ,ο κ.Τερζάκης  και ίσως κι  άλλοι τινές.
Γιά το δεύτερο ,όμως ,τον πολιτισμό , όποιος αμφιβάλλει ότι ο πολιτισμός εισέβαλε στο Γαλάτσι, μέσω του ΠΑΛΑΙ,  δεν έχει παρά να …απολαύσει το video και τα … εμπρόσθια του Ροδίτη πρωταθλητή bodybuilder στην κατηγορία συν 100 κιλά ( overall ) κ. Γ.Μάγκου .Τα αποκαλύπτει με περισσή…σεμνότητα ! 

Για όσους δεν έχουν καταλάβει "περί τίνος πρόκειται"  τους παραπέμπουμε στη στήλη  "τοπικά νέα " στο e-galatsi, στη σημερινή δημοσίευση :

" Γροθιές και ύβρεις στους αγώνες bodybuilding στο ΠΑΛΑΙ Γαλατσίου "   

Tου Ίκαρου Πετρόπουλου

27.11.16  

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου 

 

                                                                                                                                                                         

 

Στο χθεσινοβραδινό Δημοτικό Συμβούλιο ( 19.10.16 ), μεταξύ πολλών σοβαρών, αλλά και …τερπνών, από την "Ενότητα για την ανατροπή", (Σπ. Παναγιώτου –Αρ. Παπαδοκωστόπουλος )  καταγγέλθηκε παράνομη απόθεση μπαζών στο χώρο της ΛΑΤΩ από τον εργολάβο που έχει αναλάβει τα έργα στο γήπεδο ποδοσφαίρου στο Άλσος Βέικου. Η καταγγελία ήταν συγκεκριμένη και τεκμηριωμένη ( φωτογραφίες , ώρες απόθεσης κ.λ.π. ) και  ξεκίνησε από ενεργούς πολίτες της περιοχής

.          

 Κατά τη διαδικασία, κουβέντα μεγάλη άναψε για  το Δημοτικό  κλειδί της περιφραγμένης  ΛΑΤΩ που δόθηκε στον εργολάβο (Ποιος το έδωσε ; γιατί το έδωσε;….).       Ακόμη και τα σοβαρά θέματα έχουν την εύθυμη πλευρά τους . Μέσα στη χαλαρότητα, μια φωνή ακούστηκε στα …βορεινά της αίθουσας  :  "Εδώ είναι το κλειδί, εκεί είναι το κλειδί, που είναι το κλειδί;"                                                                        

Ήταν  ο δημοσιογραφών, φίλος Γιατρός- πνευματολόγος Θανάσης Μπούρας,που  αμόλησε την ατάκα του στρεφόμενος στο …λαό ( πίσω καθίσματα) . Το έργο του γηπέδου χρηματοδοτείται από την Περιφέρεια Αττικής ( κ. Δούρου ) και πραγματοποιείται βάσει σύμβασης που έχει συνάψει ο Δήμαρχος ( τεχνικές υπηρεσίες )με τον εργολάβο και προβλέπει, πέραν άλλων , 42.000 ευρώ για την νόμιμη (κι όχι ανεξέλεγκτη) μεταφορά μπαζών. Και γνωστό είναι ότι η νόμιμη απόθεση μπαζών κοστίζει, ενώ η ανεξέλεγκτη απόρριψη μπαζών ωφελεί.

Η παρακολούθηση της συζήτησης  έφερε αναλαμπές της περιόδου 2003 – 2004 όταν κατασκευάζονταν  το ΠΑΛΑΙ που… συνέπεσε με τον νόμο Λαλιώτη για την  "αποκατάσταση του ανάγλυφου των λατομείων Αττικής"  και έδωσε την δυνατότητα, όχι μόνο στον εργολάβο του ΠΑΛΑΙ, αλλά  και στους εργολάβους της Αθήνας, να πετάξουν, με το …αζημίωτο , στο λατομείο Βιαρρόπουλου κάθε είδους Μπάζα –άχρηστα υλικά ( στρώματα, Λάστιχα,έπιπλα …), παρ' ότι η σχετική μελέτη προέβλεπε συγκεκριμένα ενεργά υλικά και διασφαλίσεις. Τότε με Β. Παπαδιονυσίου απερχόμενο και Θ. Τούντα επερχόμενο, το Γαλάτσι και η Ν.Ιωνία ανέχθηκε ένα πολύχρονο καθημερινό "μελισσολόι" φορτηγών αυτοκινήτων ( το ένα πίσω από το άλλο ) από τη Βέικου μέχρι τη κορυφή του λατομείου να μεταφέρουν κάθε είδους μπάζα. Ήταν όμως τέτοια η υστερία των ολυμπιακών αγώνων που όλα γίνονταν ανεκτά.  Επρόκειτο για μία χυδαία κερδοσκοπία σε βάρος του περιβάλλοντος ,του δημόσιου ήθους και του Δημόσιου ταμείου. Ανάλογη συμπεριφορά για το ανάγλυφο του λατομείου Λεβεντάκη απετράπη, γιατί η ΔΡΑΣΗ ``ήταν εδώ ``.  

Στο Δημοτικό συμβούλιο δόθηκαν απαντήσεις που μπορεί να γίνουν ανεκτές. Θεσμικά όμως πάσχουν. Όμως το πρόβλημα λιγότερο αφορά στον Δήμαρχο, όσο στις αριστερές κυρίες,  στη κορυφή της Περιφέρειας ( Δούρου – Κυπριανίδου ) που έχουν έρθει στα πράγματα με συγκεκριμένες αναφορές στην αριστερά , στην κοινωνία των πολιτών, στα κινήματα, στους πολίτες και βέβαια  στην  διαφάνεια, στην δημόσια διαβούλευση….

Όταν δίνουν δημόσιο χρήμα και  υπογράφουν συμβάσεις με Δήμαρχους για γήπεδα για ασφαλτοστρώσεις, για σχολεία, γιά πεζογέφυρες ,ιδιαίτερα μετά την ανακολουθία τους για το ΠΑΛΑΙ , δεν θα έπρεπε να νοιώθουν την ανάγκη της δημόσιας διαβούλευσης πρώτα; Θα διασφαλίζετο η ακεραιότητα των δημόσιων προσώπων και δεν  θα έμεναν ερωτηματικά.                                    

 

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

20.10.2016

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου